理想，它是一个人生活的希望，追求的目标。每个人的理想都有所不同，每个人

理想，它是一个人生活的希望，追求的目标。每个人的理想都有所不同，每个人都拥有属于自己的理想，关键是看你自己要怎样来实现你的这个梦想。

我的理想原自于看了一个电影名叫《一个也不能少》，我的心被深深地触动了。记忆最深刻的就是十三四岁的女孩叫魏敏芝来代替高老师上课。张慧科是班上的学习委员，可是家里非常贫穷，母亲又卧病在床，所以他不得不放弃读书到城里打工挣钱。小魏老师组织班上的学生到砖场搬砖，赚了路费钱去找他回学校，为了找到他，魏老师到达城里后，历经千辛万苦，在好心人的帮助下才找到了张慧科。

还有就是许多孩子，他们个个饱经风霜，一张张的稚嫩的小脸洋溢着对生活的渴望，没有漂亮的衣服穿，生活也很简单。他们在乡下的学校，很简陋，下雨的时候，教室还要漏雨，讲台是三条腿的桌子，一碰就倒了，他们用的粉笔也很少，而我们用的粉笔只要是短的就不能再用了，而他们是要用手指甲来抓住它继续用，我们升旗的时候，有音乐半奏声，而他们没有，连旗杆也是木头的，多么简陋啊！

我从看过这部电影后，才知道老师是多么的辛苦，多么的好，农村的生活多么苦啊，连教室也那么简陋，我们应该伸出援助之手帮助那些需要帮助的同学，让他们可以和我们一样，在明亮的教室里上课，在美丽的校园里做游戏。

我希望向爸爸那样当一名好老师，帮助更多的我的学生，我希望向妈妈那样当一个优秀的企业家，去帮助更多的村民，帮助更多贫困的家庭，我希望大家都生活在快乐的、无忧无虑的世界里。

从现在开始，我一定要努力学习，实现我的梦想，但愿我的人生多姿多彩！

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดาว เป็นความหวังของชีวิตของบุคคล การแสวงหาเป้าหมาย เหมาะสำหรับทุกคนจะแตกต่างกัน ทุกคนมีอุดมคติของตัวเอง สำคัญคือ คุณต้องตระหนักถึงความฝันของคุณ เรียกว่าฉบับของฉันห้องชมภาพยนตร์ ' ไม่น้อย หัวใจของฉันได้สัมผัสอย่างลึกซึ้ง จดจำที่สุดเป็นสาว 44 - ปีที่ชื่อ Minzhi Wei แทนครูสูง Zhang Huike ถูก commissary คลาสในค่าใช้จ่ายของ แต่ยากที่บ้าน แม่ของฉันเป็นป่วยเตียง ดังนั้นเขาต้องให้ โรงเรียนทำงานในเมืองจะได้รับเงิน เรียนขนาดเล็กกับองค์กร Wei brickyard ย้ายอิฐ เงินทำให้เงินไปโรงเรียน เพื่อค้นหาเขา Wei หลังจากมาถึงในเมือง หลังจากลำบากแห่ง พบเฉพาะในคนดีด้วยความช่วยเหลือของ Zhang Huike มีมากของ พวกเขาเป็น weather-beaten วิธีการชำระเงินที่หน้าน้อยก็เต็มไป ด้วยความปรารถนาในชีวิต ผ้าดีสวมใส่ ชีวิตไม่มีง่ายมาก คือพวกเขาประเทศของโรงเรียน น้ำมัน ฝนเมื่อ เรียนยังซึมฝน แท่นสามขาบทความตาราง สัมผัสบนเทได้ กับของชอล์กยังไม่ค่อยจะ และเรามีของชอล์กลองเป็นอยู่กะร่องกะแร่งไม่อีกมี และพวกเขาจะ มี methyl นิ้วไปจับมันยัง มี เราค่าสถานะเมื่อ มีดนตรีเล่นครึ่งเสียง และพวกเขาไม่ แม้ค้ำคือ ไม้ของ Ah ว่าดิบ ฉันได้เห็นภาพยนตร์ เพียงทราบว่ายากครู อย่างไรดี ชีวิตว่าในชนบท แม้แต่ห้องเรียนตกแต่งดังนั้น เราควรขยายการช่วยเหลือเพื่อช่วยนักเรียนที่ต้องการความช่วยเหลือเพื่อให้พวกเขาสามารถเช่นเรา ในห้องเรียนที่สดใส เล่นเกมในวิทยาเขตสวยงาม การเป็นครูที่ดีและ ต้องการพ่อ ช่วยเหลือนักเรียนของฉัน แม่ และผมต้องการให้ ผู้ประกอบการที่ดี ช่วยชาวบ้านเพื่อช่วยครอบครัวที่ยากจนมาก หวังว่า เราทั้งหมดอาศัยอยู่ในโลกมีความสุข ทุก จากนี้ ฉันต้องทำงานหนักเพื่อบรรลุความฝันของฉัน ฉันขอให้ชีวิตมีสีสัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จะเป็นการดีที่จะหวังชีวิตของบุคคล, การแสวงหาเป้าหมายที่ เหมาะสำหรับทุกคนที่แตกต่างกันทุกคนมีอุดมการณ์ของตัวเองที่สำคัญคือการมองตัวเองกับวิธีการเพื่อให้บรรลุความฝันของคุณ ผมมองตัวเองมากกว่าเดิมในหนังที่เรียกว่า "ไม่น้อยกว่าหนึ่งใน" หัวใจของฉันได้สัมผัสอย่างลึกซึ้ง น่าจดจำมากที่สุดคือสาวสิบสามปีชื่อ Wei Minzhi แทนครูโรงเรียนมัธยม Zhang Huike คือการเรียนรู้ของสมาชิกในชั้นเรียน แต่ครอบครัวที่ยากจนมากแม่ถูกคุมขังในเตียงเพื่อให้เขามีที่จะให้ขึ้นการอ่านไปยังเมืองที่จะได้รับเงิน Wie ครูจัดชั้นเรียนของเธอที่จะย้ายอิฐอิฐและทำให้เขาได้รับเงินค่าผ่านทางจะกลับไปโรงเรียนเพื่อที่จะหาเขาครูเว่ยเข้ามาในเมืองหลังจากที่ได้บอกเล่าความยากลำบากด้วยความช่วยเหลือของคนดีที่จะหา Zhang Huike มีจำนวนมากของเด็กคือพวกเขาทุกสภาพอากาศตี, ภาพของใบหน้าบริสุทธิ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะมีชีวิตที่ไม่มีเสื้อผ้าที่ดีในการสวมใส่ในชีวิตยังง่ายมาก โรงเรียนของพวกเขาในประเทศที่ง่ายมากเมื่อฝนตก แต่ยังรั่วห้องเรียนแท่นตารางสามขาสัมผัสที่ด้านหลังและพวกเขาจะไม่ค่อยได้ใช้ชอล์กชอล์กและตราบใดที่เราใช้ในระยะสั้น ไม่สามารถนำมาใช้อีกครั้ง แต่พวกเขาจะดำเนินการต่อที่จะใช้เล็บมือที่จะคว้ามันมีธงของเราเมื่อเสียงเพลงที่เล่นครึ่ง แต่พวกเขาไม่ได้เหมือนกันว่าเสาธงง่ายแม้ไม้ ah! หลังจากที่ผมได้เห็นภาพยนตร์เรื่องนี้จะรู้ว่าวิธีการที่ยากครูวิธีการที่ดีเท่าไหร่ความทุกข์ของชีวิตในพื้นที่ชนบทและแม้กระทั่งเรียนง่ายดังนั้นเราควรที่จะยืมมือช่วยช่วยให้ผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือนักเรียนเพื่อให้พวกเขา คุณสามารถชอบเราในห้องเรียนสดใสในเกมวิทยาเขตที่สวยงาม ฉันหวังว่าพ่อเป็นครูที่ดีที่จะช่วยให้นักเรียนของผมมากขึ้นผมหวังว่าเมื่อแม่ของผู้ประกอบการที่ดีที่จะช่วยให้ชาวบ้านมากขึ้นเพื่อช่วยครอบครัวที่ยากจนมากขึ้นผมหวังว่าเราทุกคนอาศัยอยู่ มีความสุขในโลกไร้กังวล จากนี้ไปผมต้องเรียนอย่างหนักเพื่อให้บรรลุความฝันของฉันฉันหวังว่าชีวิตของฉันที่มีสีสัน!

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันเป็นชีวิตส่วนตัวเหมาะที่จะไล่ตามเป้าหมาย ในอุดมคติของแต่ละคนก็จะแตกต่างกันไปในแต่ละคนก็มีความคิดเป็นของตัวเองมันเป็นสิ่งสำคัญว่าคุณเองต้องทำเพื่อเติมเต็มความฝันของเธอ

ในอุดมคติของผมจากเดิมเป็นชื่อหนังที่ดูไม่ใช่น้อย " หัวใจของฉันรู้สึกซาบซึ้ง ความทรงจำที่ลึกซึ้งที่สุดคือวัยรุ่นของผู้หญิงที่ชื่อ魏敏芝แทนครูได้เรียนสูง zhag Huike เป็นคลาสเรียนสมาชิกในครอบครัวที่ยากจนมากแต่แม่ก็ป่วยอยู่เขาจึงต้องเลิกเรียนไปในเมืองเพื่อหาเงิน นายเว่ยอาจารย์จัดชั้นเรียนของพวกเขาย้ายไปยังเขตอิฐอิฐได้รับเงินไปทางเขากลับไปที่โรงเรียนเพื่อที่จะหาครูที่เขาไปเมืองเว่ยหลังจากเอาชนะความยากลำบากในผู้ใจดีที่ช่วยให้เราได้พบ zhag Huike

มีเด็กมากมายที่พวกเขาจะเป็นสภาพที่ใบหน้าเด็กใบหน้าที่เต็มไปด้วยความปรารถนาแห่งชีวิตที่ไม่มีเสื้อผ้าสวยๆใส่ชีวิตได้ง่าย ของพวกเขาในชนบทโรงเรียนที่ง่ายมากและเมื่อฝนตกก็รั่ว , ห้องเรียน , แพลตฟอร์มที่เป็นสามขาโต๊ะทันทีที่กระแทกล้มลงพวกเขาก็ไม่ค่อยใช้ชอล์กชอล์กแต่เราใช้แค่สั้นๆสามารถใช้ในขณะที่พวกเขากำลังใช้เล็บจับมันยังคงใช้เราธงครึ่งเวลามีดนตรีเล่นเสียงในขณะที่พวกเขาไม่มีแม้แต่เสาเป็นไม้และวิธีการที่ง่าย ! ! ! ! ! ! !

จากที่ผมเคยเห็นหนังเรื่องนี้หลังจากที่รู้ว่าครูมีวิธีการที่ยากและวิธีที่ดีและชีวิตในชนบทที่ทุกข์ . . แม้แต่ห้องเรียนก็มากจนเราต้องยื่นมือเข้าช่วยเหลือเพื่อช่วยให้ผู้ที่อยู่ในความต้องการของนักเรียนและช่วยให้พวกเขาเป็นเหมือนเราอยู่ในที่สว่างในการสอนในห้องเรียน , วิทยาเขตที่สวยงามในการเล่นเกม

ผมต้องการให้พ่อทำจะเป็นครูที่ดีซึ่งจะช่วยให้นักเรียนของฉันและฉันต้องการที่จะเป็นแม่ที่ยอดเยี่ยมที่จะช่วยให้ผู้ประกอบการ , ชาวบ้าน ,ช่วยให้ครอบครัวที่ยากจนและฉันหวังว่าทุกคนมีความสุขและปลอดภัยในชีวิตของโลก

ตอนนี้ผมต้องทำงานอย่างหนักเพื่อบรรลุความฝันของฉันฉันหวังว่าชีวิตมีสีสัน ! ! ! ! ! ! !