叶宜分辨，“我不小了。” “嗯嗯。”叶东海含笑点头，趣道：“不小了，再

叶宜分辨，“我不小了。”

“嗯嗯。”叶东海含笑点头，趣道：“不小了，再过几年就该嫁人了。”

叶宜又羞又臊，一时间说不出话来。

“二叔你真是的。”叶大奶奶嗔道：“明知道宜姐儿脸皮薄，还臊她。”一面握了女儿的手，一面笑道：“你才多大一点儿，你二叔这是逗你玩儿呢。”

“谁跟他玩儿了?”叶宜回头瞪了一眼，扶着母亲，“我们走。”一边走，一边放缓了脚步，“哼……，想来那顾家小姐颜色不错。”

叶大奶奶笑道：“你又没有见过，如何知道?”

“若不是顾家小姐颜色好……”叶宜拉长了声调，悠悠道：“二叔怎么会这般着急?巴巴的，还要我和娘亲自去相看。”抿了嘴，回头得意的看了一眼。

哪知道叶东海依旧一脸含笑，既不害臊，也不着急，更没有丝毫打算辩解之意。

叶宜一拳打在了棉花上，闷闷不乐。

叶大奶奶蹙眉，嗔道：“你一个姑娘家家的，也不害臊?”又叮嘱，“隔墙有耳，别回头传出什么流短蜚长来。”

“知道了，知道了。”叶宜陪着笑脸，搀扶母亲出了门。

客栈的布局并不大，拐了个弯，便是楼梯口。

小伙计笑眯眯迎了上来。

叶东海开口介绍，“这是我家大嫂和侄女儿，楼下的客人是女眷，我就不下去了。”

叶宜扶着母亲，跟着那小伙计下了楼。

来到雅间，小伙计隔门报了名号，便有一个丫头笑着出来相迎，“叶大奶奶、大小姐，快请里面坐下说话。”

果然是一屋子的女眷，上席坐了一个十三、四岁的绿衫少女。

叶宜微微一讶，----原本是跟叔叔开玩笑的话，没想到，那顾家小姐竟然真的十分出挑，明眸皓齿、肤白如玉，有如碧叶连天里的一支白莲花。

还未等她仔细打量，身边的母亲忽地晃了一下。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เยยีแก้ไข "ฉันไม่ขนาดเล็ก ” "Mm-อืมม "เย่ดองไฮ่พยักหน้าอย่างดีที่สุด สนุกกล่าวว่า ไม่ยังเด็กเกินไป ในไม่กี่ปีเพื่อแต่งงาน ” เยยีทั้งละอาย และเชื่อฉัน เวลาของฉันจะพูดคำหนึ่ง "ดี-tert-คุณจะ "ทวดเฉิน: " สมหญิง thin-skinned และเชื่อฉันเธอ "เอามือของลูกสาวของเธอ ยิ้ม: " คุณมากเลย คุณ di-tert-butylphenol เป็นล้อเล่นคุณเกี่ยวกับมัน ” "ที่จะบอกให้เขาเล่นหรือไม่" เยยีให้ดูตรง ๆ แม่ "ที่นี่เราไปกดค้างไว้ "ในขณะเดิน ขณะก้าว ทำ" ดี......, พลาดสีครอบครัวดีขึ้น ” เยดายายยิ้ม: "คุณไม่เห็น คุณทราบได้อย่างไร" "ถ้าพลาด...ครอบครัวสี..." เยยี่โทนยาว ยาวกล่าวว่า: "ห่วงดิ-tert-ทำไม? บา และฉัน และแม่ไปเงียบ "ปิดปาก ดูกลับภูมิใจได้อย่างรวดเร็ว รู้ดองไฮ่เยได้ยังอย่างเบิกบาน ไม่ละอาย ไม่ต้อง กังวล แม้ไม่ มีเจตนาเพียงน้อยนิดในการวิธีการ เยยี่เจาะรูลงบนฝ้าย ป่วยกังวล ยายดาเย frowned เฉินกล่าวว่า: "คุณผู้หญิงทำเป็น ควรจะละอายหรือไม่? " บอกที่ "กำแพงมีหู ไม่หันกลับจากสิ่งหุยสั้นยาวไหล ” "แค่ว่า แค่ว่า "เยยี่พร้อมยิ้ม ช่วยแม่ของเธอออกประตู เค้าน่าจะมีขนาดเล็ก เปิดมุมและบันได เพื่อนน้อยได้รับการต้อนรับ ด้วยรอยยิ้ม เย่ดองไฮ่แนะนำเปิด, "นี้เป็น sister-in-law ของฉัน และหลานสาว ชั้นล่างพักได้ผู้หญิง ฉันจะไม่ไปลง ” เยยี่ช่วยแม่ของเธอ ทำตามคนน้อยลงบันได มาถึงห้องพัก เพื่อนน้อยข้ามประตูเรียกชื่อ มีผู้หญิงออกทักทาย ด้วยรอยยิ้ม "ทวดใบ เลดี้ มาภายในนั่ง และพูดคุยกัน ” มันเป็นห้องที่เต็มไปด้วยผู้หญิง ฉันนั่งบนสาวเสื้อเขียว 13 หรือ 14 ปี เยยีให้ประหลาดใจ, ---มีล้อเล่นลุง อย่างกะทันหัน เลดี้ที่บ้านควรจริง ๆ ป๊อป ขาวฟัน ผิวหนังสีขาวที่สองหยก เยเลียนเป็นดอกบัวสีขาววันนั้น แต่ก่อนเธอมอง แม่ของเธอก็สั่นบิต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ใบควรจะแก้ไข ,. "ผมไม่เล็ก" . "อืม" เจ้า Donghai พยักหน้ายิ้มที่น่าสนใจและกล่าวว่า ". ทำไม่เล็กไม่กี่ปีที่เกี่ยวข้องกับการแต่งงาน" เจ้าควรอายและอายเวลาที่จะบอกว่า ไม่มีคำพูด . "คุณบิว" เจ้ายิ่งใหญ่ยายฉินเต๋า: "คุณรู้ว่านางฟ้าผิวบางควรขี้อายของเธอ." ด้านจับมือของเธอและยิ้มและกล่าวว่า "คุณเพียงแค่เล็ก ๆ น้อย ๆ มากลุงของคุณ มีการหยอกล้อคุณทำ. " "ใครจะเล่นกับเขา? "เจ้าควรจ้องมองกลับมายืนพิงแม่ของเขา" Let 's go. "ในขณะที่เดินในขณะที่การชะลอตัวก้าว" ดี ...... อยากที่ Gu . ใช่นางสาวสี " เจ้ายิ่งใหญ่ยายหัวเราะ: "คุณยังไม่ได้เห็นวิธีการที่คุณจะรู้ว่า" "ถ้ามันไม่ดีนางสาว Gu สีเจี่ย ...... " เจ้าควรเสียงยาวไกล: "ลุงวิธีที่สามารถดังกล่าวรีบร้อน ? บาบา แต่ยังมีแม่ของฉันจะไปดู. "ปากจิบมองกลับมาอย่างภาคภูมิใจ สิ่งที่ต้องรู้ว่าเจ้า Donghai ยังคงยิ้มใบหน้าไม่ละอายใจหรือกังวล แต่ไม่ตั้งใจน้อยที่สุดเพื่อแสดงให้เห็นถึงวิธีการ ใบควรจะชกในผ้าฝ้ายหดหู่ คุณยายที่ดีใบขมวดคิ้ว, ฉินเต๋า: "คุณผู้หญิงทุกคนในครอบครัวควรจะมีความละอาย" และบอกว่า ,. "กำแพงมีหูทำในสิ่งที่กลับมามีความสุขในปัจจุบันสั้นยาว" . "รู้ ว่า "เจ้ายี่ Peizhaoxiaolian ช่วยแม่ของเขาออกจากประตู รูปแบบของโรงแรมมีขนาดไม่ใหญ่หันมุมที่เป็นบันได เด็กผู้ชายตัวเล็กยิ้มตอบสนองขึ้น Ye Donghai เปิดแนะนำ "นี่เป็นน้องสาวและลูกหลานที่บ้านของฉันแขกชั้นล่างเป็นผู้หญิงผมจะไม่ไป." เจ้าควรถือแม่ตามด้วย guys น้อยชั้นล่าง มาถึงห้องรับประทานอาหาร, เด็กผู้ชายตัวเล็กรายงานชื่อข้ามประตูจะมีหญิงสาวคนหนึ่งยิ้มและทักทายพวกเขา "คุณยายเจ้าดีนางสาวรักษาภายในที่จะนั่งและพูดคุย." พอแน่ใจว่าบ้านเป็นฮาเร็มและนั่งอยู่บนที่นั่ง สิบสามหรือสี่สาวเสื้อสีเขียว ใบควรจะแปลกใจเล็กน้อย แต่เดิมหลอกลุง ---- แล้วไม่ได้คาดหวังว่านางสาว Gu เจี่ยได้ยื่นมากจริงๆฟันขาวสดใสผิวเป็นสีขาวเป็นหยกเช่นใบเมเปิ้ลครวญครางภายในดอกบัวสีขาว ดังนั้นเธอจึงไม่ได้มองอย่างรอบคอบรอบแม่ก็สั่นเล็กน้อย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

叶宜บอก " ผมไม่เล็ก " . ฮ่าๆ " อืม . . . " 叶东海ยิ้มพยักหน้าและน่าสนใจว่า " ไม่เล็กไปไม่กี่ปีจะแต่งงาน " ฮ่า叶宜อายเขินเวลาที่พูดไม่ได้ ฮ่าๆ " คุณลุงจริงๆ . . . " ถนนใบยาย " รู้ว่าควรรู้จักบางผิวและยังเขินอายเธอ " ด้านจับมือของลูกสาวแล้วหัวเราะว่า " คุณไม่ได้มากนิดหน่อยคุณลุงเป็นคุณ " ฮ่าๆ " ใครเล่นกับเขา " 叶宜หันไปถลึงตาใส่และกอดแม่ " ไปกัน " ขณะที่เขาเดินลงฝีเท้า " อืม . . . . . . ต้องการที่มิสกูสีดี " ฮ่าๆใบยายยิ้ม " คุณก็ไม่เคยเห็นแล้วรู้มั้ย " ฮ่าๆ " ถ้าไม่คิดถึงกูสี . . . " 叶宜ยืดเสียง YY " ลุงทำไมมันเร่งด่วนบาและฉันและแม่ไปตรวจเอง " กัดปากและหันไปมองที่ภูมิใจ ฮ่าๆที่รู้ว่า叶东海ใบหน้ายังคงยิ้มไม่ละอายใจไม่กังวลมากขึ้นไม่ได้จะแก้ตัวของอิตาลี ฮ่า叶宜ชกในฝ้ายและไม่มีความสุข ฮ่าๆยายถนนใบขมวดคิ้ว " คุณสาวของครอบครัวอาจจะไม่เจออีกเหรอ " ตักเตือน " หน้าต่างมีหูประตูมีช่องอย่าหันกลับมาสิ่งที่ไหลยาวสั้นวิ่งหนีมา " ฮ่าๆ" รู้รู้ " 叶宜พร้อมกับยิ้มให้แม่ออกจากประตู ฮ่าเค้าโครงของโรงแรมไม่ใหญ่เปิดมุมและเป็นบันได ฮ่ายิ้มหนุ่มน้อยเข้ามา ฮ่า叶东海เปิดแนะนำ " บ้านพี่สะใภ้และหลานสาวและแขกข้างล่างเป็นผู้หญิงฉันก็ไม่ไป " ฮ่า叶宜กอดแม่แล้วหนุ่มน้อยลงมาชั้นล่าง ฮ่าๆมากั้นประตูห้องวีไอพีหนุ่มน้อยรายงานชื่อก็มีสาวหัวเราะออกมาลื่น " คุณยายและใบใหญ่ข้างในคุณผู้หญิงกรุณานั่งลงพูด " ฮ่าๆมันเป็นห้องของผู้หญิงนั่งบนเสื่อที่ 13 หรือ 14 ปีสีเขียวเสื้อยืดวัยรุ่น ฮ่าๆ叶宜แปลกใจเล็กน้อย ---- แต่เดิมกับลุงพูดเล่นไม่คิดว่ามันบังเอิญมากมิสกูเลือกฟันและผิวขาวราวกับหยกและทับทิมใบหนึ่งดอกบัวสีขาวในท้องฟ้า ฮ่าๆยังไม่ได้มองรอบตัวเธอและแม่ก็หมุนตัว