看着走廊外在微风下闪烁的宫灯，庄络胭似有些叹息的道：“往日不曾

    看着走廊外在微风下闪烁的宫灯，庄络胭似有些叹息的道：“往日不曾细细看过那天宫月亮，如今静心瞧着，才明白为何有这么多诗人以月寄情。”

    “奴婢读得书不多，倒是还模糊记得主子您极喜欢的那句，江畔何人初见月，江月何年初照人。人生……人生……”

    “人生代代无穷已，江月年年只相似。”庄络胭笑着背出下面两句，轻轻摇头道，“月色确实美，我喜欢这首诗因为他在感慨景色与生命，而不是以月寄情。”转身离开窗边，庄络胭有些不以为然的道，“这月亮最是多变，以它来比做感情，倒是玷污了感情。”

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

    มองทางเดินสายลมภายนอกภายใต้โคมไฟกระพริบจวงเครือข่าย胭เหมือนบางถอนหายใจว่า " สมัยก่อนเคยอ่านรายละเอียดที่สวรรค์ดวงจันทร์ตอนนี้สมาธิดูก็เข้าใจว่าทำไมมีหลายเดือนกวีเพื่อปลอบใจตัวเอง " ฮ่า     " ข้าน้อยอ่านมากน้อยก็ยังเบลอจำเจ้านายคุณมากชอบประโยคที่ริมแม่น้ำก่อนเห็นเดือนเจียงพระจันทร์เห็นคน ชีวิต . . . . ชีวิต . . . . . . . " ฮ่า     " ชีวิตรุ่นอนันต์ได้เจียงกันทุกปีเท่านั้น " เครือข่าย胭จวงยิ้มท่องประโยคด้านล่างเบาๆส่ายหน้าแสงจันทร์ก็สวยผมชอบบทกวีนี้เพราะเขาอยู่ในอารมณ์กับชีวิตฉากแทนตัวเองในเดือน" หันกลับไปที่หน้าต่างและหมู่บ้านเครือข่าย胭บางคนไม่เห็นด้วย " นี้เป็นดวงจันทร์เปลี่ยนแปลงมากที่สุดเพื่อมันเพื่อเปรียบเทียบอารมณ์ความรู้สึกแต่เป็นมลทิน "