皇宫……的……手艺……几乎可以……以假乱真。    就说这个时

    皇宫……的……手艺……几乎可以……以假乱真。

    就说这个时候怎么还有桃花与梨花，居然全是假花，这山寨的手段让天朝人情何以堪？

    尽量维持着优雅的样子拂开一片花瓣，庄络胭泪眼盈盈的看向皇帝，就像是看自己人生中最美好的存在：“皇上，您……我……”

    封谨没有计较庄络胭在自己面前自称了我，只是含着笑拦腰抱起佳人，轻轻的放在了秋千架上，然后从庄络胭背后把她整个人拥进了怀中。

    “寒食节那日，朕见你独自一人站在角落里，便想着你坐在秋千上的样子，”嗅着淡淡的发香，封谨偏头在庄络胭左耳轻声呢喃道，“有些遗憾朕可以给你补偿，有些遗憾朕想补，也无能为力。”

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

    พระราชวัง . . . . . . . . . . งานฝีมือ . . . เกือบจะ . . . คนจริง ฮ่า    พูดในครั้งนี้ว่ามีท้อและบ๊วยก็เป็นดอกไม้ประดิษฐ์ซึ่งหมายถึงกระท่อมให้สวรรค์ทำไมมนุษย์หมี ฮ่า    พยายามรักษาลักษณะสง่างามแปรงเปิดกลีบจวงเครือข่าย胭น้ำตาใสมองจักรพรรดิเหมือนเห็นตัวเองที่สวยงามที่สุดในชีวิตของฝ่าบาทอยู่ " คุณ . . . ฉัน . . . " ฮ่า    จดหมายขอมองข้ามจวงเครือข่าย胭ก่อนที่ตัวเองจะอ้างว่าฉันแค่ยิ้มกอดเอวเธอเบาๆอยู่บนชิงช้าแล้วจากเครือข่าย胭จ้วงหลังคนทั้งเบียดเสียดเข้าไปในอ้อมแขนของเธอ ฮ่า     " เทศกาลอาหารเย็นวันนั้นผมเห็นคุณยืนอยู่คนเดียวในมุมที่เขาคิดว่าคุณนั่งอยู่บนชิงช้าที่ดู " ได้กลิ่นจางๆหอมส่งจดหมายขอไมเกรนในบริเวณหูซ้ายจ้วง胭กระซิบว่า " น่าเสียดายที่ผมสามารถให้คุณชดเชยเสียใจฉันต้องการที่จะซ่อมหรือทำอะไรได้ "