“宋干节”是泰国的传统新年，于每年的四月十三日来临，共历时三天。节日的

“宋干节”是泰国的传统新年，于每年的四月十三日来临，共历时三天。节日的第一天被称作“马哈宋干日”，标志着过去一年的结束。下来的一天被称作“望闹”，节日最后一天也就是四月十五日被称作“望泰龙宋”，标志着新的一年的来临。许多在城里工作的外乡人都返回故里去欢庆新年。因此，像曼谷这样的城市在节日期间会显得格外冷清。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"สงกรานต์" เป็นของไทยดั้งเดิมคน มาที่ 13 เมษายนทุกปี ที่กินเวลาสามวัน ในครั้งแรก เรียกว่าวันเทศกาล "มหาวันสงกรานต์" การทำเครื่องหมายสิ้นสุดของปีผ่านมา ลงวันที่เรียกว่า "หวัง" วันสุดท้ายของเทศกาลในวันที่ 15 เมษายนเรียกว่า "วังใต้ยาวเพลง" เครื่องมายปีใหม่ มากในการกลับมาของคนแปลกหน้าในเมืองเพื่อเฉลิมฉลองปีใหม่ ดังนั้น เมืองเช่นกรุงเทพมหานคร ในระหว่างเทศกาลจะเงียบสงบโดยเฉพาะอย่างยิ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"สงกรานต์" คือวันขึ้นปีใหม่ตามประเพณีไทยวันที่ 13 เมษายนของทุกปีที่ผ่านมาซึ่งกินเวลานานถึงสามวัน วันแรกของเทศกาลที่เรียกว่า "วันมหาสงกรานต์" จุดสิ้นสุดของปีที่ผ่านมา วันที่ลงเรียกว่า "ดูไม่ว่าง" ในวันสุดท้ายของงานคือ 15 เมษายนเรียกว่า "ความหวังไทโรนเพลง" เครื่องหมายการถือกำเนิดของปีใหม่ คนแปลกหน้าหลายคนในเมืองที่กำลังทำงานเพื่อกลับบ้านไปฉลองปีใหม่ ดังนั้นเมืองเช่นกรุงเทพฯในช่วงเทศกาลจะเงียบเป็นพิเศษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" สงกรานต์ " เป็นประเพณีปีใหม่ของไทยในแต่ละปีมาวันที่ 13 เมษายนรวมเป็นเวลา 3 วัน วันแรกของวันหยุดที่ถูกเรียกว่า " มหา宋干วัน " นับเป็นการสิ้นสุดของปีที่ผ่านมา วันเรียกว่า " หวังให้ " วันหยุดวันสุดท้ายคือวันที่ 15 เมษายนเรียกว่า " มองไทโรนเพลง " เครื่องหมายการมาถึงของปีใหม่ หลายคนทำงานในเมืองบ้านเกิดของคนแปลกหน้าทุกคนกลับไปฉลองปีใหม่ ดังนั้นเช่นกรุงเทพฯเมืองในช่วงเทศกาลจะดูว่างเปล่า