平安的把萧烈和萧泠汐救回，虽然云澈无比的想要给予焚天门最惨烈的报复，但

平安的把萧烈和萧泠汐救回，虽然云澈无比的想要给予焚天门最惨烈的报复，但他无法不顾及刚刚重聚的爷爷与小姑妈。他们现在还没有离开苍火区域，如果他就这么去和焚天门交战，将有可能给他们带来危险。

他眼下最需要做的，就是将他们送到最安全的地方。

天还未亮，云澈便带着萧烈和萧泠汐走出焚天谷，逐渐临近着苍火城。而在这个时候，他意外收到了来自凌杰的传音。

很快，北方的天空传来风烈鸟的鸣叫声，凌杰刻意外放的气息也进入云澈的灵觉。正陪着萧泠汐吹着黎明之风的云澈站起身来，手中燃烧起赤红色的凤凰火焰。

空中的风烈鸟顿时疾驰而下，还未靠近，凌杰已迫不及待的跳了下来，一个踉跄冲到云澈身前，急声道：“老大，你没事吧？啊？”

看着云澈身边的萧泠汐，还有不远处的萧烈，他怔了一怔，然后惊喜道：“他们，就是你被焚天门掳走的那两个亲人？你把他们全救出来了……太好了！不愧是老大，居然这么快就做到了。”

“嗯！”云澈微笑着点头，他看得出，凌杰脸上的焦急与担忧都自内心，毫无虚假，他心中也是温暖一片：“这是我的爷爷，这是我的小姑妈……他是我的小兄弟，天剑山庄的二少庄主凌杰。”

凌杰连忙上前道：“萧爷爷好，额……这个这个……小姑妈好……晚辈凌杰，你们喊我小杰就好。”

看萧泠汐的年纪，也就和自己一般大，凌杰这声“小姑妈”喊的极为扭捏。而他“天剑山庄少庄主”的身份则无疑让萧烈与萧泠汐大吃一惊。萧烈冲他呵呵一笑，眼眸中露出讶异和赞赏。萧泠汐有些拘谨的回应了一声。

“凌少……庄主……救我……救我……”

凌杰刚要说话，忽而，一个干枯嘶哑的声音传来，循着声音，凌杰这才看到，右手边的枯草丛里，正趴着一个人，他眼神涣散，面无血色，衣着头凌乱不堪，四肢微微颤……而他的身上，已没有了任何玄力气息，显然是被毁掉了玄脉。

“焚绝城！”看清这个人的面孔，凌杰惊呼出声。他看了一眼云澈，心中一片惊然……孤身一人，不但从焚天门的手下救回了两个亲人，还反掳走了焚绝城……纵观整个苍风，有几个人能做到？

“救我……救我……”见凌杰认出了他，焚绝城的目中闪过丝丝希望，他哀求道：“我们四大宗门……同气连枝……我焚天门与天剑山庄历来交好……请你……一定要……救我……救我……”

焚绝城怕死，无比的怕死。他含着金钥匙出生，有着远胜皇子的身份和家世，一生都在荣华和簇拥追捧中长大，他从未想过自己会有如此凄惨的一天。

“额，这个……”凌杰按了按鼻头，一脸歉意的道：“云澈是我老大，而我和你……好像不怎么熟，要我从老大手里把你救出来，怎么想，都好像不太合适的样子。”

焚绝城刚刚萌生的希望顿时又全部化作绝望。

“小杰，你怎么会来这里？”云澈问道。

凌杰转过脸来，正色道：“其实，在四天之前，我就得到了消息，说焚天门的人去往了一趟流云城，然后带了两个人正返回宗门，而那两个人，很有可能是你的亲人。”

云澈的眉头蓦的一动……不愧是天剑山庄，这件事焚天门必定做的极为保密，天剑山庄却还是如此之快的得到消息。

“我当时着急又愤怒，于是劝说父亲出面……”凌杰的神情稍稍尴尬了一下：“但父亲是那种不愿多事的人。于是我亲自离开天剑山庄，准备来到这里劝说焚天门放了你的亲人……以我的身份，再牵出父亲的名字，焚天门应该会卖我这个面子，否则大不了我威胁焚天门若不放人，就把他们这种丑恶卑鄙的行径散播出去。我当时还想过传音给你这个消息，但我怕以你的性格会太冲动，还有可能影响你正在做的事，就没有和你说，准备在救出他们后再告诉你。但没想到，我在来的路上，便听到山庄的人说你已经到了焚天门，并且在焚天门中大打了一架，毁了在山庄里都有记载的天火焚星阵，还逼出了隐匿已久的太上门主焚义绝与太上长老焚子牙。”

云澈：“……”

焚天门生的事，天剑山庄基本知道的一清二楚。显然，焚天门之内有着天剑山庄的眼线！

“小杰，谢谢你。”云澈真诚的说道。这个当年在少年人特有的稚嫩和纯真、冲动和热血之下喊着要当他小弟的人，此时已然成熟，但依然在这种时刻为他奔波数千里而来。这份挚情，将让他难以相忘。

“不用不用，”凌杰连忙摆手：“为老大做事，本来就是应该的。况且我也没能为你做什么。”说到这里，凌杰的双眼开始放光，激动万分的道：“老大！我简直都不敢想象你现在有多厉害了！居然一个人把焚天门杀了个底朝天，还把太上门主给逼了出来，现在居然又抓来了焚绝城……老大，你做的这些事，每一件都是惊天动地，说出去都不一定有人信。”

“这是他们咎由自取……很快，这些事，全天下的人都会知道，我不但要毁了焚天门的宗门，更要毁了焚天门所有的名望与尊严。”

说这些话时，云澈的语气很平静。凌杰看着他，心中不由自主的打了一个寒战。这些话，让他清楚的认识到，云澈的亲人，对他而言是多么不可碰触的逆鳞。

想到当初在御剑台，为了夏元霸，云澈毫不犹豫的以命相救……对待亲近之人，他可以如此不顾一切，而对待敌人，他又残忍如恶魔……凌杰在这一刻忽然庆幸着自己不是他的敌人，庆幸着天剑山庄不是他的敌人。

“小杰，我有一件事，需要你帮忙。”云澈道。

凌杰点头：“老大你说，我一定全力做到。”

云澈转过身，看着萧烈和萧泠汐：“帮我，把我的爷爷和小姑妈送到苍风皇城。我本来想先和他们一起回新月城，但你来了，我改变了主意。”

“好！”凌杰毫不犹豫的答应，然后又疑问道：“那你……”

“小澈，你不和我们一起走吗？”萧泠汐听出了云澈的话外之音，慌忙走过来拽住他。

云澈反握住萧泠汐的手，看着她和萧烈道：“小杰是天剑山庄的少庄主，由他保护，你们可以安安全全的到达苍风皇城，我要晚几天再过去，但也只有几天而已，我向你保证，我一定会平平安安的和你们汇合。”

“你……你是要留下来，对付焚天门吗？”萧泠汐轻轻说着，眼眸中水雾悄然弥漫：“可是，我们都已经逃出来了，你为什么还有回去犯险？焚天门那么厉害，我怕……我怕……”

云澈微微而笑，缓慢而坚定的道：“因为，我要让焚天门知道，更让全天下的人都知道，动我的爷爷和小姑妈，将是怎样的下场！！仇我阴我杀我，我尚可以暂忍，但敢动你们，无论是谁，我都绝不放过！我要用焚天门的覆灭，告诉这世上所有人动你们的后果！”

安全，安逸，不是一味的妥协、忍耐、避让，而是让人不敢触碰的绝对威慑！

在沧云大6的一世，云澈就无比清晰的知道了这一点。

他要让萧泠汐和萧烈在苍风帝国绝对的安全，再也没有人敢于欺凌和伤害。

“可是……可是……呜，老爹，你快劝劝小澈，我好怕他会出事。”萧泠汐求助的目光看向萧烈。

“这件事，我支持澈儿所为。”萧烈微叹一声，道。

“啊？”萧泠汐檀口微张，满脸的不知所措。

“焚天门被欺凌至此，若是澈儿就此收手，他们也一定不会放过澈儿。”萧烈走过来，轻轻一拍云澈的肩膀：“你的成长，对我来说就如一场梦。看到现在的你，我纵然马上死去，也无比欣慰。尽情的去做你想做的事吧。三年的时间，你的成长，犹如神话，我相信就算是焚天门，也无法成为你的阻碍。我和泠汐，会一边游着皇城，一边等着和你再次团聚。”

“好……好！”云澈点头，再点头，他动了动嘴唇，刚要说什么，却又犹豫了起来：“爷爷，有件事，我不知道该不该和你说。”

“呵呵，”萧烈平和的一笑：“我这一辈子，有过无数的身伤，也有无数的心伤，这个世界上，早已没有了我无法承受的东西。是什么话，尽管说出来吧。”

丧子丧孙丧妻……萧烈那些年该是何等的绝望凄苦，云澈的心里一阵酸涩，他轻轻点头，道：“爷爷，我已经知道了当年，是谁追杀我的亲生父母和杀害萧叔叔了。”

萧烈的气息原本平静如死水，毫无波澜。云澈话音落下之时，他的全身猛的一震，眼神一下子迷蒙一片，过了好一会儿，他才颤巍巍的转过头来，用颤抖的声音道：“你说……什么？你找到了……凶手？”

他引以为傲，也是唯一的儿子萧鹰被人下了毒手，儿媳殉情，他的妻子在生下萧泠汐后，思念悲伤过度而终……萧烈的人生，也一下子跌入了绝望的万丈深渊。若不是还有萧泠汐与云澈需要他养大，或许，他早已跟随妻子而去。

那个杀死他儿子的凶手，凝聚着他今生所有的怨恨。他找了整整十几年，从来没有停止过寻找……生性善良温和，生平从未杀过人的他，恨不能将那个人用世上最残忍的手段凌迟碎尸！

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เสี่ยว Lingxi บันทึกโกหกเสี่ยว และปลอดภัย ในขณะที่ Che ยุอยากให้เขียนแย่เลวแก้แค้น แต่เขาไม่สามารถไม่สนใจเพียงตัวปู่กับป้า พวกเขาจะไม่ออกตั้งไฟอ่อน ถ้าเขากำลังรบกับประตูสวรรค์เขียน อาจมีความเสี่ยงเหล่านั้นได้ เขามากที่สุดต้องทำตอนนี้ จะส่งไปยังปลอดภัย มันไม่สว่าง การ Che ยืนกับนอนเสี่ยวเสี่ยว Lingxi วัลจากวันเขียน ที่ค่อย ๆ เข้าใกล้เมืองไฟอ่อน ตอนนี้ เขาตั้งใจรับจากเสียงหลิงจี้ เร็ว ๆ นี้ เสียงลมที่มาจากนกเหนือฟ้าแอนดรูว์ ลมหายใจที่ไม่คาดคิดยังป้อนยุ Che หลิงจี้ Afflatus พร้อมลมพัดเสี่ยว Lingxi ยุ Che รุ่งลุกขึ้นยืน และมือเขียนเปลวไฟแดงฟีนิกซ์ เครื่องปรับอากาศภายใต้นกแอนดรูก็ galloped ไม่ใกล้ จี้หลิงได้อยากไปลง วิ่งส่ายหน้ายุ Che ช่องฉุกเฉิน: "เจ้านาย ถูกต้องทั้งหมดหรือไม่ อา ” ดูข้างยุ Che เสี่ยว Lingxi และเสี่ยวโกหกไม่ห่าง เขาเจิ้งอี้เจิ้ง ประหลาด ใจ: "พวกเขาว่า คุณชายเทียนไหม้ลักพาตัวทั้งสองคนที่คุณรัก คุณได้รับมันออกทั้งหมด...... ที่จะดี ไม่น่าถูกเจ้านาย ดังนั้นเร็ว ๆ นี้ ” "MMM " Che ยืนยิ้ม และพยักหน้า เขาอาจเห็นว่า หลิงจี้หน้าวิตกกังวลและความกังวลจากภายใน ไม่ปลอม หัวใจอบอุ่น: " นี้คือปู่ของฉัน นี้คือป้าน้อย...... เขาเป็นพี่ชายน้อย TianJian ที่สองคุณภาพน้อยวิลล่าหลิงจี้ ” จี้หลิงอย่างรวดเร็วก้าวไปข้างหน้า: " Shaw ปู่ดี เอ้อ...... นี้และนี้...... ป้าเล็กดี...... จี้หลิงอายุ คุณเรียกฉันน้อยพระเอกจะดี ” เสี่ยว Lingxi อายุ และทั่วไปของพวกเขา ลิงช๊อบของ "ป้าเล็ก" อายมากขึ้น สถานะของ "ดาบสวรรค์เขาจ้วง Shaozhuang หลัก" เป็นข้อสงสัยประหลาดใจโกหกเสี่ยวกับเสี่ยว Lingxi โกหกเสี่ยวเย้ยหยันเขา ตาแสดงความประหลาดใจและซาบซึ้ง Lingxi เสี่ยวบางแข็งตอบสนองต่อเสียง " Bullying น้อย...... แบบบ้าน...... ช่วยฉันหน่อย ช่วยฉันด้วย... " จี้ลิงที่จะ พูด ทันที เสียงแห้ง และเครือ ตามเสียง หลิง Jie หญ้าแห้ง ด้านขวามือเป็นนอนชาย เขาตา unfocused ขึ้นขาวขึ้น เสื้อผ้ายุ่ง ตะลึงงันเล็กน้อยแขนขา...... ร่างกายของเขาได้โดยไม่ต้องใด ๆ บรรยากาศลึกลับ ทำลายเส้นเลือดดำเห็นได้ชัด "เผาเมืองมากมาย "เห็นใบหน้าของมนุษย์ ลิงช๊อบร้องออกเสียง เขามองยุ Che ประหลาดใจ...... คนเดียว ไม่เพียงแต่จากประตูเขียนผู้ชายช่วยสองครอบครัว กับลักพาตัวเขียนใหญ่ซิตี้...... ตลอดลมดำ มีคนน้อยมากที่สามารถทำเช่นนี้ "ช่วยฉัน...... บันทึก me. ... "รู้เขาดูจี้หลิง หวังว่าทุกหน่วยความจำที่เขียนในเมืองของแฟลช เขา pleaded: " ประตูการใหญ่ 4...... เกิดจากการ...... เขียนสวรรค์ และเขาดาบฟ้าเสมอได้ดี...... กรุณา...... ให้แน่ใจว่า...... ช่วยฉันหน่อย ช่วยฉันด้วย... " เขียนต้องกลัวความตาย ความหวาดกลัวความตาย เขาเกิด มีกุญแจสีทอง จะดีกว่าของเจ้าตัวและครอบครัว ล้อมรอบ ด้วยเกียรติ และความนิยมและเติบโตในชีวิตของเขา เขาไม่เคยคิดว่า เขาจะมีวันเอง “额，这个……”凌杰按了按鼻头，一脸歉意的道：“云澈是我老大，而我和你……好像不怎么熟，要我从老大手里把你救出来，怎么想，都好像不太合适的样子。” 焚绝城刚刚萌生的希望顿时又全部化作绝望。 “小杰，你怎么会来这里？”云澈问道。 凌杰转过脸来，正色道：“其实，在四天之前，我就得到了消息，说焚天门的人去往了一趟流云城，然后带了两个人正返回宗门，而那两个人，很有可能是你的亲人。” 云澈的眉头蓦的一动……不愧是天剑山庄，这件事焚天门必定做的极为保密，天剑山庄却还是如此之快的得到消息。 “我当时着急又愤怒，于是劝说父亲出面……”凌杰的神情稍稍尴尬了一下：“但父亲是那种不愿多事的人。于是我亲自离开天剑山庄，准备来到这里劝说焚天门放了你的亲人……以我的身份，再牵出父亲的名字，焚天门应该会卖我这个面子，否则大不了我威胁焚天门若不放人，就把他们这种丑恶卑鄙的行径散播出去。我当时还想过传音给你这个消息，但我怕以你的性格会太冲动，还有可能影响你正在做的事，就没有和你说，准备在救出他们后再告诉你。但没想到，我在来的路上，便听到山庄的人说你已经到了焚天门，并且在焚天门中大打了一架，毁了在山庄里都有记载的天火焚星阵，还逼出了隐匿已久的太上门主焚义绝与太上长老焚子牙。” 云澈：“……” 焚天门生的事，天剑山庄基本知道的一清二楚。显然，焚天门之内有着天剑山庄的眼线！ “小杰，谢谢你。”云澈真诚的说道。这个当年在少年人特有的稚嫩和纯真、冲动和热血之下喊着要当他小弟的人，此时已然成熟，但依然在这种时刻为他奔波数千里而来。这份挚情，将让他难以相忘。 “不用不用，”凌杰连忙摆手：“为老大做事，本来就是应该的。况且我也没能为你做什么。”说到这里，凌杰的双眼开始放光，激动万分的道：“老大！我简直都不敢想象你现在有多厉害了！居然一个人把焚天门杀了个底朝天，还把太上门主给逼了出来，现在居然又抓来了焚绝城……老大，你做的这些事，每一件都是惊天动地，说出去都不一定有人信。” “这是他们咎由自取……很快，这些事，全天下的人都会知道，我不但要毁了焚天门的宗门，更要毁了焚天门所有的名望与尊严。” 说这些话时，云澈的语气很平静。凌杰看着他，心中不由自主的打了一个寒战。这些话，让他清楚的认识到，云澈的亲人，对他而言是多么不可碰触的逆鳞。 想到当初在御剑台，为了夏元霸，云澈毫不犹豫的以命相救……对待亲近之人，他可以如此不顾一切，而对待敌人，他又残忍如恶魔……凌杰在这一刻忽然庆幸着自己不是他的敌人，庆幸着天剑山庄不是他的敌人。 “小杰，我有一件事，需要你帮忙。”云澈道。 凌杰点头：“老大你说，我一定全力做到。” 云澈转过身，看着萧烈和萧泠汐：“帮我，把我的爷爷和小姑妈送到苍风皇城。我本来想先和他们一起回新月城，但你来了，我改变了主意。” “好！”凌杰毫不犹豫的答应，然后又疑问道：“那你……” “小澈，你不和我们一起走吗？”萧泠汐听出了云澈的话外之音，慌忙走过来拽住他。 云澈反握住萧泠汐的手，看着她和萧烈道：“小杰是天剑山庄的少庄主，由他保护，你们可以安安全全的到达苍风皇城，我要晚几天再过去，但也只有几天而已，我向你保证，我一定会平平安安的和你们汇合。” “你……你是要留下来，对付焚天门吗？”萧泠汐轻轻说着，眼眸中水雾悄然弥漫：“可是，我们都已经逃出来了，你为什么还有回去犯险？焚天门那么厉害，我怕……我怕……” 云澈微微而笑，缓慢而坚定的道：“因为，我要让焚天门知道，更让全天下的人都知道，动我的爷爷和小姑妈，将是怎样的下场！！仇我阴我杀我，我尚可以暂忍，但敢动你们，无论是谁，我都绝不放过！我要用焚天门的覆灭，告诉这世上所有人动你们的后果！” 安全，安逸，不是一味的妥协、忍耐、避让，而是让人不敢触碰的绝对威慑！
在沧云大6的一世，云澈就无比清晰的知道了这一点。

他要让萧泠汐和萧烈在苍风帝国绝对的安全，再也没有人敢于欺凌和伤害。

“可是……可是……呜，老爹，你快劝劝小澈，我好怕他会出事。”萧泠汐求助的目光看向萧烈。

“这件事，我支持澈儿所为。”萧烈微叹一声，道。

“啊？”萧泠汐檀口微张，满脸的不知所措。

“焚天门被欺凌至此，若是澈儿就此收手，他们也一定不会放过澈儿。”萧烈走过来，轻轻一拍云澈的肩膀：“你的成长，对我来说就如一场梦。看到现在的你，我纵然马上死去，也无比欣慰。尽情的去做你想做的事吧。三年的时间，你的成长，犹如神话，我相信就算是焚天门，也无法成为你的阻碍。我和泠汐，会一边游着皇城，一边等着和你再次团聚。”

“好……好！”云澈点头，再点头，他动了动嘴唇，刚要说什么，却又犹豫了起来：“爷爷，有件事，我不知道该不该和你说。”

“呵呵，”萧烈平和的一笑：“我这一辈子，有过无数的身伤，也有无数的心伤，这个世界上，早已没有了我无法承受的东西。是什么话，尽管说出来吧。”

丧子丧孙丧妻……萧烈那些年该是何等的绝望凄苦，云澈的心里一阵酸涩，他轻轻点头，道：“爷爷，我已经知道了当年，是谁追杀我的亲生父母和杀害萧叔叔了。”

萧烈的气息原本平静如死水，毫无波澜。云澈话音落下之时，他的全身猛的一震，眼神一下子迷蒙一片，过了好一会儿，他才颤巍巍的转过头来，用颤抖的声音道：“你说……什么？你找到了……凶手？”

他引以为傲，也是唯一的儿子萧鹰被人下了毒手，儿媳殉情，他的妻子在生下萧泠汐后，思念悲伤过度而终……萧烈的人生，也一下子跌入了绝望的万丈深渊。若不是还有萧泠汐与云澈需要他养大，或许，他早已跟随妻子而去。

那个杀死他儿子的凶手，凝聚着他今生所有的怨恨。他找了整整十几年，从来没有停止过寻找……生性善良温和，生平从未杀过人的他，恨不能将那个人用世上最残忍的手段凌迟碎尸！

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความสงบและช่วยให้萧烈萧泠汐กลับมาแม้ว่ายุนชอลมากอยากให้เผาเทียนที่เลวร้ายที่สุดของแก้แค้นแต่เขาไม่ได้ทั้งๆที่เพิ่งเจอกับปู่และป้าเล็ก ตอนนี้พวกเขายังไม่ได้ออกไปจากพื้นที่ไฟสีขาวและถ้าเขาไปและเผาเทียนเล่นอาจจะนำอันตราย

ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องทำคือการส่งพวกเขาไปสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด

ก่อนฟ้าสางเมฆก็พาฮีชอลเดินออกมาจาก焚天萧烈และ萧泠汐หุบเขาใกล้เมืองมีไฟสีขาว ในช่วงเวลานี้เขาได้รับอุบัติเหตุจาก凌杰เสียง

อีกไม่นานท้องฟ้าเหนือลมผ่านด้วยเสียงนกร้อง ,凌杰จงใจออกและลมหายใจยังเข้าดลใจยุนชอล บวกกับ萧泠汐รุ่งอรุณพัดลมเมฆฮีชอลลุกขึ้นยืนมือเผาไฟสีแดงของฟีนิกซ์ นก

อากาศลมรุนแรงก็พุ่งลงมายังไม่ใกล้凌杰รอกระโดดลงมาและวิ่งเข้าไปซอยหนึ่งสะดุดตรงหน้ารีบกระซิบว่า " พี่เป็นอะไรรึเปล่า ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " " ? ? ? ? ? ? ? ?

ดูเมฆอยู่ข้างๆฮีชอล萧泠汐และไม่ไกลจาก萧烈เขาตะลึงอึ้งแล้วเซอร์ไพรส์กล่าวว่า " พวกเขาคือคุณถูกเผาไปในวันที่สมาชิกในครอบครัว 2 คน ? ? ? ? ? ? ? คุณจะได้รับพวกเขาทั้งหมดออกมา . . . . . . . . . . . . . . เยี่ยม ! ! ! ! ! ! ! สมกับที่เป็นลูกคนโตและได้เร็วขนาดนี้ " " " " " " " ทำ . . . . . . .

" . . . . . . ! ! ! ! ! ! ! " " " " " " " ยุนชอลพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มที่เขาเห็นบนใบหน้าของ凌杰ความวิตกกังวลและความกลัวจากภายในจิตใจของเขายังอบอุ่นไม่ปลอมชิ้น : " นี่คือปู่ของฉันและฉันเป็นป้าเล็ก . . . . . . . . . . . . . . เขาเป็นน้องชายของฉัน凌杰น้อยเจ้าของดาบสวรรค์วิลล่า 2 " " " " " " " . . . . . . .

凌杰รีบก้าวมาข้างหน้าและกล่าวว่า : " ชอว์ปู่หน้าผาก . . . . . . . . . . . . . . นี้ . . . . . . . . . . . . . . ป้าเล็ก . . . . . . . . . . . . . . น้อง凌杰คุณเรียกฉันว่าจิลจะดี " " " " " " " . . . . . . .

ดู萧泠汐และตัวเองอายุก็ขนาดนี้凌杰น้อย " ป้า " เสียงตะโกนที่แสนขี้อาย " ดาบสวรรค์วิลล่าเขาน้อยและเขา " ตัวตนที่แน่นอนให้กับ萧烈萧泠汐ประหลาดใจ萧烈冲เขายิ้มในดวงตาให้แปลกใจและชื่นชม 萧泠汐อายตอบกลับด้วยเสียง

" " " " " " ลิงน้อย . . . . . . . . . . . . . . รัฐที่มีอำนาจเหนือรัฐอื่น . . . . . . . . . . . . . . ช่วยฉัน . . . . . . . . . . . . . . ช่วยฉัน " " " " " " " . . . . . . . . . . . . . .

凌杰刚ต้องพูดกันเป็นเสียงที่แหบแห้งออกมาตามเสียงก็เห็นว่า凌杰ด้านขวามือของหญ้าป่ากำลังนอนกับชายผิวซีดและดวงตาที่หย่อนเสื้อผ้ารกหัวแขนขาสั่นเล็กน้อย . . . . . . . . . . . . . . แต่ในตัวเขามีกลิ่นแรงไม่มีฮุนฮุนที่เห็นได้ชัดว่าถูกทำลาย ,

" จะเผาเมือง ! ! ! ! ! ! ! " " " " " " " ที่เห็นนี้เป็นใบหน้าของคน凌杰อุทานเสียง เขาเหลือบมองยุนชอลแต่ที่จิงใจ . . . . . . . . . . . . . . เป็นคนเดียวที่ไม่เพียงแต่จากการเผาเทียนช่วยคนกลับไปยังสมาชิกในครอบครัว 2 คนและยังต่อต้านการเผาเมืองเสียส่วนใหญ่ . . . . . . . . . . . . . . ฉางฟงตลอดและมีไม่กี่คนที่สามารถทำมันได้ ?

" " " " " " ช่วยฉัน . . . . . . . . . . . . . . ช่วยฉัน " " " " " " " . . . . . . . . . . . . . . เห็น凌杰จำเขาได้เผาเมืองเข้ามาในหัวผมจะหวังว่าเขาขอร้อง " เรา 4 ประตูขนาดใหญ่ . . . . . . . . . . . . . . 同气连枝 . . . . . . . . . . . . . . ผมได้ร่วมงานกับดาบเผาประตูวิลล่า . . . . . . . . . . . . . . คุณช่วย . . . . . . . . . . . . . . ต้อง . . . . . . . . . . . . . . ช่วยฉัน . . . . . . . . . . . . . . ช่วยฉัน " " " " " " " . . . . . . . . . . . . . . เผาเมือง

ไม่กลัวตายไม่กลัวตาย เขาเกิดมาพร้อมกับกุญแจสีทองและมีมากกว่าเจ้าชายและเอกลักษณ์ของทุกชีวิตในครอบครัวและล้อมรอบไปด้วยความงดงามที่เติบโตในความนิยม ,เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะต้องเป็นวันที่เศร้ามาก

" . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " 凌杰กดจมูกหนึ่งหน้าขอโทษ " ยุนชอลเป็นเจ้านายของฉันและฉันกับคุณ . . . . . . . . . . . . . . ไม่ได้ดูเหมือนจะสุกจากมือของเจ้านายผมต้องพาเธอออกไปจากที่นี่ยังไงก็ไม่เหมาะ " " " " " " " ดู . . . . . . .

เพิ่งจะเริ่มเผาเมืองหวังทั้งหมดก็กลายเป็นความสิ้นหวัง

" " " " " " หนุ่ม , คุณมาที่นี่ได้ยังไง ? " ฮีชอลถามเมฆ

凌杰หันกลับมาด้วยสีหน้าจริงจัง " ใน 4 วันที่ผ่านมาผมจะได้รับข่าวว่ามีประตูที่คนเผาเมืองได้เดินทางไปยังเมฆและพา 2 คนและกำลังจะกลับไปที่ประตูโรงเรียนและคนที่ 2อาจเป็นคนที่คุณรัก . . . . . . .

ยุนชอลกำลังกระโดดข้ามไป . . . . . . . . . . . . . . สมควรที่จะเป็นดาบสวรรค์วิลล่าและสิ่งนี้จะถูกเผาในวันทำการลับดาบวิลล่าแต่อย่างรวดเร็วได้รับข้อความ

" ผมกังวลว่าเวลาโกรธแล้วมาชักชวนให้พ่อ . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " 凌杰สีหน้าเขินเล็กน้อยว่า " แต่พ่อจะไม่เต็มใจที่จะเป็นหนึ่งในคน ดังนั้นผมเองจากดาบสวรรค์วิลล่าพร้อมมาชักชวน焚天ประตูใส่คนที่คุณรัก . . . . . . . . . . . . . . เพื่อตัวตนของฉันแล้วดึงชื่อของพ่อ , เผาเทียนที่หน้านี้จะขายให้ผมหรือผมขู่เผา ( ถ้าไม่ใส่คน ,พวกเขาหมายถึงการกระทำที่ไม่ดีนี้แพร่กระจายไปทั่ว ฉันยังต้องการให้คุณผ่านข้อความนี้แต่ผมกลัวในตัวคุณจะใจร้อนเกินไปและอาจส่งผลกระทบต่อสิ่งที่คุณกำลังทำและจะไม่พูดกับคุณและพร้อมที่จะช่วยพวกเขาจะบอกคุณที่หลัง แต่ไม่คิดว่าผมกำลังจะไปบ้านเขาได้ยินคนกล่าวว่าคุณได้มีการเผาเทียนและเทียนที่เผาในการต่อสู้และทำลายในหมู่บ้านมีการบันทึกไว้ของไฟร์ที่ใช้ตำแหน่งของดาวและยังบังคับให้อยู่ได้นานด้วยหลักความยุติธรรมและการลงโทษจะถูกเผา , " " " " " " " ฟันเด็กผู้ใหญ่เผา . . . . . . .

ยุนชอล : " " " " " " . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " "

焚天ดาบพื้นฐานของนักเรียนในเรื่องความสูงมันเต็ม เห็นได้ชัดว่า焚天ภายในประตูมีอายไลเนอร์ดาบสวรรค์รีสอร์ท ! ! ! ! ! ! !

" " " " " " จิลและขอบคุณ " . ยุนซอลอย่างจริงใจว่า ในปีนี้โดยเฉพาะในเด็กและเยาวชนภายใต้แรงกระตุ้นและเลือดบริสุทธิ์และร้องให้เมื่อน้องชายของเขาที่ตอนนี้โตเป็นผู้ใหญ่แต่ในช่วงเวลาดังกล่าวยังให้เขาไปหลายพันไมล์จาก 挚情นี้จะทำให้เขายากที่จะลืม

" " " " " " ไม่ไม่ " " " " " " " " " " " " " " 凌杰รีบโบก : เพราะคุณควรจะทำ และผมก็ไม่สามารถทำอะไรให้คุณได้ " " " " " " " . . . . . . . ที่นี่凌杰ตาของฉันเริ่มที่จะส่องแสงตื่นเต้นว่า " เจ้านาย ! ! ! ! ! ! ! ฉันไม่สามารถจินตนาการว่าตอนนี้คุณมีมาก ! ! ! ! ! ! !