从前，有个叫马良的孩子。我很喜欢画画，可是家里很穷，连一枝笔也没有。一

从前，有个叫马良的孩子。我很喜欢画画，可是家里很穷，连一枝笔也没有。

一天，他放牛回来，路过学馆，看见里面有个画师，拿着笔在给大官画画。
马良看得出神，不知不觉地走了进去。他对大官和画师说：“能够给我一枝笔吗？我也想学画画。”哼穷孩子还想画什么画呀？哈哈哈哈
大官和画师嘲笑着把马良赶了出来。马良心里不服。
从此，马良用心地学画画。他到山上去打柴，用树枝在沙地上画天上的鸟。他到河边去割草，用草根在河滩上画水中的鱼。他见到什么就画什么。
日子一天一天地过去了，马良的画进步很快。但是 他仍然没有一支笔。他多么盼望能有一支笔呀！
一天晚上，他躺在床上。有一位白胡子老爷爷现在他面前。给了他一支笔，叫他去给穷人画画。
马良高兴地拿起笔在墙上画了一只公鸡。公鸡活了！从墙上跳了下来，呜呜 地叫起来。原来白胡子老爷爷给他的是一支神笔。
马良有了这神支笔，天天给村里的穷人画画。画什么就有什么。
一天 他给一个老农画了一头大公牛。公牛就下地耕地了
大官听说马良有一支神笔，带兵把他捉了去，，要他画金元宝。马良不给他画，就被关在监牢里。
到了半夜，看守睡熟了，马良用神笔在墙上画了一扇门，一推，门开了。马良就和牢里的穷人逃走了。官兵来追马良画了一匹快马，骑上马跑远了，官兵哪里还追得着呢
一天，马良正在一个干旱的地方画水车，帮助哪里的人们车水，忽然人推理钻出几个官兵。拿铁连把马良套住又把他抓去了“这回呀 大管叫马良给他画一座金山”马良用神笔在墙上，画了个无边无际的大海，又用笔点了几点海中央出现了一座金山，满山都是金子。大官高兴地叫到 “快快 画一只大船 我要上金山去去运金子”
马良就画了一只大船，大官带上许多兵跳上船就说 “快开船哪里 快 ” 马良画了几笔风桅杆的帆就鼓了起来。船直向海中央驶去。大官嫌船慢，马良又加上粗粗的几笔风，大海涌起滚滚的波涛，大船有点倾斜了。大官的心理害怕极了，着急地说 “风够了 哎风够了”马良不理睬他 还是画风，风更猛了，海给水咆哮起来，山一样的海浪把大船压翻了。大官他们都到海低沉下去了。马良回到村里又开始给穷人画画了。

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในอดีตที่ผ่านมาชายคนหนึ่งชื่อเด็กมะเหลียง ผมชอบวาด แต่ครอบครัวยากจนหรือแม้แต่ปากกา วันหนึ่งเขากลับมาวัวผ่านพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ที่ได้เห็นจิตรกรเพื่อเจ้าหน้าที่ระดับสูงในปากกาสี หม่าเหลียงได้เห็นพระเจ้าไม่รู้เขาเข้าไปข้างใน เขาเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงและจิตรกรกล่าวว่า "คุณสามารถให้ฉันปากกาฉันยังต้องการที่จะเรียนรู้การวาด ?. " ดีสิ่งที่เด็กยากจนต้องการทาสีภาพวาดที่ทาง? ฮ่าฮ่าหัวเราะที่เจ้าหน้าที่ระดับสูงและศิลปินมะเหลียงเตะออก หัวใจมะเหลียงปฏิเสธที่จะยอมรับ ตั้งแต่นั้นมามะเหลียงยากที่จะเรียนรู้ที่จะวาด เขาเดินไปที่ภูเขาไปเก็บฟืน, ภาพวาดนกในอากาศที่มีสาขาอยู่ในทราย ตัดเขาลงไปในแม่น้ำที่มีรากตักน้ำที่ปลาริมแม่น้ำ สิ่งที่จะวาดสิ่งที่เขาเห็น เมื่อวันที่ผ่านภาพวาดมะเหลียงมีความคืบหน้าอย่างรวดเร็ว แต่เขาก็ยังไม่ได้ทำปากกา เท่าไหร่ที่เขามองไปข้างหน้าเพื่อปากกามัน! คืนหนึ่งเขาได้นอนอยู่บนเตียง หนึ่งปู่เคราสีขาวก่อนที่เขาตอนนี้ เธอให้เขาปากกาและบอกให้เขาไปที่การวาดภาพที่ไม่ดี หม่าเหลียงยินดีที่จะรับปากกาบนผนังของไก่ ไก่สด! กระโดดลงจากผนังเธอร้องไห้ครวญเพลง ปู่ขาวเคราเดิมคือพระเจ้าปากกาของเขา ด้วยปากกานี้หม่าเหลียงพระเจ้าทุกวันเพื่อการวาดภาพหมู่บ้านที่ยากจน วิดีโอสิ่งที่มี วันหนึ่งเขาได้ให้เกษตรกรดึงวัวขนาดใหญ่ บูลส์ในเขตของที่ดินทำกินได้อย่างเป็นทางการสูงได้ยินมาว่ามะเหลียงพระเจ้าปากกาทหารจับขึ้นกับเขาขอให้เขาวาด ,, ลิ่มทอง หม่าเหลียงไม่ได้ให้ภาพวาดของเขาก็จะถูกจัดขึ้นในคุก ตอนเที่ยงคืนยามหลับปากกามะเหลียงพระเจ้าบนผนังมีประตูดันเปิดประตู หม่าเหลียงที่ยากจนและการหลบหนีคุก หม่าเหลียงทาสีทหารไล่ม้าขี่ม้าวิ่งไกลออกไปที่ทหารยังมียังไม่ฟื้นตัววันหนึ่งแมเรียนเป็นภาพวาดที่แห้งแล้งกังหันน้ำช่วยให้คนที่น้ำรถคนก็เหตุผลเจาะทหารหลาย . แม้ลาเต้มะเหลียงจับและกับดักเขาอีกครั้ง ". เวลาที่เรียกว่าปี่มะเหลียงกับเขาที่จะวาดเหมืองทองนี้" ปากกามะเหลียงพระเจ้าด้วยผนังดึงทะเลไม่มีที่สิ้นสุดและจุดจุดปากกา ได้มีน้ำทะเลกลาง Jinshan ภูเขาเป็นสีทอง Magnifico อย่างมีความสุขที่เรียกว่า "อย่างรวดเร็ววาดเรือส่งผมซ้ำแล้วซ้ำอีกใน Jinshan ทอง" มะเหลียงดึงขึ้นเรืออย่างเป็นทางการสูงที่จะนำทหารหลายคนกระโดดลงไปในเรือและกล่าวว่า "อยู่ที่ไหนแล่นเรืออย่างรวดเร็วได้อย่างรวดเร็ว" แม่เหลียงวิดีโอ จังหวะไม่กี่ใบเรือเสาลมกลองขึ้น เรือขับรถตรงกลางของทะเล Magnifico เรือช้าเกินไปแมเรียนควบคู่ไปกับจังหวะหยาบไม่กี่ลมในทะเลที่เต็มไปด้วยคลื่นลูกคลื่นเรือเอียงเล็กน้อย Magnifico จิตวิทยากลัวกังวลที่จะพูดว่า "เฮ้พอลมลมก็พอ" แม่เหลียงไม่สนใจเขาหรือสไตล์ลมรุนแรงน้ำทะเลคำรามขึ้นไปบนภูเขาของคลื่นความดันเรือหัน Magnifico พวกเขาไปลึกลงไปในทะเล แมเรียนกลับไปยังหมู่บ้านและเริ่มที่จะวาดไม่ดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีเด็กเรียกม้าเลี้ยง ผมชอบวาดรูปมากแต่บ้านยากจนมากไม่มีแม้แต่ปากกา ฮ่าๆวันหนึ่งเขาวัวกลับมาเดินผ่านศาลาเรียนรู้และเห็นมีศิลปินปากกาวาดรูปสำหรับเจ้าหน้าที่ * ม้าเลี้ยงดูเหมือนไปโดยไม่รู้ตัว เขากล่าวว่า " สำหรับเจ้าหน้าที่ระดับสูงและจิตรกรสามารถเอาปากกามั้ย ผมก็อยากเรียนวาดรูป " หึเด็กยากจนยังอยากวาดอะไรวาดเหรอ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าเยี่ยมมากและจิตรกรหัวเราะให้ม้าเลี้ยงออกไป ม้าเลี้ยงรู้สึกไม่พอใจ * จากนั้นม้าเลี้ยงอย่างตั้งใจเรียนวาดรูป เขาไปที่ภูเขาเพื่อเก็บฟืนและใช้กิ่งไม้วาดนกสวรรค์บนทราย เขาไปที่แม่น้ำตัดหญ้าใช้รากบนชายหาดวาดรูปปลาในน้ำ เขาเห็นอะไรก็วาดอะไร * วันและม้าเลี้ยงภาพวาดของความก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว แต่เขายังไม่มีปากกา เขาหวังว่าจะมีปากกานะ หนึ่งในคืนที่เขานอนอยู่บนเตียง มีเคราสีขาวปู่ตอนนี้ต่อหน้าเขา ให้เขาบอกให้เขาไปให้คนจนปากกาวาดรูป * ม้าเลี้ยงยินดีเอาปากกาที่วาดบนผนังเป็นไก่ ไก่ตาย กระโดดลงจากกำแพงร้องไห้งอแง หนวดขาวเดิมปู่ของเขาเป็นทีมที่ยอดเยี่ยม * ม้าเลี้ยงมีปากกานี้พระเจ้าทุกวันให้คนยากจนในหมู่บ้านวาดรูป วาดอะไรมีอะไร *วันหนึ่งเขาให้ชาวนาวาดวัวขนาดใหญ่ วัวก็ลงไถนาฮ่าเยี่ยมมากได้ยินว่าม้าเลี้ยงมีพู่กันวิเศษและสั่งให้เขาจับไปให้เขาวาดทอง แม่ไม่ได้ให้เขาวาดเขาถูกขังอยู่ในคุก * ในตอนกลางคืนยามหลับม้าเลี้ยงด้วยพู่กันวิเศษภาพวาดบนผนังประตูและผลักประตูเปิด ม้าเลี้ยงและคุกจนหนีไป ทหารมาไล่ม้าเลี้ยงวาดกองม้าขี่วิ่งได้ไกลขึ้นและทหารที่ยังจับอยู่หนึ่งวันม้าเลี้ยงเป็นแห้งน้ำที่คนวาดช่วยรถน้ำก็เจาะหลายเหตุผลคนทหารลาเต้ให้ม้าเลี้ยงและแม้แต่กับดักจับ " คราวนี้มันเหมือนเรียกม้าเลี้ยงวาดเขาเหมืองทอง " ม้าเลี้ยงด้วยพู่กันวิเศษบนผนังวาดเป็นทะเลที่ไม่มีที่สิ้นสุดและปากกาจุดหลายจุดกลางทะเลมีเหมืองทองและเนินเขาเป็นทอง เจ้าหน้าที่ยินดีที่จะเรียกว่า " เรือผมจะรีบวาดบนภูเขาทองไปส่งทอง " * ม้าเลี้ยงจะวาดเป็นเรือที่นำเอาทหารหลายคนก็บอกว่า " เรากระโดดบนเรือเร็วที่เร็ว " ม้าเลี้ยงวาดได้ไม่ปากกาลมเสาใบเรือจะฉุ เรือแล่นตรงสู่กลางทะเล เจ้าหน้าที่ระดับสูงว่าเรือช้าม้าเลี้ยงเพิ่มหนาหลายปากกาลมคลื่นทะเลม้วนคลื่นเรือเอียงนิดหน่อยเจ้าหน้าที่ระดับสูงของจิตกลัวมากรีบบอกว่า " พอแล้วนี่ลมลมพอ " ม้าเลี้ยงไม่สนใจเขายังคงสไตล์ลมรุนแรงน้ำภูเขาทะเลคำรามใส่คลื่นเดียวกันความดันเรือพลิกคว่ำ นำพวกเขาลึกลงไปในทะเล ม้าเลี้ยงกลับไปที่หมู่บ้านและเริ่มวาดภาพให้คนจนได้ *