那时候，我去了东北，第第去了西北，都是一副四海为家的样子。家里却只剩下

那时候，我去了东北，第第去了西北，都是一副四海为家的样子。家里却只剩下他们老两口，守着孤寂冷清的小屋。马上就要过春节了，他们却没有一个孩子在身边。我和弟弟已经离开家快六年了，年年春节都没在家里过过。分别六年之久，好容易回一趟家，却要在节前赶回！但是当时，我就那样毅然决然地离开了家。原因很简单，那时我正在恋爱，姑娘在东北等着我。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในขณะนั้น ผมไปอีสาน ตะวันตกเฉียงเหนือ มีลักษณะเป็นสากล แต่บ้านเหลือให้พวกเขาคู่เก่า ชมบ้านเหงาโดดเดี่ยว หลังจากเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ มีเด็กไม่รอบ พี่ชายของฉันและฉันได้พักเกือบหกปี ทุกปีเทศกาลฤดูใบไม้ผลิไม่ได้อยู่ในบ้าน หกปี ตามลำดับ ด้วยความยากลำบากมากกลับหน้าแรก แต่กลับไปก่อน แต่ในขณะนั้น ฉันถูกเด็ดออกจากบ้าน เหตุผลง่าย ๆ ผมรัก สาวรอฉันในภาคอีสานได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในเวลานั้นผมไปภาคตะวันออกเฉียงเหนือเมื่อวันที่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปครั้งแรกเป็นลักษณะที่เป็นสากล พวกเขาออกจากบ้านคู่สมรสเ​​ก่าเฝ้ากระท่อมร้างเหงา เร็ว ๆ นี้ปีใหม่ แต่พวกเขาไม่ได้มีเด็กในด้าน พี่ชายของฉันและฉันได้รับออกจากบ้านเป็นเวลาหกปีอย่างรวดเร็วในช่วงกลางฤดูใบไม้ผลิไม่เคยทำงานกับที่บ้าน หกปีตามลำดับด้วยความยากลำบากการเดินทางกลับบ้าน แต่ในช่วงวันหยุดก่อนวิ่งกลับมาแล้ว! แต่แล้วผมก็ออกจากบ้านเพื่อให้เฉียบขาด เหตุผลง่ายๆคือเมื่อผมอยู่ในความรักของหญิงสาวที่กำลังรอฉันอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตอนนั้นฉันไปภาคตะวันออกเฉียงเหนือครั้งที่ 2 ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเป็นคู่สากลดู ที่บ้านก็เหลือแต่คู่เก่าเฝ้าบ้านเหงาเหงา ก็จะผ่านปีใหม่และพวกเขาไม่ได้เด็กข้างๆ ผมและน้องชายได้ออกจากบ้านเกือบ 6 ปีและทุกปีเทศกาลฤดูใบไม้ผลิไม่ได้ที่บ้านได้ ตามลำดับ 6 ปีก็กลับบ้านแต่ต้องกลับก่อน . แต่ตอนนั้นฉันก็ออกจากบ้านเด็ดขาด เหตุผลง่ายๆตอนนั้นผมกำลังตกหลุมรักผู้หญิงรอฉันในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ