汉语是修饰语是放在名词的前面，泰语的修饰语放在名词的后面，如汉语的 “

汉语是修饰语是放在名词的前面，泰语的修饰语放在名词的后面，如汉语的 “我 是 汉语 老师”泰语又说“我   是 老师  汉语”，此外，最好的方法是使用对照法，这样如果学生能掌握好这一点，他们的汉语语法也不会常出现错误，语法偏误也越来越少。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จีนมีการปรับเปลี่ยนภาษาอยู่ในนามของหน้า ปรับเปลี่ยนภาษาไทยทำในนามของหลัง เป็นจีน "ฉันเป็นครูจีน" ไทย และกล่าวว่า "ฉันเป็นครูจีน" ยัง ส่วนวิธีการใช้วิธีการควบคุม เช่นถ้านักเรียนสามารถหลักดีจุดนี้ ไวยากรณ์จีนพวกเขายังไม่ไม่มักจะปรากฏข้อผิดพลาด ข้อผิดพลาดบางส่วนของไวยากรณ์ยังมากน้อย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จีนขยายคำนามจะอยู่ในหน้าของการปรับเปลี่ยนคำนามไทยที่ด้านหลังเช่นจีน, "ผมครูจีน" ไทยกล่าวว่า "ฉันเป็นครูในจีน" ในนอกจากนี้วิธีที่ดีที่สุดคือการใช้วิธีการควบคุม เพื่อที่ว่าถ้านักเรียนสามารถหลักนี้พวกเขามักจะไม่ปรากฏในการผิดหลักไวยากรณ์จีน, การผิดหลักไวยากรณ์มีน้อยลงและน้อย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ภาษาจีนเป็นคำขยายเป็นคำนามภาษาไทยไว้ในด้านหน้าของคำขยายอยู่หลังคำนามเช่นภาษาจีน  " ผม เป็น ภาษาจีนครูภาษาไทย  " กล่าวว่า " ผม   เป็น ครู  ภาษาจีน " นอกจากนี้วิธีที่ดีที่สุดคือการใช้กฎหมายควบคุมเช่นถ้านักเรียนสามารถเข้าใจจุดนี้ดีพวกเขาจะไม่มักจะมีข้อผิดพลาดไวยากรณ์ภาษาจีนไวยากรณ์ข้อผิดพลาดน้อยลง