เมื่อเวลาผ่านไป , วัยเด็กสีทองที่ความฝันก็ค่อยๆจางหายไปแต่ก็เต็มไปด้วยฉากในความทรงจำภาพในจิตใจ นั่นคือที่ฉัน 5 ขวบคุณแม่ซื้อชุดของเครื่องเทศเมล็ดทานตะวัน , ฉันกินหอมและกรอบเมล็ดทานตะวันและอดไม่ได้ที่จะถามแม่ว่า " แม่นี้เมล็ดเมล่อนหอมมากจึงเปราะอย่างไร ? " " " " " " " " เธออดทนกับผม : " เมล็ดทานตะวันมาด้วยใส่เมล็ดทานตะวัน籽种ลงไปอาจจะเกิดผลมาก " " " " " " " เม็ดแตง . . . . . . . ฉันได้ยินคำพูดของแม่ก็มีแผนในใจ
วันต่อมาพ่อและแม่ต้องออกไป ผมเอาพวงของเมล็ดพันธุ์แตงโม ,แล้วทิ้งมันลงไปในซึ่งหวังว่าจะเติบโตกลายเป็นต้นไม้และให้ทุกคนประหลาดใจ และผมหวังว่าเรา
! . . . หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปพื้นดินและไม่ได้ปลูกดอกทานตะวัน , รากของหญ้าจะไม่มี ฉันร้องไห้ให้เรื่องนี้บอกกับครอบครัวและผู้ที่รู้สิ่งที่พวกเขาได้ยินก็หัวเราะ ไม่รู้จะทำอย่างไรจึงถามแม่ว่า " เกิดอะไรขึ้น ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " " แม่ยิ้มและกล่าวว่า : " คุณเมล็ดสุกแล้วก็จะโตเพียงชนิดของเมล็ดดอกทานตะวันดิบสามารถงอกทานตะวันไม่เชื่อคุณลอง . . . . . . . กับแม่ของเขาช่วยผมปลูกทานตะวันที่ปลูกขึ้นในที่สุด
เรื่องนี้ได้กลายเป็นที่เก่า ,มันเป็นเหมือนดวงดาวที่ส่องแสงในวัยเด็กของเล็กหอยบนชายหาดจะอยู่ในความทรงจำของฉัน
การแปล กรุณารอสักครู่..
