นางคำบาง ธิดาของเจ้าเมืองท่าขอนยาง

นางคำบาง ธิดาของเจ้าเมืองท่าขอนยาง ได้ขอเลี้ยงลูกจระเข้ไว้เป็นเพื่อนจากพระบิดา นางคำบางเลี้ยงดูจระเข้จนโตและ ตั้งชื่อว่า บักเฮ้า
อยู่มาวันหนึ่ง นางคำบางได้นั่งหลังของบักเฮ้าออกไปเที่ยวเล่นน้ำ จนไปเจอกับจระเข้อีกตัวหนึ่ง ชื่อว่า บักนน จึงได้เกิดการต่อสู้กันขึ้นระหว่าง บักเฮ้า กับบักนน ด้วยความรักของบักเฮ้ากลัวว่านางคำบางจะตกน้ำ จึงได้เอานางคำบางเอาไปไว้ในปากของตัวเอง ในช่วงระหว่างการต่อสู้นั้นได้หลงกลืนนางคำบางลงในท้องตัวเองหลังจากต่อสู้ชนะแล้ว ก็ได้รู้ตัวเองว่านางคำบางตายแล้ว จึงได้หนีออกจากเมืองไป เมื่อเจ้าเมืองทราบเรื่องจึงได้สั่งทหาร เสนา ตามล่าบักเฮ้า ที่หนีมาทางลำพันสาด (ลำพันชาดในปัจจุบัน) บักเฮ้าได้หนีมาจนถึงหนองน้ำแห่งหนึ่ง และคิดว่าคงไม่มีใครตามเห็นจึงได้หลบอาศัยที่หนองน้ำแห่งนั้น(วังใหญ่ในปัจจุบัน) เจ้าเมืองหาหมอมาปราบบักเฮ้าแต่หมอตายทั้ง 2 คน
หมอคนที่สาม เป็นผู้หญิง สามารถปราบบักเฮ้าได้จึงได้เอาร่างนางคำบางออกจากท้องบักเฮ้านำไปฝังดินแต่ปรากฏว่าได้เกิดเป็นดอกไม้ ชื่อดอกอินถวา (หรือดอกกาดิเนียร์ ) และได้ชื่อว่าวังสามหมอในปัจจุบัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นางคำบางธิดาของเจ้าเมืองท่าขอนยางได้ขอเลี้ยงลูกจระเข้ไว้เป็นเพื่อนจากพระบิดานางคำบางเลี้ยงดูจระเข้จนโตและตั้งชื่อว่าบักเฮ้า อยู่มาวันหนึ่งนางคำบางได้นั่งหลังของบักเฮ้าออกไปเที่ยวเล่นน้ำจนไปเจอกับจระเข้อีกตัวหนึ่งชื่อว่าบักนนจึงได้เกิดการต่อสู้กันขึ้นระหว่างบักเฮ้ากับบักนน ด้วยความรักของบักเฮ้ากลัวว่านางคำบางจะตกน้ำจึงได้เอานางคำบางเอาไปไว้ในปากของตัวเองในช่วงระหว่างการต่อสู้นั้นได้หลงกลืนนางคำบางลงในท้องตัวเองหลังจากต่อสู้ชนะแล้ว ก็ได้รู้ตัวเองว่านางคำบางตายแล้วจึงได้หนีออกจากเมืองไปตามล่าบักเฮ้าเมื่อเจ้าเมืองทราบเรื่องจึงได้สั่งทหารเสนาที่หนีมาทางลำพันสาด (ลำพันชาดในปัจจุบัน) บักเฮ้าได้หนีมาจนถึงหนองน้ำแห่งหนึ่งและคิดว่าคงไม่มีใครตามเห็นจึงได้หลบอาศัยที่หนองน้ำแห่งนั้น(วังใหญ่ในปัจจุบัน)เจ้าเมืองหาหมอมาปราบบักเฮ้าแต่หมอตายทั้ง 2 คนหมอคนที่สามเป็นผู้หญิงสามารถปราบบักเฮ้าได้จึงได้เอาร่างนางคำบางออกจากท้องบักเฮ้านำไปฝังดินแต่ปรากฏว่าได้เกิดเป็นดอกไม้ชื่อดอกอินถวา (หรือดอกกาดิเนียร์) และได้ชื่อว่าวังสามหมอในปัจจุบัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บางธิดาของคำนางเจ้าเมืองท่าขอนยางได้ขอเป็นเพื่อนไว้จระเข้เลี้ยงลูกจากพระบิดานางคำบางเลี้ยงดูจระเข้จนโตและตั้งชื่อว่าบักเฮ้า
อยู่มาได้วันหนึ่งนางนั่งหน้าของคำบางบักเฮ้าออกไปเที่ยวเล่นน้ำ จนไปเจอกับจระเข้อีกตัวหนึ่งชื่อว่าบักนนจึงได้เกิดการต่อสู้กันขึ้นระหว่างบักเฮ้ากับบักนนด้วยความรักของบักเฮ้ากลัวว่านางคำบางจะตกน้ำจึงได้เอานางคำบางเอาไปไว้ใน ปากของตัวเองในช่วงระหว่างการต่อสู้นั้นได้หลงกลืนนางคำบางลงในท้องตัวเองหลังจากต่อสู้ชนะแล้วก็ได้รู้ตัวเองว่านางคำบางตายแล้วจึงได้หนีออกจากเมืองไปเมื่อเจ้าเมืองทราบเรื่องจึงได้สั่งทหาร เสนาตามล่าบักเฮ้าที่หนีมาทางลำพันสาด (ลำพันชาดในปัจจุบัน) บักเฮ้าได้หนีมาจนถึงหนองน้ำแห่งหนึ่งและคิดว่าคงไม่มีใครตามเห็นจึงได้หลบอาศัยที่หนองน้ำแห่งนั้น (วังใหญ่ในปัจจุบัน ) เจ้าเมืองมาหาหมอปราบบักเฮ้า แต่หมอตายทั้ง 2 คน
เป็นหมอคนที่สามผู้หญิงสามารถปราบบักเฮ้าได้จึงได้เอาร่างนางคำบางท้องบักเฮ้านำออกจากไปได้ว่าฝังดิน แต่ปรากฏเกิดเป็นชื่อดอกไม้ ดอกอินถวา (หรือดอกกาดิเนียร์) และได้ชื่อว่าวังสามหมอในปัจจุบัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นางคำบางธิดาของเจ้าเมืองท่าขอนยางได้ขอเลี้ยงลูกจระเข้ไว้เป็นเพื่อนจากพระบิดานางคำบางเลี้ยงดูจระเข้จนโตและตั้งชื่อว่าบักเฮ้าฮ่าอยู่มาวันหนึ่งนางคำบางได้นั่งหลังของบักเฮ้าออกไปเที่ยวเล่นน้ำจนไปเจอกับจระเข้อีกตัวหนึ่งชื่อว่าบักนนจึงได้เกิดการต่อสู้กันขึ้นระหว่างบักเฮ้ากับบักนนด้วยความรักของบักเฮ้ากลัวว่านางคำบางจะตกน้ำในช่วงระหว่างการต่อสู้นั้นได้หลงกลืนนางคำบางลงในท้องตัวเองหลังจากต่อสู้ชนะแล้วก็ได้รู้ตัวเองว่านางคำบางตายแล้วจึงได้หนีออกจากเมืองไปเมื่อเจ้าเมืองทราบเรื่องจึงได้สั่งทหารเสนาตามล่าบักเฮ้า( ลำพันชาดในปัจจุบัน ) บักเฮ้าได้หนีมาจนถึงหนองน้ำแห่งหนึ่งและคิดว่าคงไม่มีใครตามเห็นจึงได้หลบอาศัยที่หนองน้ำแห่งนั้น ( วังใหญ่ในปัจจุบัน ) เจ้าเมืองหาหมอมาปราบบักเฮ้าแต่หมอตายทั้ง 2 คนฮ่าหมอคนที่สามเป็นผู้หญิงสามารถปราบบักเฮ้าได้จึงได้เอาร่างนางคำบางออกจากท้องบักเฮ้านำไปฝังดินแต่ปรากฏว่าได้เกิดเป็นดอกไม้ชื่อดอกอินถวา ( หรือดอกกาดิเนียร์ ) และได้ชื่อว่าวังสามหมอในปัจจุบัน