ผมเคยอ่านนิทานเรื่องหนึ่งนานมาแล้ว

ผมเคยอ่านนิทานเรื่องหนึ่งนานมาแล้ว เรื่องมีอยู่ว่า อาจารย์ท่านหนึ่งลากเส้นตรงขึ้นมาเส้นหนึ่ง แล้วบอกให้นักเรียนลองทำให้เส้นตรงเส้นนี้สั้นลงโดยไม่ต้องลบ นักเรียนต่างหาวิธีทำให้เส้นตรงนั้นสั้นลงไม่ได้เพราะทุกคนติดอยู่กับภาพลักษณ์ของการลบเส้นเดิมทิ้งไปเพื่อให้เส้นเดิมสั้นลงไป อาจารย์ท่านนั้นจึงขอให้นักเรียนรายหนึ่งเขียนเส้นตรงเส้นใหม่ที่ยาวกว่าเส้นเดิม ภายหลังจากที่นักเรียนลากเส้นตรงเส้นใหม่ที่ยาวกว่าเดิมแล้ว อาจารย์ท่านนั้นอธิบายให้นักเรียนฟังว่า
"การที่มีคนลากเส้นตรงขึ้นมาเส้นหนึ่ง ไม่ว่าเส้นตรงที่ลากมาจะยาวแค่ไหน เราสามารถทำให้เส้นตรงนั้นสั้นลงไปได้โดยที่เราไม่จำเป็นต้องไปลบเส้นของคนอื่นให้สั้นลง แต่เราสามารถทำให้เส้นของคนอื่นสั้นลงโดยที่เราลากเส้นของเราให้ยาวขึ้น ยิ่งเราลากเส้นยาวออกไปมากเท่าไหร่เส้นเดิมที่ลากไว้ก็จะสั้นลงไปทุกที เปรียบเหมือนการที่ใครซักคนทำในสิ่งหนึ่งที่ดีอยู่ประสบความสำเร็จอยู่ เราไม่ควรให้ความอิจฉาริษามาก่อให้จิตของเรารุ่มร้อนและหาทางกลั่นแกล้งคนๆนั้นด้วยการหาทางทำลาย เหมือนกับการพยายามลบเส้นของคนอื่นให้สั้นลง ตรงกันข้ามควรจะยินดีกับความสำเร็จของคนอื่น เหมือนกับที่เรามองความยาวของเส้นตรงที่คนอื่นลากไว้ แต่เราหาทางพัฒนาตนเองให้ดีขึ้นเรื่อยๆเหมือนกับการพยายามลากเส้นตรงเส้นใหม่ให้ยาวขึ้นเรื่อยๆโดยไม่ไปลบเส้นของคนอื่น เส้นตรงที่เราลากก็จะยาวขึ้นเรื่อยๆ โดยเส้นเดิมที่เราลากไว้ก็จะสั้นลงไปเรื่อยๆโดยที่เราไม่จำเป็นต้องไปลบออกให้สั้นลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมเคยอ่านนิทานเรื่องหนึ่งนานมาแล้วเรื่องมีอยู่ว่าอาจารย์ท่านหนึ่งลากเส้นตรงขึ้นมาเส้นหนึ่งแล้วบอกให้นักเรียนลองทำให้เส้นตรงเส้นนี้สั้นลงโดยไม่ต้องลบนักเรียนต่างหาวิธีทำให้เส้นตรงนั้นสั้นลงไม่ได้ เพราะทุกคนติดอยู่กับภาพลักษณ์ของการลบเส้นเดิมทิ้งไปเพื่อให้เส้นเดิมสั้นลงไปอาจารย์ท่านนั้นจึงขอให้นักเรียนรายหนึ่งเขียนเส้นตรงเส้นใหม่ที่ยาวกว่าเส้นเดิมภายหลังจากที่นักเรียนลากเส้นตรงเส้นใหม่ที่ยาว กว่าเดิมแล้วอาจารย์ท่านนั้นอธิบายว่าให้ฟังนักเรียน
"การที่มีคนลากเส้นตรงขึ้นมาเส้นหนึ่งไม่ว่าจะมาลากเส้นตรงที่ยาวแค่ไหนเราสามารถทำให้เส้นตรงนั้นสั้นลงไปได้โดยที่เราไม่ไปจำเป็นต้อง ลบเส้นของคนอื่นให้สั้นลง แต่เราสามารถทำให้เส้นของคนอื่นสั้นลงโดยที่เราลากเส้นของเราให้ยาวขึ้นยิ่งเราลากเส้นยาวออกไปมากเท่าไหร่เส้นเดิมที่ลากไว้ก็จะสั้นลงไปทุกทีเปรียบเหมือนการ ที่ใครซักคนทำในสิ่งหนึ่งที่ดีอยู่ประสบความสำเร็จอยู่เราไม่ควรให้ความอิจฉาริษามาก่อให้จิตของเรารุ่มร้อนและหาทางกลั่นแกล้งคน ๆ นั้นด้วยการหาทางทำลายเหมือนกับการพยายามลบเส้นของคน อื่นให้สั้นลงตรงกันข้ามควรจะยินดีกับความสำเร็จของคนอื่นเหมือนกับที่เรามองความยาวของเส้นตรงที่คนอื่นลากไว้ แต่เราหาทางพัฒนาตนเองให้ดีขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนกับการพยายามลากเส้นตรงเส้นใหม่ให้ยาวขึ้นเรื่อย ๆ โดยไม่ไปลบเส้นของคนอื่นเส้นตรงที่เราลากก็จะยาวขึ้นเรื่อย ๆ โดยเส้นเดิมที่เราลากไว้ก็จะสั้นลงไปเรื่อย ๆ โดยที่เราไม่จำเป็นต้องไปลบออกให้สั้นลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมเคยอ่านนค้นหาทานเรื่องหนึ่งนาสาว hmoob าแล้วเรื่องมีอยู่ว่าอาจารย์ท่านหนึ่งลากเการ้นตรงขึ้สาว hmoob าเการ้นหนึ่งแล้วบอกให้นักเรียนลองทำให้เการ้นตรงเการ้นนการี้ั้นลงโดยไม่ต้องลบอาจารย์ท่านนั้นจึงขอให้นักเรียนรายหนึ่งเขียนเการ้นตรงเการ้นใหม่ที่ยาวกว่าเการ้นเดค้นหามภายหลังจากที่นักเรียนลากเการ้นตรงเการ้นใหม่ที่ยาวกว่าเดค้นหามแล้วอาจารย์ท่านนั้นอธค้นหาบายให้นักเรียนฟังว่า
" " " " " " การที่มีคนลากเการ้นตรงขึ้สาว hmoob าเการ้นหนึ่งไม่ว่าเการ้นตรงที่ลากมาจะยาวแค่ไหนเราการามารถทำให้เการ้นตรงนั้นการั้นลงไปได้โดยที่เราไม่จำเป็นต้องไปการลบเ้นของคนอื่นให้การั้นลงค้นหาย่งเราลากเการ้นยาวออกไปมากเท่าไหร่เการ้นเดค้นหามที่ลากไว้ก็จะการั้นลงไปทุกทีเปรียบเหมือนการที่ใครซักคนทำในในการค้นหา่งหนึ่งที่ดีอยู่ประการบความการำเร็จอยู่เหมือนกับการพยายามลบเการ้นของคนอื่นให้การั้นลงตรงกันข้ามควรจะยค้นหานดีกับความการำเร็จของคนอื่นเหมือนกับที่เรามองความยาวของเการ้นตรงที่คนอื่นลากไว้การเ้นตรงที่เราลากก็จะยาวขึ้นเรื่อยๆโดยเการ้นเดค้นหามที่เราลากไว้ก็จะการั้นลงไปเรื่อยๆโดยที่เราไม่จำเป็นต้องไปลบออกให้การั้นลง