另一位让我印象深刻的自然文学作家是西莉亚·撒克斯特,她以自己的生平为蓝

另一位让我印象深刻的自然文学作家是西莉亚·撒克斯特,她以自己的生平为蓝本,著有《海岛生活》与《海岛花园》。西莉亚的知名度不如梭罗,但她的一生更具有传奇性,作者称她为“开在岩石上的花朵”。在西莉亚4岁那年,父亲携带一家人迁到怀特岛,成为这个荒岛的导航灯塔守望员。他们是这个岛上唯一的一家人,一住就是6年,后来搬迁到阿普多尔岛。西莉亚的童年与岩石、花草、贝壳为伴,她后来回忆道:“从我记事起,鲜花对我而言,一直如同亲爱的朋友,心灵的慰藉,灵感的源泉和激人振奋向上的力量。一个孤独的孩子,居住在离陆地十英里的灯塔岛上,每一片从地上露出的草芽,每一株不起眼的杂草,在我的眼中都珍贵无比。”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อีกประทับใจผมนักเขียนธรรมชาติ•เซเลียย่อยคัสเตอร์ คือ แบบจำลองชีวิตของตนเอง ผู้เขียนของเกาะ และ สวนเกาะ เซเลียรู้จักทอโร แต่ชีวิตของเธอเป็นมากขึ้น ผู้เขียนเรียกเธอ "เปิดดอกไม้บนหิน" เซเลีย 4 ปี พ่อพกพาครอบครัวย้ายไป Wight ของไอเซิล เป็น การนำทางและระวังประภาคารแห่ง พวกเขามีครอบครัวเดียวบนเกาะ อาศัยอยู่ที่นั่น 6 ปี และถูกย้ายไปยังเกาะของ apuduoer วัยเด็กของเซเลีย ดอกไม้ เชลล์ และหินรอบ และเรียกคืนในภายหลังเธอ: "สำหรับตราบเท่าที่ฉันสามารถจำ ดอกไม้ ฉันชอบเพื่อนรัก จิตวิญญาณปลอบโยน แหล่งที่มาของแรงบันดาลใจสำหรับกองทัพที่น่าตื่นเต้นและความเครียด เด็กโดดเดี่ยว อยู่ในประภาคารบนเกาะ สิบไมล์จากที่ดิน แต่ละแหล่งน้ำจากหญ้าดิน หน่อ วัชพืชแต่ละน้อย มีค่าในสายตาของฉัน ”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อีกประการหนึ่งที่ประทับใจผมเป็นนักเขียนวรรณกรรมธรรมชาติไอแซกแมนเชสเตอร์ซีเลียชีวิตของเธอเองเป็นพิมพ์เขียวผู้เขียน "ชีวิตที่เกาะ" และ "สวนเกาะ." การมองเห็นที่ดีกว่าซีเลียโร แต่ชีวิตของเธอเป็นผู้เขียนตำนานอื่น ๆ เรียกเธอว่า "ดอกไม้บานบนโขดหิน." ในซีเลียเขาเป็น 4 ปีพ่อของเขาย้ายครอบครัวที่จะดำเนินการใน Isle of Wight จะกลายเป็นประภาคารเกาะนำทางสมาชิกผู้รักษาประตู พวกเขาเป็นเพียงคนเดียวที่อยู่บนเกาะที่อาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลาหกปีที่ผ่านมานั้นก็ย้ายไป Epuduoer เกาะ ในวัยเด็กของซีเลียและร็อค, ดอกไม้, เปลือกหอยเป็นพันธมิตรเธอเล่าในภายหลังว่า: "จากบันทึกของฉัน, ดอกไม้สำหรับผมที่ได้รับการเป็นเพื่อนที่รักปลอบใจจิตวิญญาณแหล่งที่มาของแรงบันดาลใจและยกระดับคุณภาพคนช็อตขึ้น แรง. เด็กโดดเดี่ยวที่อาศัยอยู่ในที่ดินจากประภาคารบนเกาะสิบไมล์ที่แต่ละคนมาจากพื้นดินสัมผัสยอดหญ้าแต่ละสายพันธุ์วัชพืชต่ำต้อยในสายตาของฉันจะไม่มีค่า. "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อีกคนที่ผมประทับใจธรรมชาตินักเขียน . . . . . . . 撒克斯特 Celia เธอในชีวิตของพวกเขาเป็นพิมพ์เขียว , ผู้เขียนของ " ชีวิต " และ " เกาะเกาะสวน " เธอมองเห็นเขาไม่ได้แต่ชีวิตของเธอจะยังเป็นตำนานที่ผู้เขียนเรียกเธอว่า " เปิดบนก้อนหินและดอกไม้ " ในตอนที่พ่อแบก 4 ซีเลียและครอบครัวย้ายไปเกาะไวท์เกาะนี้นำทางเป็นคนเฝ้าประภาคาร เขาเป็นคนเดียวบนเกาะนี้เป็นครอบครัวอยู่ 6 ปีต่อมาย้ายไปยังเกาะ阿普多尔 ซีเลียในวัยเด็กและหิน , ดอกไม้ , หอย , และเป็นคู่ค้าและต่อมาเธอได้เล่าว่า " ตั้งแต่ผมจำความได้ , ดอกไม้สำหรับฉันก็เหมือนเพื่อนที่รักจิตใจสบายแหล่งที่มาของแรงบันดาลใจและความน่าตื่นเต้นของแรงขึ้น เป็นเด็กคนเดียวที่อาศัยอยู่ในที่ดินจากสิบไมล์ประภาคารบนเกาะแต่ละชิ้นที่โผล่ออกมาจากพื้นดินใบหญ้าบัดทุกต้นวัชพืชที่ไม่เด่นในสายตาของฉันมันมีค่า . . . . . . .