今年过年我回老家过了年，我去我伯伯家了。我伯伯家有我两个哥哥，我和我的

今年过年我回老家过了年，我去我伯伯家了。我伯伯家有我两个哥哥，我和我的哥哥们一起玩。

我和哥哥们每人都买了一把玩具步枪。我伯伯家后面是一片林子，我们在那片林子里，玩了一会儿，我的二哥提出了一个主意：打鸟。我们都很有兴趣，于是，我们开始了。过了一会儿，我打住了一只鸟。我们很开心，但是它的腿被我们打伤了，但是看起来不太严重，就把小鸟带回了家。让伯伯帮我们编了一个笼子，把小鸟放进去，但小鸟在里面不吃不喝。看着它的眼神带着哀伤带着渴望，望着我们仿佛在祈求什么，我们在猜想，这只小鸟是不是渴望着像其他小鸟一样在天空中自由自在的飞翔。于是我们把它放了。

看着它飞上了天空，在蓝天中那样自由自在的飞翔，我们很开心，也祝愿它像其他小鸟一样有一个美好的未来。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปีนี้ปีใหม่จีนฉันกลับบ้านหลังจากปี ไปบ้านลุงของฉัน บ้านของลุงของฉันกับฉันสองพี่น้อง พี่ชายและได้เล่นร่วมกันพี่ชายและฉันละซื้อปืนของเล่น ลุงของฉันกลับบ้านถูกท่อนซุง เราอยู่ในป่า หนึ่ง พี่นำความคิดการเล่น: ยิงนก เราสนใจมาก เพื่อให้เราเริ่ม หลัง ฉันหยุดที่นก เรามีความสุข แต่เรื่องขาได้รับบาด เจ็บ แต่ไม่ได้ดูรุนแรงเกินไป จะนำนกกลับบ้าน ถามลุงเพื่อช่วยเราใน การสร้างเป็นกรงใส่นก แต่นกไม่กิน หรือดื่มใน มองมัน ด้วยสายตาเศร้าด้วยลิ้น มองเราเหมือนจะถามอะไร เราสงสัย ไม่อยากบินได้อย่างอิสระบนท้องฟ้าเช่นนกนกนี้ ดังนั้น เราวางมันดูมันบินไปในฟากฟ้า บินได้อย่างอิสระในท้องฟ้า เรามีความสุขขึ้น ต้องการจะมีอนาคตที่สดใส เช่นนกอื่น ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตรุษจีนปีนี้ผมกลับมาบ้านหลังจากปีผมไปบ้านลุงของผม บ้านลุงของฉันกับพี่ชายสองคนของฉันฉันและพี่น้องของฉันที่จะเล่นด้วยกัน พี่ชายของฉันและฉันมีทุกคนที่ซื้อปืนของเล่น ลุงของฉันกลับบ้านเป็นป่าในแพทช์ของป่าที่เราเล่นในขณะที่พี่ชายของฉันหยิบยกความคิด: นก เรามีความสนใจมากดังนั้นเราเริ่ม หลังจากที่เด็กผมหยุดชั่วคราวนก เรามีความสุขมาก แต่มันเป็นขาได้รับบาดเจ็บเรา แต่ไม่ได้ดูรุนแรงเกินไปใส่นกกลับบ้าน ให้ลุงจะช่วยให้เรารวบรวมกรงนกในพวกเขา แต่นกในโดยไม่ต้องมีอาหารหรือเครื่องดื่ม ด้วยสายตาเศร้ามองไปที่มันด้วยความปรารถนาที่เขามองมาที่พวกเราเช่นถ้าจะอธิษฐานขอสิ่งที่เราสงสัยว่านกไม่กระตือรือร้นเท่าที่นกชนิดอื่น ๆ บินได้อย่างอิสระในท้องฟ้า ดังนั้นเราใส่มันขึ้น ผมเฝ้าดูมันบินสู่ท้องฟ้าเช่นเสรีภาพในการบินอยู่บนท้องฟ้าที่เรามีความสุขมาก แต่ยังหวังว่ามันจะเหมือนนกอื่น ๆ ที่มีอนาคตที่สดใส

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตรุษจีนปีนี้ผมกลับมาหลังปีใหม่ผมจะไปบ้านคุณลุง ฉันมีพี่ชายสองคนที่บ้านของลุงผมและพี่น้องของฉันและฉันเล่น

ผมและพี่น้องทุกคนมาซื้อปืนของเล่น ลุงข้างหลังบ้านเป็นไม้ป่าที่เราเล่นได้สักพักพี่ผมเสนอไอเดีย : ยิงนก เราทุกคนมีความสนใจและเราได้เริ่ม สักพักฉันก็หยุดนก เราก็มีความสุขแต่ขาของมันถูกทำร้ายเราแต่มันไม่ร้ายแรงเกินไปจะเอานกกลับบ้าน ให้ลุงช่วยให้เราแต่งเรื่องเอานกใส่กรง ,แต่เพื่อนที่ไม่กินไม่ดื่ม มองมันด้วยสายตาที่เศร้าอยากดูเราเหมือนจะถามในสิ่งที่เราสงสัยว่านกตัวนี้ไม่ยาวเหมือนนกบินอย่างอิสระบนท้องฟ้า แล้วเราก็วางมันลง

เห็นมันบินไปในท้องฟ้าเหมือนในท้องฟ้าบินอย่างอิสระเรายินดีและขอให้มันเป็นเหมือนนกอื่นๆเพื่ออนาคตที่ดีของ