《狂人日记》是鲁迅的第一篇白话小说，作者首次署笔名“鲁迅”。写于191

《狂人日记》是鲁迅的第一篇白话小说，作者首次署笔名“鲁迅”。写于1918年4月，1918年5月15日，发表于《新青年》杂志。后收录在鲁迅的短篇小说集《呐喊》中，它由13则日记组成。它是现代中国的新文学的第一篇杰出作品。
小说叙述了“我”中学时的一位好友，早些时候患了“语颇错杂无伦次，只多荒唐之贫”的疯病，成了所谓的“狂人”。“我”从他留下的两卷日记中了解到，“狂人”看见什么人都以为是要吃他：他看见邻居交头接耳地议论，就觉得是在密谋害他；医生给他诊脉，他也觉得那人不过是刽子手假扮，是来“揣一揣肥瘠”的，好分他一片肉吃；大哥安慰他，让他静养着，他却怀疑是想养肥他，好多吃些肉；“狂人”还听说邻村狼子村有个“大恶人”，被佃户打死，连心肝也被挖出炒了吃，又联想起小时候大哥讲书时说的“易子而食”、“食肉寝皮”的事，就越发相信了自己的判断。最后他终于鼓足勇气，发出：“你们可以改了，从真心改起！要晓得将来容不得吃人的人，活在世上”的愤怒的呐喊。
在《狂人日记》中，鲁迅塑造了一位彻底的不妥协的反封建斗士——“狂人”的形象！ “狂人”形象丰富复杂、蕴藉深厚，但这个形象的反封建，并不具备彻底性与不妥协性。但忧愤深广的鲁迅，正是通过一个清醒深刻的思想者被封建宗法制度强行剥夺自由思想、独立人格而致“狂”，进而刻画了传统势力和礼教连“迫害妄想”症患者病发时的种种表现都不容许存在。最后，封建宗法制度与传统文化系统居然将“狂人”治“愈”，将原来与制度、文化格格不入的反对者驯服为其忠顺的维护者与奴才，以此揭露封建主义“吃人”的凶残、虚伪的本质。同时也暗示了狂人最终战斗和反抗的失败，进一步强调了启蒙的意义。
鲁迅以其长期对半封建半殖民地的旧中国的深刻观察，发出了震聋发聩的呐喊：封建主义吃人！鲁迅曾说，《狂人日记》“显示了‘文学革命’的实绩”，它以“‘表现的深切和格式的特别’，颇激动了一部分青年读者的心”。在鲁迅看来，人民生活的拮据困苦还在其次，真正可怕的是人们心灵的麻木和思想的愚昧，正所谓“凡是愚弱的国民，即使体格如何健全，如何茁壮，也只能做毫无意义的示众的材料和看客，病死多少是不必以为不幸的“。

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"ไดอารี่ของคนบ้า" Lu Xun นวนิยายพื้นถิ่นเป็นครั้งแรกเป็นครั้งแรกที่กรมนามแฝง "Lu Xun." เขียนในเดือนเมษายนปี 1918 15 พฤษภาคม 1918 ตีพิมพ์ใน "ใหม่หนุ่ม" นิตยสาร หลังจากที่คอลเลกชันของการเก็บรวบรวมเรื่องสั้น Lu Xun ของ "กรี๊ด" ซึ่งประกอบไปด้วย 13 ไดอารี่ มันเป็นวรรณกรรมจีนสมัยใหม่ของบทแรกของผลงานชิ้นเอกใหม่
เรื่องเล่าของ "ฉัน" ของเพื่อนที่โรงเรียนมัธยมก่อนหน้านี้ความทุกข์ทรมานจาก "ภาษาค่อนข้าง jumbled การเชื่อมโยงกันไม่เพียงคนยากจนและไร้สาระมากขึ้น" บ้าได้กลายเป็นสิ่งที่เรียกว่า "คนบ้า". "ฉัน" ได้เรียนรู้จากไดอารี่สองเล่มของเขาทิ้งไว้เบื้องหลัง "คนบ้า" เพื่อดูสิ่งที่ผู้คนคิดว่ามันเป็นที่จะกินเขา: เขาเห็นกระซิบเพื่อนบ้านที่จะพูดคุยผมรู้สึกว่าได้รับการวางแผนที่จะฆ่าพระองค์แพทย์ให้เขาปัญหานอกจากนี้เขายัง แต่คนที่ถูกวางตัวเพชฌฆาตคือการ "ซ่อน surmise เฟจี" และหนึ่งที่ดีในการแบ่งปันเนื้อของเขาพี่ชายจะปลอบเขาและปล่อยให้เขาพักฟื้นและเขาก็สงสัยว่ามีการพยายามที่จะทำให้อ้วนเขากินมากของเนื้อ; " คนบ้า "หมาป่าหมู่บ้านหมู่บ้านที่อยู่ใกล้เคียงยังได้ยินมี" ชั่วร้าย "ถูกฆ่าตายผู้เช่าแม้รักยังได้รับการขุดขึ้นมาอาหารทอด, พวกเขาคิดว่าเมื่อพูดถึงพี่ชายพูดถึงหนังสือ" Yizaiersi "" ผิวเนื้อนอน "สิ่งที่มากขึ้นผมเชื่อว่าการตัดสินใจของเขา ในที่สุดเขาก็ทำงานขึ้นความกล้าหาญปัญหา: "คุณสามารถเปลี่ยนโดยเริ่มจากการเปลี่ยนแปลงจริงๆคนที่ต้องการที่จะรู้ว่าในอนาคตไม่อนุญาตให้คนที่จะกินมีชีวิตอยู่ในโลก!" เสียงร้องของความโกรธ
ใน "ไดอารี่ของคนบ้า" Lu Xun สร้างอย่างละเอียดและแน่วแน่นักรบต่อต้านศักดินา - "คนบ้า" ภาพ! "คนบ้า" ภาพที่หลากหลายและซับซ้อนลึกและการกลั่น แต่ภาพของการต่อต้านศักดินาไม่ได้มีความรอบคอบและธรรมชาติแน่วแน่ แต่ลึกลงไปโกรธ Lu Xun ก็จะผ่านนักคิดลึกชัดเจนถูกบังคับระบบปิตาธิปไตศักดินาลิดรอนเสรีภาพของความคิดบุคลิกภาพอิสระที่เกิดจากการ "บ้า" และจากนั้นวาดภาพกองกำลังแบบดั้งเดิมและจริยธรรมแม้แต่ "ความหลงผิดของการประหัตประหาร" ในผู้ป่วยโรคเมื่อ อาการไม่ได้รับอนุญาตจะมีชีวิตอยู่ ในที่สุดระบบปิตาธิปไตศักดินาและระบบการเลี้ยงแบบดั้งเดิมจะจริง "คนบ้า" รักษา "มากกว่า" กับระบบเดิมที่วัฒนธรรมของมนุษย์ต่างดาวที่จะเชื่องของฝ่ายตรงข้ามป้อมปราการเชื่อฟังและผมในการที่จะเปิดเผยศักดินา "กินกัน" โหดร้าย ธรรมชาติเจ้าเล่ห์ นอกจากนี้ยังแสดงถึงความล้มเหลวของการต่อสู้ครั้งสุดท้ายคนบ้าและความต้านทานเพื่อเน้นความสำคัญของการตรัสรู้
Lu Xun สังเกตลึกซึ้งของมัน semifeudal ระยะยาวและ semicolonial เก่าจีนออกร้องไห้ผมหูหนวก: ระบบศักดินากินคน! Lu กล่าวว่า "ไดอารี่ของคนบ้า '' แสดงให้เห็นว่าการปฏิวัติวรรณกรรมของประสิทธิภาพการทำงาน" มันว่า "ผลการดำเนินงานมีความลึกและรูปแบบ ', ส่วนหนึ่งของหัวใจค่อนข้างตื่นเต้นผู้อ่านหนุ่ม." Lu Xun ดูเหมือนว่าข้อ จำกัด ของความยากลำบากของชีวิตของผู้คนยังคงตามมาที่น่ากลัวจริงๆคือหัวใจของผู้คนที่โง่เขลาและจิตใจของชาที่เรียกว่า "ทั้งหมดในพระบรมราชูปถัมภ์อ่อนแอโง่แม้ว่าร่างกายมีสุขภาพดีวิธีการที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่สามารถทำได้โดยไม่ต้อง วัสดุที่แสดงในที่สาธารณะที่มีความหมายและผู้ชมก็ไม่จำเป็นว่าจำนวนของผู้ตายไปอย่างน่าเสียดาย. "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไดอารี่ของคนบ้าเป็นบทความแรกของลกซุนพื้นถิ่นนิยายผู้เขียนนามปากกา " ลกซุน " กรมครั้งแรก เมษายนพ.ศ. 2461 วันที่ 15 พฤษภาคมพ.ศ. 2461 เขียนและตีพิมพ์ในนิตยสารเยาวชนใหม่ ลกซุนหลังจากรวมอยู่ในรวมเรื่องสั้น " ตะโกน " ซึ่งจะประกอบด้วย 13 ไดอารี่โดย มันเป็นวรรณกรรมจีนสมัยใหม่ใหม่ชิ้นแรกผลงานดีเด่น ขอบคุณเรื่องเล่าของ " ผม " ในโรงเรียนมัธยมเพื่อนก่อนหน้านี้มี " ภาษาค่อนข้างซับซ้อนแบบไร้สาระแต่ของคนจน " เรื้อนเป็น " คนบ้า " " ฉัน " จากเขาอยู่สองเล่มในไดอารี่ว่า " คนบ้า " เห็นอะไรที่ทุกคนคิดว่าคือจะกินเขาเขาเห็นเพื่อนบ้านกระซิบนินทาก็คิดวางแผนทำร้ายเขาหมอให้ชีพจรและเขาก็คิดว่ามันเป็นคนแต่เป็นเพชฌฆาตมา " ช่วยใส่ปุ๋ยกิ๊กก๊อก " โอเคคะแนนเขาชิ้นเนื้อกินพี่ปลอบเขาให้เขาพักฟื้นอยู่และเขาก็สงสัยจะอ้วนเขามากกินเนื้อ " คนบ้า " ยังได้ยิน狼子หมู่บ้านมีหมู่บ้านใหญ่ " คนชั่ว " ถูกผู้เช่าตายหัวใจยังถูกควักตับทอดกินแล้วนึกถึงตอนเด็กๆพี่พูดเมื่อหนังสือ " 易子而食 " และ " 食肉寝皮 " ของเรื่องก็ยิ่งเชื่อการตัดสินใจของตนเอง ในที่สุดเขาก็รวบรวมความกล้าส่ง " คุณสามารถเปลี่ยนจากความจริงใจเปลี่ยนขึ้นอยากทราบว่าในอนาคตจะไม่มีสถานที่สำหรับมนุษย์เราในโลก " เสียงร้องของความโกรธ ในไดอารี่ของลกซุนรูปร่างหนึ่งอย่างแน่วแน่ระบบศักดินานักรบ - " คนบ้า " ภาพลักษณ์ของ " คนบ้า " ภาพที่ซับซ้อนและลึกซึ้งมากมายธรรมดาแต่ภาพนี้ต่อต้านศักดินาและไม่ได้มีการประนีประนอมและไม่ทั่วถึง แต่ใจร้อนลึกของลกซุนเป็นนักคิดที่ลึกซึ้งผ่านหนึ่งตื่นถูกศักดินาระบบชายเป็นใหญ่บังคับลิดรอนเสรีภาพความคิดและบุคลิกภาพอิสระจาก " บ้า " เพื่อแสดงพลังและพิธีกรรมดั้งเดิมแม้แต่ " หลงผิด " เมื่อผู้ป่วยอาการต่างๆของโรคจะไม่อนุญาตให้มี ในที่สุดศักดินาระบบชายเป็นใหญ่และระบบวัฒนธรรมดั้งเดิมก็จะ " คนบ้า " รักษา " ยิ่ง " จะสอดคล้องกับระบบเดิมและวัฒนธรรมเป็นแม่ทัพของฝ่ายตรงข้ามเชื่องของผู้ดูแลและทาสศักดินาเพื่อเปิดเผย " กินคน " โหดร้ายและเจ้าเล่ห์ของธรรมชาติ ยังบ่งบอกว่าคนบ้าในที่สุดการต่อสู้และต่อต้านความล้มเหลวเพิ่มเติมเน้นความสำคัญของธรรม * ลกซุนที่มีระยะยาวกึ่งศักดินากึ่งอาณานิคมเก่าจีนลึกซึ้งสังเกตออก震聋发聩ตะโกนว่าศักดินากินคน ลกซุนเคยบอกว่าไดอารี่ของคนบ้า " แสดง " วรรณกรรมปฏิวัติ " สมรรถนะ " มัน " แสดงโดยลึกและรูปแบบพิเศษ 'ค่อนข้างตื่นเต้นเยาวชนผู้อ่านส่วนหนึ่งของหัวใจ " เมื่อลกซุนดูเหมือนว่าชีวิตของประชาชนคนจนยังจนต่อไปความน่ากลัวที่แท้จริงคือจิตใจและความคิดของคนมึนงงไม่รู้จะเรียกว่า " โง่อ่อนแอทุกชาติแม้ร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงสามารถวิธีการสามารถทำไม่มีความหมายแสดงวัสดุและผู้ชมป่วยตายเท่าไรไม่ต้องคิดว่าโชคร้าย "