阳光路十七号 (转载)她和他新婚后不到一个月，他就出去打工了，村上的男

阳光路十七号 (转载)
她和他新婚后不到一个月，他就出去打工了，村上的男人几乎全出去打工了，山上的东西实在是不能养活他们。
她在家里，种地、养猪，赡养老人，等待着他从远方来的信和寄的钱，每个月，他都会给家里寄钱，或多或少。
收到他的信的时候，她一个字一个字地读。
他的地址她早就背下来—阳光路十七号。
他在来信中说，阳光路是一条非常漂亮的路，是碎石铺满的小路，他们这里的条件相当好，住的是有阳台的房子，虽然是打工，可并不觉得苦。他说住的地方能听到悠扬的钢琴声，她还听他说起过麦当劳，以前，她只是听说过那种美式快餐，他在信中说：“什么时候来了，我带你去吃。”
于是她的想象就更加完美了，甚至出现了小说里的场景，那阳台上有杜鹃花吗？那围墙上爬满了青藤吗？这种想象让她对外面的世界充满了美好的憧憬，所以，等待着阳光路十七号的来信成了她最大的快乐。
但那年的春节，他却没有回来，他说，公司组织去海南旅游去了，机会难得，还是明年再回来吧。
她逢人便说：“我们家男人去海南旅游了！”
他们在信上的计划是那么美好：盖个新房子，买点小猪仔，再种点玉米，生一个小孩子……想着想着，她就会甜蜜地笑起来。他离家快两年了，她想他想得快发疯了。毕竟是新婚离开的啊，于是她准备动身去找他，想给他一个惊喜。
坐了三天三夜的火车，她终于到达了那个城市，那真是一个美丽的大都市，可她分不清东南西北了，于是就把写着“阳光路十七号”的纸条递给了警察，警察说：“在郊区呢，离城里还有两个多小时的车程。”
坐了两个多小时的车，她又打听这个地方，有人指给她说：“往前走，那边搭简易棚子的就是！”
她终于看到一个破牌子上写着“阳光路十七号”！
那是一个简陋的木牌子，上面粘着水泥和白灰；她看到了那简陋的房子，而刚才路过那些漂亮的小区时，她也的确看到了带阳台的房子，听到了钢琴声，可那都是别人的快乐。
“那一排房子，都是临时搭建的，”旁边的人说，“这片大楼快盖完了，这片简陋的房子也快拆除了，如果你再不来，就看不到了。这帮农民工也应该回家了，他们在这里干了快两年了，为挣钱都舍不得回家，可春节老板跑了，连路费都没给，他们没办法回家了。”
她哭了，站在那简陋的房子前，想起他说过的海南旅游，想起他说过的公司和钢琴声，想起他说过带她去吃麦当劳。她敢断定，他从来没有离开过这里，他从来没有吃过麦当劳！
没有进屋去找他，她又坐了三天三夜的火车回了家，回家后她写信给他：我想你了，回家吧。
一个月后，他带着大包小包回了家，当然，还带着一份不再新鲜的麦当劳。她让他吃，他说：“你吃，我在外面常吃。”
她含着眼泪吃完了那个叫汉堡的东西，一个小小的汉堡，要卖十块钱。吃完了，她说：“不如红薯粥好吃呢，怪不得你说吃腻了。”
整整一夜，他给她讲外面的世界，说自己的公司多好，说住的房子很漂亮……他一直说着阳光路十七号，她听着，在黑暗中流下了眼泪，最后，她握住了他的手：“因为有你，那条路应该叫阳光路。”
她一直没有说去过阳光路十七号，那是她心底一个幸福而心酸的秘密

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แสงแดดถนนหมายเลข 17 ( พิมพ์ ) เธอและเขาแต่งงานภายในหนึ่งเดือนหลังเขาออกไปทำงานและมุราคามิผู้ชายเกือบทั้งหมดออกไปทำงานและภูเขามากที่จะให้พวกเขา เธอที่บ้านฟาร์มหมูสนับสนุนให้ผู้สูงอายุรอเขาจากที่ไกลๆจดหมายและการส่งเงินทุกเดือนเขาก็ส่งเงินกลับบ้านมากกว่าหรือน้อยกว่า * ได้รับจดหมายของเขาเมื่อเธอเป็นคำอ่าน นี่ที่อยู่ของเขาเธอได้ขึ้นใจ - แสงแดดถนนหมายเลข 17 ฮ่าเขาในจดหมายบอกว่าแสงแดดถนนสวยมากถนนเป็นกรวดบนถนนของพวกเขาที่นี่สภาพค่อนข้างดีอยู่บ้านมีระเบียงแต่ทำงานไม่ได้รู้สึกขมขื่น เขาบอกว่าอยู่ได้ยินเสียงไพเราะเสียงเปียโนที่เธอได้ยินเขาพูดถึงแมคโดนัลด์ก่อนหน้านี้เธอแค่ได้ยินพวกฟาสต์ฟู้ดอเมริกันเขากล่าวในจดหมายว่า " มาเมื่อไหร่แล้วผมจะพาคุณไปกิน " * แล้วเธอจินตนาการจะสมบูรณ์แบบมากขึ้นปรากฏในนวนิยายหรือแม้แต่ฉากที่ระเบียงมีชวนชมครับ ปีนรั้วเต็มไปด้วยไอวี่เหรอ ภาพนี้ทำให้เธอกับโลกภายนอกที่เต็มไปด้วยความฝันที่สวยงามดังนั้นรอแสงแดดหมายเลข 17 เป็นทางจดหมายเธอมีความสุขที่สุด * แต่ตอนปีใหม่แต่เขาไม่กลับเขาบอกว่าบริษัทจัดไปเที่ยวเกาะไหหลำไปโอกาสที่หายากหรือปีหน้ากลับมาใหม่อีกครั้ง เธอกล่าวว่า " เราทุกคนบ้านผู้ชายไปเที่ยวเกาะไหหลำแล้ว " ของพวกเขาในจดหมายว่าแผนนั้นสวยงามฝาบ้านใหม่และซื้อลูกหมูแล้วปลูกข้าวโพดดิบเป็นเด็ก . . . คิดถึงคิดถึงเธอจะยิ้มหวาน เขาออกจากบ้านมาเกือบสองปีเธอต้องการเขาเหลือเกิน หลังจากแต่งงานไปแล้วเธอพร้อมที่จะไปตามหาเขาและอยากให้เขาเซอร์ไพรส์ * นั่งสามวันสามคืนรถไฟเธอในที่สุดก็มาถึงในเมืองนั้นมันเป็นเมืองที่สวยงามแต่เธอสับสนได้จึงเขียน " แสงแดดถนนหมายเลข 17 " กระดาษส่งให้ตำรวจตำรวจกล่าวว่า " จากเมืองในเขตมันมีมากกว่าสองชั่วโมง " * นั่งสองชั่วโมงรถเธอถามว่าสถานที่นี้มีคนชี้ให้เธอกล่าวว่า " ไปนั่งตรงนั้นง่ายหลั่งคือ " เธอก็เห็นเป็นทำลายป้าย " แสงแดดถนนหมายเลข 17 " มันเป็นกระท่อมไม้ป้ายกาวซีเมนต์และปูนขาวเธอเห็นบ้านที่น่าสงสารและเพิ่งผ่านพื้นที่ที่สวยงามเมื่อเธอได้เห็นระเบียงของบ้านได้ยินเสียงเปียโนแต่มันเป็นความสุขของผู้อื่น *" แล้วแถวบ้านจะเป็นชั่วคราว " คนที่อยู่ข้างๆว่า " อาคารสร้างเสร็จเร็วชิ้นนี้ชิ้นนี้ของบ้านจะโทรมเร็วรื้อถ้าคุณไม่มาจะมองไม่เห็น นี้จะช่วยเกษตรกรก็ควรกลับบ้านพวกเขาทำงานที่นี่มาเกือบสองปีสำหรับเงินรายได้ทั้งหมดไม่สามารถวิ่งกลับบ้านตรุษจีนเจ้านายแม้ค่ารถไม่ได้ให้พวกเขาไม่สามารถกลับบ้านได้ " เธอร้องไห้และยืนอยู่ที่ค่ายทหารก่อนจำได้ว่าเขาบอกว่าเที่ยวเกาะไหหลำนึกถึงเขาบอกว่าเสียงเปียโนของบริษัทและนึกถึงเขาบอกว่าเขาพาเธอไปกินแมคโดนัลด์ เธอแน่ใจว่าเขาไม่เคยไปที่นี่เขาไม่เคยกินแมคโดนัลด์ . *ไม่ได้เข้ามาหาเขาเธอและนั่งสามวันสามคืนรถไฟกลับบ้านกลับบ้านเธอเขียนถึงเขาฉันคิดว่าคุณกลับบ้านเถอะ หนึ่งเดือนต่อมาเขาเอาถุงกลับบ้านแน่นอนและยังพกสำเนาไม่สดของแมคโดนัลด์ เธอทำให้เขาไปกินเขาบอกว่า " คุณกินผมนอกมักจะกิน " เธอน้ำตากินเบอร์เกอร์ที่เรียกสิ่งที่เล็กฮัมบูร์กจะขายเหรียญเงิน 10 เสร็จเธอกล่าวว่า " ข้าวต้มอร่อยกว่ามันเทศไม่น่าแปลกใจที่คุณบอกว่าเบื่อ " ' ตลอดคืนเขาพูดกับเธอเกี่ยวกับโลกภายนอกและบอกว่าบริษัทของเขาอย่างไรดีบอกว่าบ้านสวย . . . เขาได้กล่าวว่าแสงแดดถนนหมายเลข 17 เธอฟังในที่มืดลงน้ำตาไหลและในที่สุดเธอจับมือของเขา " เพราะคุณถนนที่ควรจะเรียกว่าแสงแดดถนน . " เธอเคยบอกว่าเคยไปแสงแดดถนนหมายเลข 17 ซึ่งเป็นหัวใจที่เธอมีความสุขและเศร้าเนอะลับ