有人说，越老越糊涂。父亲，您很开明，很睿智，直至老子暮年，奄奄一息。我

有人说，越老越糊涂。父亲，您很开明，很睿智，直至老子暮年，奄奄一息。我开玩笑说，您总疼儿子，爱孙子，一会让他们歇会吧，一会让儿子吃点东西吧，怎不让我们女儿这样呢？您糊涂中还不忘记：树叶要落到树根那里，他们是您的根，您要把养分给他们才是正道。所以，您爱您所爱，疼您所疼，才符合情理

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บางคน ที่เก่ายิ่งสับสน คุณพ่อ คุณได้เสรีมาก และ ฉลาดมาก จนถึงวัยชราเทิ่ล ตาย ฉันตลก คุณทำร้ายลูกชายเสมอ รักหลาน จะทำลายพวกเขา ลูกจะกินได้ ทำไมไม่ให้ลูกสาวของเราเช่นนี้ คุณสับสนอย่าลืม: ใบไม้จะตกลงไปราก เป็นรากของคุณ คุณจะให้สารอาหารเป็นวิธีเหมาะสม ดังนั้น คุณรักคุณรักเจ็บคุณเจ็บเพื่อตอบสนองที่เหมาะสม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันก็บอกว่าพี่ยิ่งสับสน พ่อ, คุณมีความเปิดกว้างชาญฉลาดมากจนผมอายุที่กำลังจะตาย ผมพูดติดตลกว่าคุณทำร้ายบุตรหลานรักให้พวกเขา Xie ฮุยบาร์ลูกชายจะมีบางสิ่งบางอย่างที่จะกินวิธีที่สามารถช่วยให้ลูกสาวของเราเช่นนี้หรือไม่ อย่าลืมว่าคุณกำลังสับสน: ใบจะตกอยู่ในรากที่พวกเขามีรากของคุณคุณต้องการให้พวกเขาเป็นวิธีที่เหมาะสมของสารอาหาร ดังนั้นคุณรักที่คุณรักและหวงแหนความเจ็บปวดของคุณสอดคล้องกับที่เหมาะสม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีคนกล่าวว่ายิ่งเก่ายิ่งสับสน ท่านพ่อที่ฉลาดมากแล้วจนเล่าปีและกำลังจะตาย ฉันพูดติดตลกว่าคุณรักลูกชายของฉันหลานๆให้พวกเขาได้พักบ้างสิจะให้ลูกกินอะไร ? ทำไมไม่ทำให้ลูกเราเป็นแบบนี้ ? ? ? ? ? ? ? คุณจะไม่สับสนในการลืม : ใบรากต้นไม้จะล้มลงนั้นเป็นรากของคุณและคุณจะต้องให้แก่พวกเขาคือเส้นทางที่ถูกต้อง คุณรักที่คุณรักเพื่อที่คุณได้มันเจ็บปวดที่เหมาะสม