迎着那道满怀希冀的淡淡祈求的眼神，茯苓笑了，被人需要和信任，也是一种获

迎着那道满怀希冀的淡淡祈求的眼神，茯苓笑了，被人需要和信任，也是一种获得吧？茯苓暗暗深吸一口气，平静而坚定地回道：“不会。”

“主子，你先起来，地上凉。”茯苓扶着青枫的胳膊，轻轻拉她起来。

青枫紧紧握着茯苓的手，缓缓站直身子，将手中几乎捏碎的锦囊交到茯苓手中，压低声音，说道：“把这东西拿走，换上味道相近的檀木屑缝制好塞回枕头里，别让人发现了，尤其是清风殿里的人。”

茯苓握紧锦囊，点了点头。

看了一眼满地狼藉的屋子，青枫的神色恢复了些许平静，她说道：“明早把东西弄好了再让人来收拾。你出去吧。”

“是。”茯苓将小小的锦囊塞进腰间最里层的内袋，才轻轻打开房门退了出去。

门合上的那一刻，屋子里再次陷入了黑暗之中。青枫静静地站在窗前，缓缓地抬手，贴着窗纸，抚摸着被窗纸隔绝在外的莹润月光和暖暖的橙黄宫灯，一会儿之后，她收回手，那些暖意不再属于她，留给她的，只有这一室的黑暗与冰冷，一如她的心。

是你们逼我的——

见茯苓出了门外，岚儿赶紧迎上前去，拉着她的手来到院中大树旁，一向不怎么爱打听的夏吟竟也在那里。左右看看没人，岚儿才压低声音问道：“茯苓姐姐，娘娘她……是怎么了？”娘娘走进来的时候，脸色惨白，额头上的血迹和瘀黑的伤痕就已经够吓人了，进屋之后噼里啪啦的不知道还砸了多少东西，更别说那悲鸣般的哭声和尖锐的笑声，在院子里都能听到，吓得她直起鸡皮疙瘩了！

夏吟也柔声说道：“茯苓，我们也是担心娘娘，更怕自己嘴笨，哪句话不小心说错了，惹怒了娘娘。”

茯苓轻轻摇头，回道：“你们别太担心了，主子只是……累了，今晚都别进去打扰了，屋里的东西明日再收拾吧。”说完茯苓也不等二人回话，转身回了自己的屋。

岚儿轻哼一声：“这般小气，还怕谁和她争宠不成！”说完也讪讪地回屋去了。

夏吟回头再看了一眼紧闭的房门，里面没有烛光，也再没传出哭泣之声，安静得可怕。

明府。

月明星稀，夏夜清风拂面，回廊后的花厅里不时传来谈笑声。偌大的院子里遍植着凤仙，娇嫩的花随风摇曳，空气中弥漫着浓郁的花香，可惜月影下的人恨不得马上离开，迈出去的脚因为母亲下午的苦苦哀求，不得不停下。

明泽双手环在胸前，站在回廊的转角处，久久地立着，虽然没有离开，却也不肯走向那热闹的花厅，其实他来不来，根本没人在乎，这么多年了，母亲还没有看透吗？这座明宅里，没有他们母子的位置，她争什么？夺什么？又凭什么？她把他当木偶，当工具，根本不会去在乎他的感受，她只想着她自己。最可笑的是，她太高估他了，他在这个家里什么都不是。

她的安危对我来说，比什么都重要——

脑子里忽然响起青枫雨夜时说的那句话。想起闪电下那抹耀眼的如花笑颜，明泽轻笑起来，她还是比他幸运，起码有值得守护的亲人。今天他当值，随着皇上和楼相一起去御花园，旁观了那出落水闹剧。别说宫里，哪座大宅院子里，没有这些看得见看不见的“意外”？只是最后青枫离开时如行尸走肉般的背影，让明泽心生怜惜。

“明泽。”身后透着淡淡兴奋的男声响起。

明泽剑眉微蹙，抬脚就走，这个家里会叫自己的，只有他。而明泽并不想和他“废话”。

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทักทายหวังลมว่าถนนที่เต็มไปด้วยดวงตาอธิษฐาน Poria หัวเราะเป็นความจำเป็นและความไว้วางใจ แต่ยังมีวิธีที่จะได้รับมันได้หรือไม่ Poria แอบเอาลมหายใจลึกสงบและมั่นคง :. ตอบ "ไม่", "โทคุณขึ้นเป็นครั้งแรกพื้นดินเย็น "Poria พิงแขน Seifu อย ๆ ดึงเธอขึ้น Seifu Poria พนมมือเหยียดขึ้นช้าร่วงเกือบจะอยู่ในมือของมือของชุดส่ง Poria, เสียงต่ำ, กล่าวว่า "สิ่งเหล่านี้ออกไปและนำไม้จันทน์รสชาติคล้ายกับเย็บผ้าขี้เลื่อย ดีกลับเข้าไปในหมอนจะไม่ปล่อยให้คนหาโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนในสายลมวัด. " ชุดจับ Poria พยักหน้า มอนทรีออมองบ้านยุ่ง Qingfeng ดูสงบเล็ก ๆ น้อย ๆ คืนเธอกล่าว :. ". ในวันพรุ่งนี้อย่างใดสิ่งที่ต้องทำความสะอาดแล้วให้คุณออกจากมัน" . "เป็น" เคล็ดลับเล็ก ๆ น้อย ๆ Poria เอวลงในถุงสุดเพียงเบา ๆ เปิดประตูกลับออกมา ในขณะที่ประตูปิดบ้านอีกครั้งไปในความมืด Seifu ยืนเงียบ ๆ ที่หน้าต่างช้าระดมมือของเขาใกล้กับหน้าต่างกระดาษ, กระดาษหน้าต่างตัดออกโดยลูบเงาดวงจันทร์และโคมไฟสีส้มอบอุ่นหลังจากที่ในขณะที่เธอหายมือผู้ที่ไม่ได้อยู่ในความอบอุ่น เธอปล่อยให้เธอเฉพาะในห้องที่มืดและเย็นเป็นหัวใจของเธอ คุณบังคับให้ฉัน - เห็น Tuckahoe ออกประตูเด็กลานได้อย่างรวดเร็วก็ขึ้นไปเอามือของเธอและไปโรงพยาบาลในต้นไม้ใหญ่ได้เสมออยากรู้อยากเห็นมากหยิน Xia จริงก็อยู่ที่นั่น มองไปรอบ ๆ ไม่มีใครลานเด็กเป็นเสียงต่ำถาม: "น้องสาว Poria, คุณหญิงเป็นวิธีการที่เธอ ...... " เทพธิดาเดินเข้ามาในใบหน้าของเขาซีดและรอยแผลเป็นสีดำชะงักงันเลือดบนหน้าผากของเขาได้รับที่น่ากลัวพอ หลังจากที่บ้านถูกทุบเสียงแตกยังไม่รู้เท่าไหร่ให้คนเดียวที่เสียงสวดและร้องไห้เหมือนเสียงหัวเราะคมอาจจะได้ยินในบ้านเธอกลัวขนลุกตรง! เซี่ยหยินยังพูดเบา ๆ "Poria เรายังกังวลเกี่ยวกับคุณหญิงกลัวมากขึ้นของพวกเขาเอง Zuiben, Naju หัวหินผิดประมาทโกรธเทพธิดา." Poria เบา ๆ ส่ายหัวและตอบว่า "คุณไม่ต้องกังวล โท ...... เหนื่อยเพียงแค่ไม่ได้ไปในคืนนี้จะมีการรบกวนสิ่งที่บ้านแพ็คอีกครั้งในวันพรุ่งนี้. "มีสอง Poria ไม่รอคำตอบและหันกลับไปที่บ้านของเขาเอง เด็กลานครวญเพลงเสียงดัง "ดังนั้นตระหนี่ แต่ยังไม่กลัวการแข่งขันกับเธอ!" จากนั้นก็เดินกลับไปที่บ้าน Samsam เซี่ยหยินมองกลับไปที่ประตูที่ปิดที่เทียนไม่เคยได้ยินอีกครั้งเสียงร้องไห้, เงียบที่น่ากลัว หมิงเฮ้าส์ Yuemingxingxi สายลมฤดูร้อนพัดทางเดินหลังจากเสียงหัวเราะในห้องโถงดอกไม้จากเวลามาพูดคุยเกี่ยวกับ ลานขนาดใหญ่ที่ปลูกดอกไม้, ดอกไม้ที่ละเอียดอ่อนที่ไหวในลม, อากาศที่เต็มไปด้วยดอกไม้ แต่น่าเสียดายที่คนไม่สามารถรอที่จะออกภายใต้ร่มเงาทันทีที่ช่วงบ่ายเพราะเท้าแม่ของขอทานที่จะหยุด ถัดไป แหวน Mingze ในหน้าอกด้วยมือทั้งสองยืนอยู่บนมุมของวัดได้ยืนเป็นเวลานานแม้ว่าจะไม่ได้ที่จะปล่อยให้ แต่ปฏิเสธที่จะไปที่ที่มีชีวิตชีวา Hua Ting ในความเป็นจริงเขามาหรือไม่ไม่มีใครใส่ใจ, เวลาหลายปีเพื่อแม่ ยังมองผ่านมันได้หรือไม่ บ้านหลังนี้ต่อไปมีตำแหน่งของแม่ของพวกเขาไม่มีสิ่งที่เธอต่อสู้? ชนะอะไร? สิ่งที่ตาม? เธอปฏิบัติต่อเขาเหมือนหุ่นเชิดเป็นเครื่องมือที่พวกเขาจะไม่ต้องดูแลเกี่ยวกับความรู้สึกของเขาเธอแค่อยากของเธอเอง ไร้สาระที่สุดก็คือเธอบิต overestimating เขาและเขาไม่มีอะไรในครอบครัวนี้ ความปลอดภัยของเธอให้ฉันมากกว่าสิ่งอื่นใด - เมื่อใจของฉันอย่างกระทันหันเป่า Seifu คืนที่ฝนตกและพูดว่า คิดว่าฟ้าผ่าดอกไม้ที่สดใสต่อไปชื่อรอยยิ้ม, หัวเราะ Mingze เธอก็โชคดีกว่าเขาอย่างน้อยญาติผู้ปกครองที่คุ้มค่า วันนี้หน้าที่ของเขาเป็นจักรพรรดิและขั้นตอนการสร้างจักรวรรดิไปอยู่บนสนามของเรื่องตลกที่ออกจากน้ำ ไม่พูดถึงพระราชวังที่บ้านที่นั่งลานขนาดใหญ่โดยไม่ต้องมองไม่เห็นเหล่านี้มองเห็นได้ "อุบัติเหตุ"? Seifu ออกเช่นเดียวกับที่กลับผีดิบเหมือนที่ผ่านมาให้ Mingze รู้สึกสงสาร เบื้องหลัง "Mingze." เผยคำแนะนำของเสียงชายฟังตื่นเต้น Mingze เจี้ยนเหมยเหว่ย Cu, ส้นเท้าซ้ายและบ้านที่จะเรียกตัวเขาเองและมีเพียงเขา และ Mingze ไม่อยากให้เขา "เรื่องไร้สาระ."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เจอถนนเต็มไปด้วยความหวังจางๆสายตาวิงวอน tuckahoe ยิ้มที่ถูกต้องและได้รับความไว้วางใจเป็นมั้ย พอเรียแอบสูดลมหายใจลึกและสงบแต่หนักแน่นที่ตอบว่า " ไม่ " ฮ่าๆ " ท่านก่อนขึ้นบนพื้นเย็น " Fuling กอด Qingfeng แขนค่อยๆดึงเธอลุกขึ้น ฮ่า Qingfeng ถือ Fuling มือยืนขึ้นช้าๆมือเกือบจะทำลายชุดส่งถึงมือเรียและกระซิบบอกว่า " เอาสิ่งนี้ไปเปลี่ยนรสชาติคล้ายเศษไม้เสียบกลับไปเย็บหมอนอย่าให้คนเห็นโดยเฉพาะสายลมพระวิหารคน " ฮ่าๆพอเรียกำชุดพยักหน้า ฮ่าๆดูเสียทั่วบ้าน Qingfeng ดูกลับมาสงบเล็กน้อยเธอกล่าวว่า " พรุ่งนี้ทุกอย่างเสร็จแล้วจะให้คนมาทำความสะอาด คุณไปเถอะ " ฮ่าๆ " เป็น " พอเรียจะเล็กที่สุดยัดเอวในชุดชั้นในถุงก่อนที่จะค่อยๆเปิดประตูออกมา ฮ่าๆประตูปิดตอนนั้นห้องเข้าสู่ความมืดอีกครั้ง Qingfeng ยืนอยู่ที่หน้าต่างและค่อยๆขึ้นไปติดหน้าต่างกระดาษสัมผัสถูกแยกหน้าต่างกระดาษนอกหินแสงจันทร์และอุ่นโคมไฟสีส้มและหลังจากที่เธอดึงมือความอบอุ่นที่ไม่ได้เป็นของเธอทิ้งเธอแต่นี่ห้องที่มืดและเย็นเหมือนหัวใจเธอฮ่าๆเป็นคุณบังคับให้ฉัน - ฮ่าเห็น Fuling ออกจากประตู LAN ไปทักทายลูกชายรีบดึงมือเธอเข้ามาในบ้านต้นไม้เสมอไม่สอดรู้สอดเห็น夏吟ก็อยู่ที่นั่น มองซ้ายขวาไม่มีใคร LAN แล้วกระซิบถามว่า " Fuling พี่สาวเทพธิดาเธอ . . . เป็นยังไง " คุณป้าเดินเข้ามาและซีดหน้าผากเลือดและบาดแผลเลือดสีดำก็น่ากลัวอยู่แล้วแต่หลังจากเข้ามาก่อไม่รู้มันพังมากอย่าว่าแต่มันชอบร้องไห้และคร่ำครวญโหยหวนเสียงหัวเราะในบ้านสามารถได้ยินเสียงที่ทำให้เธอขนลุก . ฮ่า夏吟ก็พูดเบาๆว่า " พอเรีย