有一个想要买鞋的郑国人，他先量好自己脚的尺码，然后把量好的尺码放在他的

有一个想要买鞋的郑国人，他先量好自己脚的尺码，然后把量好的尺码放在他的座位上。等到了集市，他忘了带量好的尺码。他已经挑好了鞋子，才说：“我忘记带量好的尺码了。”于是返回家去取尺码。等到他返回集市的时候，集市已经散了，他最终没有买到鞋。 有人问：“为什么不用你的脚去试试鞋的大小呢？” 他说：“我宁可相信量好的尺码，也不相信自己的脚。”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีเจิ้งอยากซื้อรองเท้า ให้ยอดดีและขนาดเท้าของคุณในที่นั่งของเขา รอจนกว่ายุติธรรม เขาลืมที่จะนำความดี เขามีการเก็บค่ารองเท้า ว่า แล้ว "ฉันลืมที่จะใช้วัดขนาด "แล้วส่งกลับบ้านดึงขนาด จนเขากลับไปอยู่เมื่อตลาดได้หายไป เขาไม่ได้ซื้อรองเท้า คนถาม "ใช้เท้าลองขนาดรองเท้า "เขากล่าวว่า: " ผมเชื่อว่าดี ไม่เชื่อเท้าของตนเอง ”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เจิ้งเหอที่ต้องการมีคู่ของรองเท้าเล่มแรกของเท้าของตัวเองขนาดที่ดีขนาดที่ดีและจำนวนเงินที่อยู่บนที่นั่งของเขา รอจนกว่ายุติธรรมที่เขาลืมที่จะนำจำนวนเงินที่มีขนาดที่ดี เขาได้เลือกรองเท้าที่ดีนั้นกล่าวว่า :. "ฉันลืมที่จะนำปริมาณของขนาดที่ดีด้วย" จึงจะกลับบ้านสามารถดึงข้อมูลขนาด เมื่อเขากลับมาตลาดเมื่อตลาดได้หายไปในที่สุดเขาก็ไม่ได้ซื้อรองเท้า มีคนถาม: "ทำไมไม่ฟุตขนาดรองเท้าของคุณเพื่อให้มัน" เขากล่าวว่า "ผมอยากจะเชื่อว่าปริมาณของขนาดที่ดีที่ไม่เชื่อว่าเท้าของตัวเอง."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หนึ่งต้องการที่จะซื้อรองเท้าที่ประชาชนในรัฐเขาจะวัดได้ขนาดของเท้าของตัวเองแล้วใส่จํานวนเงินดีขนาดใส่ในที่นั่งของเขา รอจนกว่าจะได้งานเขาก็ลืมวัดดีขนาดนี้ เขาได้มีทางเลือกที่ดีของรองเท้าที่ , เขากล่าวว่า , " ฉันลืมวัดได้ขนาดนี้ . . . . . . . ก็กลับไปบ้านไปเอาขนาด รอให้เขากลับไปที่ตลาดพวกเขาได้สูญเสียตลาดและในที่สุดเขาก็ไม่ซื้อรองเท้า มีคนถามว่า " ทำไมคุณถึงไม่ลองรองเท้ากับเท้าขนาด ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " " เขากล่าวว่า : " ผมค่อนข้างเชื่อว่าเป็นจำนวนเงินที่ดีของขนาดเท้ายังไม่อยากจะเชื่อตัวเอง . . . . . . .