毕竟在这里生活了六年了，六年的时光如潮水般散去，我站在校园的一角，最后

毕竟在这里生活了六年了，六年的时光如潮水般散去，我站在校园的一角，最后一次欣赏我的母校，心里略感一丝忧伤，望着母校的一砖一瓦、一草一木，心中蓦地升起一种亲切感。回过头来，想想过去，啊！仿佛就是那弹指之间，以前的事如过电影般在我的脑海中闪过，我不敢奢求什么，只是希望我的母校能够教育出更多的人才。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ที่นี่ หลังจากที่ทุก อยู่หกปี 6 ปีอุทกภัยไป ยืนในมุมของมหาวิทยาลัย ชื่นชม mater อัลม่าของฉันเป็นครั้งสุดท้าย สีของความโศกเศร้า มองเขา mater อัลม่า และโรงอิฐด้วยอิฐ ทันใดนั้นความรู้สึกเกิดขึ้นแบบเป็นกันเอง กลับมามอง และ คิด Ah เพียงปลายนิ้วของคุณ ก่อนสิ่งที่ได้ไปผ่านใจของฉันเป็นภาพยนตร์ พักหวังว่าอะไร หวัง mater อัลม่าของฉันสอนคน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลังจากใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เป็นเวลาหกปีที่ผ่านมาหกปีที่น้ำท่วมเวลาแยกย้ายกันไปผมยืนอยู่ในมุมของมหาวิทยาลัยเป็นครั้งสุดท้ายที่จะเพลิดเพลินไปกับโรงเรียนเก่าของฉันค่อนข้างร่องรอยของความโศกเศร้ามองไปที่โรงเรียนเก่าของเขาอิฐโดยอิฐหญ้า ไม้หัวใจเพิ่มขึ้นอย่างกระทันหันชนิดของความใกล้ชิด มองย้อนกลับไปและคิดเกี่ยวกับอดีตที่ผ่านมา ah! หากที่ปลายนิ้วของสิ่งอดีตเช่นหนังเช่นประกายในใจของฉันสิ่งที่ฉันไม่สามารถที่จะฝัน แต่ฉันหวังว่าโรงเรียนเก่าของฉันให้ความรู้แก่ผู้คนมากขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลังจากอยู่มา 6 ปีและ 6 ปีของเวลาที่ฝนตกเมื่อฉันยืนอยู่ที่มุมหนึ่งของโรงเรียนเป็นครั้งสุดท้ายกับโรงเรียนเดิมของผมเลยเศร้าเล็กน้อยรู้สึกในใจและมองไปที่โรงเรียนเก่าของก้อนอิฐ , พืช , ชนิดของความรู้สึกอบอุ่นขึ้นในใจทันที มองย้อนกลับไปคิดถึงอดีต ! ! ! ! ! ! ! ถ้ามันได้ในช่วงเวลาสั้นๆก่อนที่จะ . . . เป็นหนังที่อยู่ในหัวฉันประกายและฉันไม่ได้หวังอะไรแค่อยากให้โรงเรียนสามารถสอนให้มีความสามารถมากขึ้น