他不应该呆在这里好好养病的吗。* 我呆滞了几秒，掏出手机打电话。*

他不应该呆在这里好好养病的吗。
* 我呆滞了几秒，掏出手机打电话。
* 屏幕上“边伯贤”几个字闪动了一会儿，我便听到了他手机铃声从卧室传来。
* ……竟然没带手机出门。
* 我又赶忙打给鹿晗哥。
* “喂？鹿晗哥，你知不知道——”
* 话还没说完，便被他打断。
* “灿烈，你是不是行程结束了？你快去医院看看伯贤！”
* “他，他怎么了？”
* “听说上午又突然晕过去了，我们这边都有行程走不开，”鹿晗哥语气很焦急，“灿烈，你说，你说伯贤他……是不是病得很严重啊，我有个朋友也得过肠胃炎，哪需要动手术啊……”
* 这番话简直让我生出了一股寒意。问好了医院和病房后我便挂了电话，立刻飞奔下楼。
* 当我猛地推开门出现在病房门口时，边伯贤吓了一跳。
* 他靠坐在病床上，面色苍白，看上去很虚弱的样子。他望向我的眼神，既像是期盼，又像是恐惧。
* 他的周围还有两三床的病人，都由家属陪着。又是一个日落之时，家人们都在照顾着病人吃晚饭。
* 只有边伯贤是自己一个人孤零零地坐在那儿。
* 我朝他走去，他不安地朝里挪了挪。
* “你怎么了。”
* “……我没事啊。”
* “这也叫没事？”
* “……”他不再说话，还是有点害怕地看着我。
* 我想起前几天那次，好像把他折磨得太狠了。 



*

* 
zhenshuhan
* 62楼2013-11-17
操作






对不起。我现在，还不知道要用怎样的表情面对你。
* 依然还是这样面无表情的样子，很吓人也很讨厌吧。
* 我试着缓了缓自己的语气。
* “好些了吗。”
* 他点点头。
* “怎么又晕过去了？”
* 他顿了顿，又摇摇头。
* “不知道。”
* 我轻叹了口气。对话似乎进行不下去了。
* 气氛变得尴尬起来。
* “你，你等我一下。”我没头没脑地说着，之后便跑出了病房。
* ——得做点什么才行。
* 我边跑出医院，边掏出手机搜索。
* “边伯贤”。空格。“喜欢的”。
* 回车。
* 我放慢脚步，盯着刷出来的网页，仔细地一条条的看。
* “伯贤哥哥当然最喜欢灿烈哥哥呀！”
* ……这什么啊。我没来由一阵心烦，又点回搜索栏重新搜索。
* “边伯贤喜欢的食物”。回车。
* ——我觉得自己傻爆了。
* 终于在一个不知是什么的档案中，我看到了这两条。
* “喜爱的食物：韩食
* 草莓 中国菜
* 最近喜爱的特别食物：Michel&Augustin巧克力饼干”
* 真是厉害，这些粉丝们。你们是怎么知道这些的呢。
* 为什么我天天在他身边，还是对此一无所知。
* 我收起手机，跑了不远，便看到一家小型便利超市。
* 买了那个牌子的饼干回来，临进医院时，我犹豫了下，还是很浮夸地在一旁的花店买了束花。
* 于是当我就这样再次出现在他眼前时，他眼里的惊讶更甚了。
* 我走过去，还是有些不自在地把花放在一旁的柜子上，在他床边坐了下来。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาจะไม่อยู่ที่นี่: การเจ็บป่วย* ฉันเวลาเผื่อสำหรับสองสามวินาที ดึงโทรศัพท์* หน้าจอ "เยีย Boxian คำ" กระพริบสำหรับขณะ และฉันได้ยินเสียงแหวนโทรศัพท์ของเขามาจากห้องนอน* …… ไม่ได้นำโทรศัพท์มือถือของฉันออก* ฉันอย่างรวดเร็วเรียกว่า luhan* “喂？ Luhan คุณรู้ว่า —"* ยังไม่เสร็จ เขาถูกขัดจังหวะ* "สามารถนอน คุณเดินผ่านหรือไม่ คุณไปโรงพยาบาลเพื่อดูยินบ่อ ”* "เขา มันคืออะไร ”* "ผมได้ยินก็ fainted อีกครั้งในตอนเช้า ด้านข้างของเรามีสมองไม่ได้รับ, " เสียง luhan กังวลมาก, "สามารถนอน คุณกล่าว ว่า คุณว่า เซียนบ่อเขา...... คือป่วยจัง ฉันมีเพื่อนที่มีโรคกระเพาะอักเสบ ซึ่งต้องผ่าตัด..."* ฉันฉันไม่ให้เกิดความเย็น กล่าวสวัสดี กับโรงพยาบาล และหลัง จากเขตการปกครองผมจะวาง สายโทรศัพท์ และทันทีบินลงบันได* เมื่อฉันถูกกระตุกเปิด ประตูปรากฏในประตู กระโดด Boxian เบียน* เขานั่งบนเตียง ซีด ดูอ่อนมาก เขามองฉันตา ความหวัง และความกลัว* ผู้ป่วยรอบสอง หรือสามเตียง พร้อม ด้วยสมาชิกในครอบครัว และเมื่อคนมีดูแลผู้ป่วยที่มีอาหารค่ำที่พระอาทิตย์* Boxian เบียนเฉพาะนั่งคนเดียว ด้วยตัวเอง* ยิ้มให้เขา และเขาฝ่อใน* "เกิดอะไรขึ้นกับคุณ ”* “…… ฉัน ”* "เรียกนี้ OK ”* "..." เขาหยุดพูด กลัวเล็กน้อยที่ผม* ผมคิดว่า ไม่กี่วันที่ผ่านมา ตามหากยากเกินไป * * zhenshuhan การดำเนินงาน * f 62 2013-11-17 ขอ ฉันยังไม่ทราบว่าหน้าของคุณ* มีคือกรณีของวิธีตาย น่ากลัวมาก และน่ารำคาญมาก* ฉันพยายามช้าเสียงของ sustained* "ดีก็ ”* เขาพยักหน้า* "วิธีผ่านออก ”* เขาหยุดชั่วคราว จับหัวของเขา* "ฉันไม่ทราบ ”* แล้วแยกกันของบรรเทาทุกข์ กล่องโต้ตอบดูเหมือนว่าจะ ทำอีกต่อไป* บรรยากาศจะตกใจ* "คุณ คุณรอฉัน "ฉันออกมาเป็นคำพูด หลังจากหนีออกไปจากห้อง* - ต้องทำบางสิ่งบางอย่างก็* ฉันวิ่งออกจากโรงพยาบาล ดึงออกค้นหาโทรศัพท์มือถือ* "เยีย Boxian" ช่องว่าง "ต้อง"* การ* ช้าฉัน จ้องแปรงออกจากหน้า หนึ่งอย่างระมัดระวัง* "ยินบ่อพี่ชายและพี่สว่างมากที่สุด แข็งแรงเช่นแน่นอน ”* …… นี้อะไรกัน ผมเสียไม่มีเหตุผล และกลับไปยังกล่องค้นหา และค้นหาอีกครั้ง* "เยีย Boxian โปรดอาหาร" ส่งคืนรถ* - รู้สึกโง่ระเบิด* และสุดท้าย ในแฟ้มไม่รู้จัก เห็นสองเหล่านี้* "คือจุดเด่นของอาหาร: อาหารเกาหลี* อาหารจีนสตรอเบอร์รี่* อาหารล่าสุดโปรด: คุกกี้ช็อกโกแลตชิป Michel และโอกุ "* สมาร์ทแฟน ๆ เหล่านี้เพื่อ เป็นการ คุณทราบได้อย่างไรเหล่านี้* ทำไมฉันทุกวัน โดยด้านข้างของเขา ยังรู้อะไรเกี่ยวกับมัน* ฉันย้ายเก็บโทรศัพท์ของฉันไม่ไกล วิ่งเราจะเห็นเป็นร้านเล็ก* ซื้อแบรนด์ที่คุกกี้กลับเข้าไปในโรงพยาบาล ฉันลังเลต่อไป เป็นเฟลมโบแยนท์มากในด้านของร้านดอกไม้ซื้อช่อดอกไม้* เมื่อฉันอีกปรากฏในตา ยิ่งดังนั้นในความประหลาดใจในสายตาของเขา* ฉันเดินผ่าน ยังคงเป็นบิตอึดอัดใส่ดอกไม้ด้านของตู้ นั่งลงที่ข้างเตียงของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขาไม่ควรอยู่ที่นี่ดูแลตัวเองดี ?

* * * * * * ผมไม่ได้จะใช้เวลาไม่กี่วินาทีหยิบโทรศัพท์มือถือโทร .

* * * * * * * " " " " " " 边伯หน้าจอกระพริบสักพักฮยอน " คำไม่กี่คำที่ฉันได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือดังออกมาจากห้องนอนเขา

* * * * * * * . . . . . . . . . . . . . . ผมไม่ได้เอาโทรศัพท์ไป

* * * * * * ผมรีบโทรหาพี่鹿晗

* * * * * * * " " " " " " " ? ? ? ? ? ? ? 鹿晗พี่รู้มั้ยว่า . . . "

* * * * * * * ถ้าไม่เสร็จจะถูกเขาขัดจังหวะ

* * * * * * * " " " " " " ชานที่รุนแรงและคุณไม่ได้เป็นจุดสิ้นสุดของการเดินทาง ? ? ? ? ? ? ? คุณไปโรงพยาบาลโดยเร็วที่สุด " " " " " " " " ดูฮยอน ! ! ! ! ! ! !

* * * * * * * " " " " " " มันเกิดอะไรขึ้นกับเขา ?

* * * * * * * " ผมเคยได้ยินว่าในช่วงเช้าก็จะเป็นลมแล้วเราก็เดินทางไปไม่ได้ " " " " " " " พี่鹿晗น้ำเสียงเป็นกังวลมาก" ชานที่รุนแรงและคุณพูดว่า " ฮยอนเขา . . . . . . . . . . . . . . ไม่ได้ป่วยมากอ่า . . . ผมมีเพื่อนมีอะไรและต้องผ่าตัด " " " " " " " . . . . . . . . . . . . . .

* * * * * * * คำพูดนี้มันทำให้ฉันเกิดรู้สึกเย็น ทักทายและโรงพยาบาลหอผู้ป่วยหลังผมจะวางสายแล้วรีบวิ่งลงไปข้างล่าง

* * * * * * * เมื่อฉันโยนเปิดประตูที่ปรากฏบนประตูห้องที่边伯ฮยอนตกใจ

* * * * * * * ตอนนี้เขานั่งอยู่บนเตียงหน้าซีดเหมือนดูอ่อนแอมาก เขาเงยหน้าขึ้นมองเข้าไปในดวงตาของฉันที่ทั้งเหมือนและเหมือนกลัวว่า

* * * * * * * รอบๆตัวเขาและสองหรือสามเตียงคนไข้ซึ่งมีสมาชิกในครอบครัวกับ เป็นอีกครั้งที่พระอาทิตย์ตก ,สมาชิกในครอบครัวในการดูแลผู้ป่วยที่กินข้าวเย็นกับทุกคน

* * * * * * * 边伯ฮุนเป็นเพียงตัวเองคนเดียวนั่งอยู่ตรงนั้น

* * * * * * ผมเดินไปหาเขาและเขาจะไม่ย้าย安地朝里

* * * * * * * " " " " " " เกิดอะไรขึ้น . . . . . . .

* * * * * * * " " " " " " . . . . . . . . . . . . . . ผมไม่เป็นไร . . . . . . .

* * * * * * * " " " " " " มันเป็นอะไร ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " "

* * * * * * * " " " " " " . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " เขาไม่พูดเขาก็ตกใจเล็กน้อยมองที่ผม

* * * * * * ผมนึกถึงเมื่อไม่กี่วันที่เหมือนที่เขาได้รับความเดือดร้อนหนักเกินไป 

 * * * * * * * * * * * * * * 








* * * * * * * 
 zhenshuhan 62 อาคารปฏิบัติการ 2013-11-17 







ขอโทษ ตอนนี้ผมเลยไม่รู้จะใช้อะไรกับคุณ

* * * * * * * ยังทำสีหน้าที่ดูน่ากลัวก็เหนื่อย !

* * * * * * ผมลองเองช้าช้า .

* * * * * * * " " " " " " ดีขึ้นมั้ย . . . . . . .

* * * * * * * เขาพยักหน้า

* * * * * * * " " " " " " ทำไมถึงสลบไป ? ? ? ? ? ? ? " " " " " " "

* * * * * * * เขาก็หยุดและส่ายหน้าอีกครั้ง

* * * * * * * " " " " " " ไม่รู้ . . . . . . .

* * * * * * ผมถอนหายใจโล่งอก การสนทนาที่ดูเหมือนจะไม่ดำเนินการต่อ

* * * * * * * บรรยากาศจะอึดอัด

* * * * * * * " คุณรอผมสักครู่ . . . . . . . ฉันต้องการจะพูดก่อนที่จะวิ่งออกไปจากห้อง

* * * * * * * . . . เราต้องทำมัน

* * * * * * * ในขณะที่ฉันวิ่งออกมาจากโรงพยาบาลขณะหยิบโทรศัพท์มือถือในการค้นหา * * * * * * * " " " " " " 边伯ฮยอน

" " " " " " " แถบพื้นที่ " " " " " " ชอบ " " " " " " "

* * * * * * * Enter

* * * * * * * ผมชะลอความเร็วลงและจ้องหน้าขึ้นจากลายเส้นดูอย่างระมัดระวัง

* * * * * * * " " " " " " " พี่จีฮยอนชอบชานพระพี่ชายที่สุดแน่นอน ! ! ! ! ! ! !

* * * * * * * . . . . . . . . . . . . . . นี่มันอะไร ผมไม่พูดเพราะเสียงรบกวนและชี้กลับไปที่แถบค้นหาเพื่อค้นหาอีกครั้ง

* * * * * * * " " " " " " 边伯ที่จีฮยอนชอบอาหาร " กด Enter

* * * * * * * . . . ผมรู้สึกว่าตัวเองโง่ระเบิด

* * * * * * * ในที่สุดหนึ่งว่ามีอะไรอยู่ในไฟล์ผมเห็นสองคนนี้

" " " " " " * * * * * * * * * * * * * * อาหารที่ชอบ : เกาหลีอาหาร

* * * * * * *  สตรอเบอร์รี่อาหารจีนเมื่อเร็วๆนี้ที่ชื่นชอบอาหารที่พิเศษ : มิเชล ( Augustin คุกกี้ช็อกโกแลต

* * * * * * * " " " " " " " เยี่ยมมากที่แฟนๆ คุณรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ ?

* * * * * * * ทำไมทุกๆวันฉันอยู่ข้างๆเขายังรู้อะไรเกี่ยวกับ

* * * * * * ผมเอามือถือไปไม่ไกลนักจะเห็นร้านสะดวกซื้อในซุปเปอร์มาร์เก็ตขนาดเล็ก

* * * * * * * ซื้อคุกกี้ของแบรนด์นั้นกลับมาอยู่ในโรงพยาบาลที่ฉันลังเลที่จะต่อไปยังโอ้อวดอยู่ข้างๆร้านดอกไม้ซื้อดอกไม้

* * * * * * * ดังนั้นเมื่อผมก็จะปรากฏตัวต่อหน้าเขาแปลกใจเมื่อสายตาของเขามากขึ้นมาก

* * * * * * * ฉันไปหรือบางคนที่ไม่สบายเอาดอกไม้ไว้บนหิ้งและนั่งอยู่บนเตียงของเขา