时间静静流逝，一天悄然过去。 云澈所停留的地方一片风平浪静，没有任何人

时间静静流逝，一天悄然过去。

云澈所停留的地方一片风平浪静，没有任何人来打扰他。云澈就这么静静的抱了萧泠汐一天，他的伤势还有损耗的力量，也在这一天之中，以一种完全超越常理的速度完全恢复，而且没有任何重伤和损耗过度所遗留的虚弱感。

他怀中的萧泠汐也完完全全安静了下来，在他玄力的无声滋润下，她的面色红润了下来，本就不太重的内伤也愈合了七七八八。这时，她忽然轻轻的咳了一声，眼睫微颤，然后一点一点的睁开了眼睛。

她的些微动静立刻让云澈发觉，他马上睁开眼睛看向了她。

朦朦胧胧的视野变得清晰起来，这里的视线有些昏暗，但依然清晰的映出了云澈的面孔……她双眸一颤，整个人怔在那里。

这几天发生的一切，就如一场场混乱交叠的梦境，让她根本无法分清自己什么时候看到的是梦境，什么时候看到的是真实。

她和父亲被带到曾经只在传说中的焚天门……她见到了朝思暮想的小澈……她看到了小澈一人冲入焚天门，让强大无比的焚天门一片大乱……她跳下了高高的山壁，却又感觉到自己掉落到他的怀中，还在意识消散前，终于见到了他……

这些，都如迷梦一般虚幻。

她不知道自己的下一场梦，会是噩梦，还是美梦。

睁开眼睛，她的眼眸最初碰触的是昏暗，但马上，她却是看到了云澈那担心喜悦共存的眸光，感受着他的体温，还有让她眷恋的味道，这一切，都是幻梦所不能给予的。昏迷前的一切在脑海中快速的浮现，她的泪水顿时决堤而下，用力缩进他的怀中，双手紧紧抱着她，失声痛哭，哭声之中，夹带着声声泣血般的呼唤：“小澈……小澈……小澈…………”

她的泪珠在昏暗的洞穴中荡动着晶莹的水光，便如暗夜中的珍珠一般。云澈将她滚落的泪珠一颗颗的接住手中，仿佛想要珍藏这世上最最宝贵的雨露。

重新拥抱住云澈的那一刻，她再一次无比清晰的知道，自己这辈子都已无法再离开他。十五年的形影不离，让她从来无法知道与他分开会意味着什么。但这三年，她彻彻底底的明白了……她的命，她的魂，都早已牢牢的系在他的身上，没有他在身边的日子，她感觉自己就如失去了灵魂的躯壳，每一天所想的，都是关于他的一切。

“小姑妈……”云澈反手抱紧她，眼眶微微湿润，他轻轻的道：“都是因为我，让你和爷爷受了这么多的委屈和苦楚……一切都会好起来的，我再也不会让你和爷爷受任何委屈了……”

“呜呜呜呜……”萧泠汐只是哭，三年前的她只是个十五岁的孩子，如今十八岁的她，依然哭的如个孩子般肆意……

——————————————

“三年前，我离开你和爷爷后，去父亲的坟前祭拜了一番，然后，我将自己的姓氏改为生父之姓，此后到了哪里，都是自称云澈，然后，我离开了流云城……离开流云城不久，我遇到一个奇特的人，因为一些原因，她成为了我的师父……她的身份和存在很特殊，从不许我和任何人提起她的事，所以我无法告诉你她的状况……”

“她帮我修复了玄脉，还教我修玄法则，赋予我各种强大的玄功玄技，还很多次救了我的命……后来，我按照爷爷的意思，来到了新月城……”

萧泠汐依偎在云澈的胸前，小手按在他的胸口，静静的倾听着他的讲述，身体就连一刹那都不愿和他分开。云澈的讲述缓慢而漫长，他将这三年来的风风雨雨，一点一点的讲给她听……不知不觉，洞穴之外已是皎月高挂，偶尔有夜风吹进充斥着燥热的洞穴之中，带来一缕缕自然的清凉。

云澈的经历，对之前从未出过流云城的萧泠汐来说，完全就是一部神话一般的传奇。虽然云澈已讲述的足够含蓄，依然不断的引来她或惊诧，或惊吓的娇呼。

回想着在焚天门所看到的一切，萧泠汐无法不相信，三年前还是玄脉残废，被全城称作废物的他，如今已是足以将苍风最低级宗门逼上绝境的超级人物。因为眼前的他就是她的小澈，外貌、眼神、味道、气息……都属于他。她就算认错世上所有的人，也不可能将他认错。

“我就知道，我的小澈吉人自有天相，一定会有一飞冲天，让所有人只能仰望的一天，我就知道……”萧泠汐声声呢喃，喜极而泣。同时，她的心中也闪过一抹惶恐，但这丝惶恐又马上完全的消散……虽然，他已经一飞冲天，成为了俯视天下的人物，虽然，他已经达到了她无法仰望的高度，虽然，他们之间的差距，已如天堑鸿沟，但那又怎样？曾经被所有人讽为废物的他，是她最最宝贵的小澈，如今可以傲视天下的他，依旧是她的小澈……可以为她，不惜万里而来，冒死杀入苍风最顶级宗门的小澈！

她相信，无论他到达了怎样的高度，两人之间，永远都不会有距离……哪怕真的有了距离，她也会愿意咬紧牙关，用尽全力去跨越和追逐，哪怕做一只扑火的飞蛾。

云澈支起锅灶，烧起了鲜美的兔肉汤。飘散的肉香味对饥肠辘辘的两人来说无疑是一种难捱的折磨。在这样的“折磨”之中，云澈开始倾听萧泠汐讲述她的这三年……这三年，她过的很简单，几乎三年如一日……练功、练剑、发呆、想念……

不知不觉，皎月已至中天，时间已至午夜时分。兔肉汤终于熬好，云澈盛了半满的一碗，小心的吹凉，端到萧泠汐面前，却没有递给她，而是很理所当然的道：“小姑妈，我喂你。”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เวลาผ่านไป อย่างเงียบ ๆ วันหนึ่งในอดีต Che ยืนประทับสงบ ไม่มีใครไปรบกวนเขา Che ยุนอย่างเงียบ ๆ เพื่อจัด Lingxi เสี่ยว เขาบาดเจ็บ และสูญเสียพลังงาน และ ใน วันนี้ ในทั้งหมดอื่น ๆ ปกติฟื้นตัวก้าว และมีความรู้สึกสูญเสียและบาดเจ็บไม่อ่อนแอเหลือเกิน Lingxi เสี่ยวทั้งหมดเงียบเขาลงเขาเงียบสีดำความชุ่มชื้น ผิวของเธอ ไม่รุนแรงเกินไปภายในบาดเจ็บ รักษา 7788 แล้ว ก็ เธอเบา ๆ ไอ เปลือกตาตะลึงงัน แล้ว 1.1 เปิดตาของเขา Che เธอยุเล็กน้อยพบครั้ง เขาเปิดตาของเธอดูเธอทันที วิสัยทัศน์มัวกลายเป็นชัดเจน นี่ตามี แต่ยังคงชัดเจนสะท้อน Che ยุหน้า...... ตาของเธอกระพือ ทั้งคนที่เข้ามี ทุกอย่างที่เกิดขึ้นวันนี้ ซ้อนฝันเป็นเหมือนระเบียบ ดังนั้นเธอไม่สามารถบอกความแตกต่างระหว่างเมื่อคุณเห็นฝัน เมื่อไม่ เห็นจริง เธอและพ่อของเธอถูกนำไปประตูสวรรค์เขียนตำนานครั้ง...... ได้พบนางน้อยชัดเจน...... เธอเห็นตัวเล็กใสรีบเข้าประตูเขียน ให้ประตูสวรรค์มีประสิทธิภาพเขียนระเบียบใหญ่...... เธอไปออกจากหน้าผาสูง และรู้สึกว่าตัวเองตกอยู่ในแผ่นดินของเขา หน้ากระจายของสติ และในที่สุดก็ ได้พบเขา...... เหล่านี้เป็นการลวงตาที่ฝัน เธอไม่รู้ความฝันของเขาต่อไป ฝันร้าย ฝันที่เป็นจริง เปิดตาของเธอ เธอตาก่อนสัมผัสติ่มซำ แต่ขณะนี้ เธอจะเห็นยืน Che กังวลเกี่ยวกับจอย coexisting ตา รู้สึกอุณหภูมิร่างกายของเขา และสามารถทำให้รสชาติของความรักของเธอ ทั้งหมดนี้เป็น มากกว่าความฝัน ก่อนผ่านมันได้อย่างรวดเร็วแสดงในใจ น้ำตาของเธอเริ่มระเบิดของธนาคาร และบังคับให้มีเยื้องในอ้อมแขนของเขา มือถือเธอ ร้องไห้ ร้องไห้ ลาย ด้วยน้ำตาของเลือดเหมือนโทรศัพท์: "Che...... ล้างเล็ก...... ล้างเล็ก..." น้ำตาของเธอในการแกว่งในอุโมงค์มืดน้ำใส เช่นไข่มุกยามค่ำคืน Che ยืนรีดน้ำตาของเธอหนึ่งในที่สุด จับมือ ว่าฝนอยากประหยัดค่ะมากที่สุดในโลก Hugged ยุ Che ขณะอีก และอีกครั้งเธอชัดเจนรู้ว่า ชีวิตของเขาทั้งหมดสามารถไม่ปล่อยเขา 15 ปีร่วมกัน แบ่งกับเขาเธอจะไม่เคยรู้ความหมาย แต่สามปี เธออย่างเข้าใจ...... ชีวิตของเธอ เธอวิญญาณ มีอยู่ในความครอบครองของเขาอย่างแน่นหนา ไม่มีเขา เธอดูรู้สึกว่าจิตวิญญาณที่หายไปของร่างกาย คิด แต่ละวันคือการเขา "ป้าน้อย......" ยุ Che backhand กุมตาเธอชุ่มชื่น เขาเบา ๆ ว่า, "เพราะฉันให้คุณและปู่ความอยุติธรรมมาก และทุกข์ทรมาน...... ทุกอย่างเป็นไปได้ตกลง ฉันจะไม่ให้คุณและปู่ความอยุติธรรมใด ๆ...... " "ครวญเพลงครวญเพลง......" เสี่ยว Lingxi เพียงร้องไห้ สามปีที่ผ่านมา เธอเพิ่งอายุ 15 ปีเด็กผู้ชาย ตอนนี้ 18 ปี เธอยัง ร้องไห้เหมือนเด็ก recklessly...... —————————————— "สามปีที่ผ่านมา หลังจากซ้ายคุณและปู่ เคารพบูชาจนพ่อของเขา แล้ว ฉันจะเป็นเจ้าของชื่อเปลี่ยนของพ่อชื่อ ตำแหน่ง ทุกชื่อ Che ยุน แล้วฝากเมฆเมือง...... เมืองเมฆลาล่า ฉันได้พบคนแปลก ดัง เธอกลายเป็นต้นแบบของฉัน...... ตัวตนของเธอ และมีพิเศษจากทุกคน และไม่อนุญาตให้ฉันเพื่อเธอ ดังนั้นฉันไม่สามารถบอกสภาพของเธอ... " "เธอช่วยแก้ไขดำ-veined สอนกฎดำ ให้ฉันซวนซวนมีประสิทธิภาพ มีบันทึกชีวิตของฉันหลายครั้ง...... ภายหลัง ฉันในความคิดของฉัน เมืองเครส... " เสี่ยว Lingxi ดาวหน้าอกยุ Che มือขนาดเล็กบนหน้าอกของเขา เงียบ ๆ ฟังเรื่องของเขา แฟลชแม้กว่ากับร่างกายของเขาออกจากกัน Che ยุเกี่ยวกับช้าและยาวนาน เขาสามปีดอน ๆ 1.1 พูดกับเธอ...... ก่อนที่คุณรู้ว่า นอกถ้ำได้มูนค้างสูง และบางครั้งลมที่เต็มไปด้วยความร้อนถ้ำ นำเย็นธรรมชาติ ไม่ว่าจะได้รับประสบการณ์ Che ยุน cloud สำหรับเมืองเสี่ยว Lingxi มีตำนานตำนานอย่างสมบูรณ์ Che ยุมีประมาณเพียงพอ และยังคงนำเธอ หรือแปลกใจ เรียกเงิน หรือกลัว เมื่อทั้งหมดเขียนประตูสวรรค์เห็น เสี่ยว Lingxi ไม่เชื่อว่า โรงแรมซวนมายยังปิดการใช้งาน 3 ปีที่ผ่านมา เขาเรียกว่าเสียเมือง ตอนนี้เพียงพอที่จะ Sofu หมดหวังซูเปอร์อักขระบนระดับต่ำผลักดัน เพราะหน้าเธอเล็ก Che ลักษณะ ลักษณะ รสชาติ กลิ่น...... อยู่กับเขา เธอจะได้ไม่ถูกต้องทุกคนในโลก มีโอกาสของเขาเพื่อขอโทษ "ฉันรู้ วันชี Che เป็นเจ้าของของฉันเล็กน้อยจะมี skyrocketed เพื่อให้ทุกคนเท่านั้นแต่เป็นวัน ฉันรู้ว่า..." เสียง Lingxi เสี่ยว whispers และน้ำตาของความสุข ในขณะเดียวกัน ยังถ่ายสัมผัสของความกลัวในหัวใจของเธอ แต่ว่ากลัวถูกเร็วสมบูรณ์ dissipated...... แม้ว่าเขามี rocketed กลายเป็น อักขระที่มองเห็นโลก แม้ว่า เขาได้รับเธอไม่สามารถดูค่าความสูงของ แม้ว่า ช่องว่างระหว่างพวกเขา เป็นคูเมืองธรรมชาติแบ่ง แต่เพื่ออะไร เคยประชดทั้งหมดเป็นขยะ เขาเป็น Che เธอน้อยที่สุด ขณะนี้ สามารถโม้ของโลกเขายังคงเป็นเธอล้างน้อย...... สำหรับเธอ มาที่สถาน ซึ่งตายลงในมืดลม Che ขนาดเล็กที่สุด เธอเชื่อว่า ไม่ว่าสูงเขาถึง ระหว่างสอง ไม่ไกลจาก...... ถ้ามีจริง ๆ เธอจะกัดการ bullet พยายามข้ามระยะทางและ chases แม้ทำไฟ moths Che ยุตั้งด้วง กระต่ายรับประทานซุปอร่อย ออกเป็นเนื้อสองคนหิวเป็น การทรมานพยายามไม่ต้องสงสัย ในนี้ "การทรมาน" Che ยุเริ่มฟัง Lingxi เสี่ยวพูดเกี่ยวกับเธอสามปี...... ปีที่สาม เธอได้ง่ายมาก เกือบสามปีเช่นวัน...... กายกรรม ฟันดาบ ตะลึง นางสาว...... ก่อนที่คุณรู้ว่า พระจันทร์อยู่ระหว่างมนุษย์และเวลาถึงเที่ยงคืน ซุปเนื้อกระต่ายพร้อมเสิร์ฟอาหารดี ยุ Che เติมว่างครึ่งชาม ระมัดระวังเป่าเย็น สิ้นสุดหน้าจะเสี่ยว Lingxi ไม่ได้ไม่ให้เธอ แต่เป็นเรื่องของ: "ป้าเล็ก ผมหน่อย ”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ วันเงียบ ๆ ในอดีตที่ผ่านมา ชลยุนเป็นสถานที่ที่จะอยู่ในความสงบไม่มีใครรบกวนเขา เมฆเจ๊เงียบ ๆ เพื่อให้ถือวันที่เสี่ยวหลิงจินอาการบาดเจ็บของเขายังสูญเสียของพลังงานยังเป็นหนึ่งวันในสมบูรณ์เกินสามัญสำนึกของความเร็วการบูรณะอย่างสมบูรณ์และไม่มีการบาดเจ็บที่ร้ายแรงและการสูญเสียมากกว่าด้านซ้าย ความรู้สึกอ่อนแอ อ้อมแขนของเขาเสี่ยวหลิงจินยังสมบูรณ์เงียบ, พลังลึกลับของเขาเงียบชื้นแดงก่ำเธอลงนี้ไม่หนักเกินไปบาดเจ็บภายในได้รับการเยียวยา 7,788 แล้วจู่ ๆ เธอก็ไอเบา ๆ สั่นเปลือกตาแล้วเปิดตาของเขานิด ๆ หน่อย ๆ การเคลื่อนไหวเล็กน้อยของเธอไปยังเมฆ Che พบทันทีทันทีที่เขาเปิดตาของเขากับเธอ วิสัยทัศน์หมอกกลายเป็นที่ชัดเจนนี่คือบางสายมืดของสายตา แต่ยังคงสะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนเมฆใบหน้าของ Che ...... ดวงตาของเธอตกใจตกใจคนที่อยู่ในที่นั่น ทุกอย่างที่เกิดขึ้นไม่กี่วันที่ผ่านมาเป็นเขตทับซ้อนของความฝันความสับสนดังนั้นเธอจึงไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างเมื่อพวกเขาเห็นความฝันเวลาที่จะเห็นสิ่งที่เป็นจริง เธอและพ่อของเธอถูกนำไปเผาไหม้เพียงครั้งเดียวในวันที่ตำนานของประตู ...... ฝันที่เธอเห็นเล็ก ๆ น้อย ๆ Che Che ...... เธอเห็นประตูเล็ก ๆ น้อย ๆ ลงในวันที่เผาไหม้ให้การเผาไหม้ที่มีประสิทธิภาพเพื่อให้เป็นระเบียบ ...... เธอเทียนอันเหมิ กระโดดลงจากหน้าผาสูง แต่รู้สึกตกอยู่ในอ้อมแขนของเขายังคงมีสติก่อนที่จะสลายในที่สุดผมเห็นเขา ...... เหล่านี้เป็นความฝันที่เป็นจริงโดยทั่วไป เธอไม่รู้ความฝันต่อไปของเขาจะเป็นฝันร้ายหรือฝัน เปิดตาของเขาดวงตาของเธอสัมผัสแรกเป็นสีเข้ม แต่เร็ว ๆ นี้เธอเป็นกังวลว่าเจ๊เห็น Mouguang เมฆความสุขอยู่ร่วมกันรู้สึกอุณหภูมิของร่างกายของเขาเช่นเดียวกับความรักของรสชาติของเธอทั้งหมดนี้ ความฝันของทุกคนไม่สามารถที่จะได้รับ อาการโคม่าก่อนที่ทุกอย่างได้อย่างรวดเร็วมาใจน้ำตาของเธอออกมาก็ลงบังคับให้เยื้องอ้อมแขนของเขาจับมือเธอแน่นน้ำตาร้องไห้หมู่อุ้มเสียงเหมือนน้ำตาของเลือด โทร: "เล็ก ๆ น้อย ๆ เล็ก ๆ Che Che ...... ...... ............ เจ๊เล็ก" น้ำตาในถ้ำมืดของเธอขยับคริสตัล Shuiguang เช่นเดียวกับไข่มุกที่มืด เมฆเจ๊น้ำตากลิ้งลงมือจับปลาโลมาเธอเช่นถ้าคุณต้องการสมบัติในโลกนี้ที่มีค่ามากที่สุดฝน Re-โอบกอดเมฆ Che อาศัยช่วงเวลาที่เธออีกครั้งอย่างชัดเจนรู้ว่าเขาไม่ได้อยู่ในชีวิตนี้ไม่เคยมีใครเขา สิบห้าปีที่แยกออกไม่ได้ดังนั้นเธอจึงไม่เคยรู้และเขาก็ไม่สามารถที่จะแยกมันหมายถึงอะไร แต่ในปีนี้เธอเข้าใจอย่างละเอียด ...... ชีวิตของเธอจิตวิญญาณของเธออยู่แล้วผูกแน่นกับร่างกายของเขาไม่ได้ในชีวิตของเขาไปรอบ ๆ เธอรู้สึกเหมือนสูญเสียจิตวิญญาณ ทุกวันคิดว่ามีทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขา "ลิตเติ้ลป้า ...... เมฆ" เจ๊แบ็คแฮนด์ถือของเธอเล็กน้อยตาชื้นเบา ๆ เขากล่าวว่า "ทั้งหมดเป็นเพราะฉันเพื่อที่คุณจะได้รับความเดือดร้อนและปู่ของความอยุติธรรมมากและความทุกข์ทรมาน ...... ทุกอย่างจะเป็นไรผม ไม่ให้คุณโดยอธรรมและคุณปู่ ...... "" ครวญเพลงครวญเพลง ...... "เสี่ยวหลิงจินเพียงแค่ร้องไห้สามปีที่ผ่านมาเธอเป็นเพียงเด็กสิบห้าปีตอนนี้อายุสิบแปดปีเธอยังคง ร้องไห้เป็นป่าเถื่อนเหมือนเด็ก...... -------------- "สามปีที่ผ่านมาผมออกจากคุณปู่และหลังจากที่หลุมฝังศพของบิดาของเขาไปนมัสการเป็นจำนวนมากและจากนั้นฉันจะ นามสกุลนามสกุลของพ่อของเขาเปลี่ยนแปลงตั้งแต่นั้นเพื่อที่จะอ้างว่าเมฆ Che และจากนั้นผมออกจากเมฆเมืองเมืองเมฆ ...... ออกเร็ว ๆ นี้ผมได้พบกับชายแปลกหน้าด้วยเหตุผลบางอย่างเธอกลายเป็น ต้นแบบของฉัน ...... ตัวตนของเธอและการดำรงอยู่มากเป็นพิเศษและผมได้รับอนุญาตให้ทุกคนจากการยกสิ่งที่เธอดังนั้นผมไม่สามารถบอกคุณสภาพของเธอ ...... "" เธอช่วยให้ฉันแก้ไขหลอดเลือดดำลึกลับยังสอนให้ฉันซ่อมแซมกฎหมายลึกลับ , ให้ฉันความหลากหลายของเทคโนโลยีที่มีประสิทธิภาพ Xuangong ลึกลับยังคงบันทึกไว้หลายครั้งในชีวิตของฉัน ...... ต่อมาตามที่คุณปู่ของผมหมายถึงมาถึงเมืองเครสเซนต์ ...... "เสี่ยวหลิงจินตั้งอยู่ในเมฆหน้าอกChe, มือ กดที่หน้าอกของเขาอย่างเงียบ ๆ ฟังเขาพูดคุย, ร่างกายและแม้กระทั่งช่วงเวลาที่ไม่ต้องการที่จะแยกจากเขา เจ๊เมฆบอกช้าและยาว ups และดาวน์ในสามปีที่ผ่านมานี้นิด ๆ หน่อย ๆ ...... บอกเธอโดยไม่เจตนาที่แขวนอยู่นอกถ้ำเป็นแสงจันทร์ลมพัดคืนน้ำท่วมเป็นครั้งคราว ความร้อนของถ้ำที่นำขนนกธรรมชาติเย็น ประสบการณ์เมฆเจ๊ก่อนเมืองที่ไม่เคยมีเมฆเสี่ยวหลิงจินก็มีทั้งตำนานตำนานทั่วไป เจ๊เป็นที่ลึกซึ้งเพียงพอเกี่ยวกับระบบคลาวด์ แต่ยังคงดึงดูดเธอหรือประหลาดใจหรือกลัว Jiaohu กลับไปคิดเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เผาวันได้เห็นประตูเสี่ยวหลิงจินไม่ได้ไม่สามารถเชื่อว่าสามปีที่ผ่านมาหรือพิการชีพจรลึกลับที่เรียกว่าขยะของเมืองตอนนี้เขาเป็นระดับต่ำสุดเพียงพอที่จะลม Cang บังคับ Munekado หมดหวัง รูปสุด เพราะเขาอยู่ในด้านหน้าของเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอ Che ลักษณะตารสกลิ่น ...... เป็นของเขา เธอยังยอมรับว่าทุกคนในโลกก็เป็นไปไม่ได้ที่จะยอมรับเขา "ฉันรู้ว่าตัวน้อยของผมเจ๊ Yoshihito เฟสวันตัวเองจะมีการทะยานเพื่อให้ทุกคนสามารถมองขึ้นไปวันที่ฉันรู้ว่า ...... " เสียงกระซิบเสี่ยวจินหลิงร้องไห้ ในเวลาเดียวกัน, หัวใจของเธอยังประกายสัมผัสของความกลัว แต่กลัวและทันทีที่สายกระจายไปอย่างสมบูรณ์ ...... แม้ว่าเขาได้พุ่งสูงขึ้นจะกลายเป็นตัวเลขบนโลกแม้ว่าเขาได้ถึงความสูงที่เธอไม่สามารถมองขึ้นแม้ว่า ช่องว่างระหว่างพวกเขาได้รับเป็นช่องว่างคูเมืองธรรมชาติ แต่เพื่ออะไร ทุกคนได้รับการเสียดสีของเขาเป็นของเสียที่เป็นของเธอที่มีค่าที่สุดเจ๊เล็ก ๆ น้อย ๆ ตอนนี้สามารถอวดของโลกเขายังคงเป็นเจ๊เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เธอสามารถ ...... สำหรับเธอที่ห่างจาก, เสี่ยงชีวิตของเขาไปถึงลมที่ดีที่สุด Cang ยอด Munekado เจ๊เล็ก ๆ น้อย ๆ ! เธอเชื่อว่าไม่ว่าเขาไปถึงความสูงระหว่างสองไม่มีไม่เคยจะมีระยะทางที่ ...... ได้จริงๆมีระยะทางที่เธอจะยินดีที่จะกัด bullet และพยายามที่ดีที่สุดของฉันไปกว่าการไล่ล่าและแม้จะทำให้ แมลงเม่าเท่านั้นที่จะเปลวไฟ การสนับสนุนชลยุนจากเตาเผาซุปกระต่ายแสนอร่อย ดริฟท์สองรสชาติเนื้อหิวไม่ต้องสงสัยทรมานเวลาที่ยากลำบาก เช่นใน "การทรมาน" ในหมู่เมฆเริ่มที่จะฟังเจ๊เสี่ยวจินหลิงบอกเธอในปีนี้ ...... ในปีนี้เธอมีความง่ายมากเกือบสามปีเป็นหนึ่งวันการปฏิบัติ ...... , ดาบ, งุนงงพลาด ... ... โดยไม่รู้ตัวแสงจันทร์ได้เพื่อการขนส่งมีเวลาจนถึงเที่ยงคืน Zhongyu อ่าวซุปกระต่ายเป็นสิ่งที่ดี Sheng Yun ชลครึ่งชามเต็มระมัดระวังพัดเย็นสิ้นสุดลงในด้านหน้าของเสี่ยวหลิงจิน แต่ทำให้เธอไม่ได้ แต่มันเป็นเรื่องของหลักสูตร: "ป้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ผมเลี้ยงท่าน "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นาทีที่ผ่านไปวันๆที่ผ่านมา

ยุนชอลสถานที่พักที่สงบและไม่มีใครมารบกวนเขา เมฆมันกอดฮีชอลอย่างเงียบๆ萧泠汐วันหนึ่งเขาได้รับบาดเจ็บและสูญเสียพลังของพวกเขาในวันนั้นด้วยเป็นสมบูรณ์นอกจากปกติที่ความเร็วเต็มที่โดยไม่มีการบาดเจ็บที่ร้ายแรงและการสูญเสียความรู้สึกที่ยังคงอ่อนแอมากเกินไป

萧泠汐ทั้งหมดของเขาเขาก็เงียบและก็เงียบไปเมื่อเขาบังคับให้ใบหน้าของเธอแดงขึ้นนี้จะไม่หนักเกินไปก็หายทุกอาการบาดเจ็บภายใน แล้วหล่อนก็ค่อยๆกระแอมขนตาสั่นและจุดที่ลืมตาขึ้น

เธอทันทีทำให้ฮีชอลเงียบๆบนเมฆลืมตาขึ้นพบว่าเขากำลังมองไปที่เธอ

ภาพนี้มุมมองที่ชัดเจนขึ้นและเห็นเป็นลมแต่ยังคงชัดเจนเมฆสะท้อนให้เห็นใบหน้าของฮีชอล . . . . . . . . . . . . . . ดวงตาของคนทั้งเธอตกใจและพักที่นั่น

วันนี้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเหมือนเป็นเกมที่สับสนในความฝันซ้อนกันทำให้เธอไม่สามารถบอกได้ว่าเมื่อไหร่ที่เห็นคือความฝันเมื่อเห็นเป็นเรื่องจริง

กับพ่อของเธอถูกนำตัวไปที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นสวรรค์ในตำนานของการเผา . . . . . . . . . . . . . . เล็กๆน้อยๆที่เธอเห็นวันนี้ฮีชอล . . . . . . . . . . . . . . เธอเห็นประตูเล็กเข้าไปในซอยหนึ่งคนเผาให้มีประสิทธิภาพการเผาไหม้เทียนชิ้นใหญ่ . . . . . . . . . . . . . . เธอกระโดดลงมาจากกำแพงภูเขาสูงแต่ก็รู้สึกว่าตัวเองตกอยู่ในอ้อมกอดของเขายังคงสติหายไปก่อนผมก็เห็นเขา . . . . . . . . . . . . . .

ถ้ารักจอมปลอมเหล่านี้โดยทั่วไป

เธอไม่ได้รู้เองตามความฝันจะเป็นฝันร้ายหรือฝันดี

เธอเริ่มลืมตาขึ้นดวงตาสัมผัสทันทีจะมืดแต่ก็เห็นเมฆที่กังวลเกี่ยวกับความสุขของการอยู่ร่วมกัน眸光ฮีชอลรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิในร่างกายของเขา ,และทำให้เธอซาบซึ้งรสทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่ไม่สามารถให้ความฝัน โคม่าก่อนที่ทุกอย่างในหัวจะโผล่ออกมาอย่างรวดเร็วและน้ำตาของเธอก็เอ่อล้นลงมากระแทกเข้าไปในแขนของเขาและมือของเขากอดเธอแน่นและร้องไห้ , ร้องไห้ในเลือดที่มีเสียงเหมือนเรียก " ฮีชอล . . . . . . . . . . . . . . เล็กๆน้อยๆฮีชอล . . . . . . . . . . . . . . เล็กๆน้อยๆ " " " " " " " ฮีชอล . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

น้ำตาของเธอในที่มืดในถ้ำคริสตัลของน้ำซุปที่ขยับเหมือนในคืนที่มืดของไข่มุก ยุนเธอจะเห็นน้ำตาของฮีชอลที่ยืนจับมือของคอลเลกชันราวกับต้องการในโลกนี้มากที่สุดและมีค่าที่สุด

กำลังอยู่ในอ้อมกอดของยุนชอลในช่วงเวลานั้นอีกครั้งที่เธอที่ชัดเจนมากว่าในชีวิตนี้จะไม่ไปจากเขาอีก . . . 15 ปีของกันทำให้เธอไม่อาจแยกทางกับเขาก็จะรู้ว่าหมายถึงอะไร แต่สามปีเธออย่างละเอียดเข้าใจแล้ว . . . . . . . . . . . . . . ชีวิตเธอชีวิตของเธอได้ยึดแน่นบนร่างกายของเขาไม่มีเขาในชีวิตที่เธอรู้สึกเหมือนสูญเสียวิญญาณทุกๆวันคิด , มันคือทั้งหมดที่เกี่ยวกับเขาทุกอย่าง

" ป้าเล็ก . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " ยุนซอลกลับกอดเธอเบาๆดวงตาเปียกเล็กน้อยและเขากล่าวว่า : " มันเป็นเพราะผมที่ทำให้คุณต้องลำบากและคุณปู่ที่เสียใจและเจ็บปวด . . . . . . . . . . . . . . ทุกอย่างจะโอเค ,ผมจะไม่มีวันปล่อยให้คุณกับคุณปู่ผิดใดๆ " " " " " " " . . . . . . . . . . . . . .

" ว้าวว้าว . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " 萧泠汐ได้แต่ร้องไห้เมื่อ 3 ปีก่อนเธอยังเป็นแค่เด็กอายุ 15 ปี , ตอนนี้อายุ 18 ปีเธอยังร้องไห้เหมือนเด็กซุกซน . . . . . . . . . . . . . .

- - - - - - - - - - - - - -

" 3 ปีที่ผ่านมาผมออกจากคุณกับคุณปู่หลังจากไปไหว้หลุมศพของบิดาของเขาและจากนั้นผมจะเปลี่ยนเป็นพ่อที่แท้จริงของชื่อนามสกุลและหลังจากนั้นไปที่เรียกตัวเองว่าฮีชอลเป็นเมฆและเมฆที่ฉันออกจากเมือง . . . . . . . . . . . . . . ออกจากเมืองไม่นานเมฆที่ฉันเจอผู้หญิงประหลาดคนเพราะเหตุผลบางอย่างเธอกลายเป็นอาจารย์ของข้า . . . . . . . . . . . . . . ตัวตนของเธอและการแสดงที่พิเศษมากจากไม่อนุญาตให้ผมและใครๆที่เธอทำ , ดังนั้นผมจึงไม่สามารถบอกคุณได้ในสถานะของเธอ " " " " " " " . . . . . . . . . . . . . .

" " " " " " เธอช่วยฉันซ่อมฮุนฮุนเส้นยังสอนให้ผมซ่อมให้ฉันทุกกฎที่มีประสิทธิภาพการทำงานเทคนิคฮุนฮุนยังช่วยชีวิตผมไว้หลายครั้ง . . . . . . . . . . . . . . หลังจากนั้นผมกับปู่ตามความหมายของมูนมาใหม่ " " " " " " " . . . . . . . . . . . . . .

萧泠汐ซบหน้าอกยุนชอลมือกดที่หน้าอกเขานิ่งฟังเรื่องราวของเขาแม้ตอนนี้ร่างกายจะไม่แยกจากเขา ยุนชอลเล่าเขาจะช้าและนานสามปีของ ups และดาวน์ ,จุดที่บอกเธอว่า . . . . . . . . . . . . . . มันเป็นถ้ำมีพระจันทร์ลอยสูงและบางครั้งก็มีสายลมยามค่ำคืนพัดเข้ามาในถ้ำที่เต็มไปด้วยความร้อนแรงและนำความเย็นของธรรมชาติ

ยุนชอลก่อนเหตุการณ์ในเมืองที่ไม่เคยมีเมฆ萧泠汐อย่างเป็นหนึ่งในตำนานของตำนาน แม้ว่าเมฆของฮีชอลบอกเป็นนัยได้เพียงพอและยังคงทำให้เธอกลัวหรือตกใจหรือ娇呼

จำได้ในวันเผาทุกอย่างที่เขาได้เห็น萧泠汐ไม่สามารถเชื่อในตัวฮยอนเมื่อ 3 ปีก่อนยังถูกเรียกว่าขยะที่บ้านเมืองเขาตอนนี้มันอาจจะเพียงพอที่จะบังคับคดีด้วยลมต่ำที่สุดบนขอบประตูร่างยักษ์เพราะสายตาของเขาคือฮีชอลและดวงตาเล็กของเธอมีลักษณะและรสชาติและกลิ่น . . . . . . . . . . . . . . เป็นของเขาทั้งหมด เธอยอมรับว่าทุกคนในโลกนี้ก็ไม่อาจจะยอมรับเขา

" " " " " " ผมรู้ว่าฮีชอลแมวมีเก้าชีวิตเล็กๆน้อยๆของฉันจะได้เปิดให้ทุกคนได้แต่มองขึ้นไปวันและผมก็รู้ว่า . . . . . . . . . . . . . . " " " " " " " 萧泠汐เสียงสั่นและร้องไห้ นอกจากนี้ยังทำให้จิตใจของเธอแวบหนึ่งแต่ก็กลัวได้ทันทีและสมบูรณ์ขึ้นไหม . . . . . . . . . . . . . . แม้ว่าเขาจะถูกปิดและมองเห็นโลกได้กลายเป็นบุคคลสำคัญและแม้ว่าเขาได้เธอไม่สามารถเงยหน้าขึ้นมองความสูงแม้ว่าช่องว่างระหว่างพวกเขาและเป็นคูเมืองธรรมชาติในอ่าวไทยแต่นั่นอะไร ? ? ? ? ? ? ? เคยถูกคนทั้งหมดเป็นขยะ ; เขาเป็นเธอที่สุดที่มีคุณค่ามากที่สุดของโลกในวันนี้อาจจะเล็กที่ฮีชอลมองเขาและยังเป็นซอยเล็กๆของเธอ . . . . . . . . . . . . . . เธอสามารถที่จะไปถึงพันไมล์เพื่อบินด้วยลมด้านบนประตูโรงเรียนเล็กๆน้อยๆฮีชอล ! ! ! ! ! ! !

เธอเชื่อว่าไม่ว่าเขามาถึงแล้วความสูงระหว่างคน 2 คนจะไม่ได้ระยะทาง . . . . . . . . . . . . . . แม้มีระยะทางที่เธอจะยอมกัดฟันสุดกำลังและไล่ข้ามแม้เป็นผีเสื้อราตรี

ยุนชอลสนับสนุนได้แก่การเผาเนื้อน้ำซุปที่ยอดเยี่ยม รสเนื้อหิวอากาศสำหรับ 2 คนเป็นยากทรมานอยู่ในเมฆ " ทรมาน " ฮีชอลเริ่มฟังเรื่องราวของเธอใน萧泠汐สามปี . . . . . . . . . . . . . . สามปีเธอได้ง่ายในเกือบสามปีเป็น 1 วัน . . . . . . . . . . . . . . ซ้อมและฝึกดาบ , ความว่าง , คิดถึง . . . . . . . . . . . . . .

ผมเจียวแล้วถึงเวลาแล้วถึงเวลาเที่ยงคืนในจอมเทียน กระต่ายน้ำซุปต้มในที่สุดยุนชอลดีเต็มไปครึ่งชามค่อยๆพัดเย็น , สิ้นสุด萧泠汐ก่อนแต่ไม่ได้ส่งเธอแต่ก็ใช้ว่า " ป้าเล็กๆน้อยๆ , ให้ฉันป้อนเธอ . . . . . . .