习惯了看身边步履匆匆的人，习惯了人们匆忙的脸，习惯了这座城市留给我们所

习惯了看身边步履匆匆的人，习惯了人们匆忙的脸，习惯了这座城市留给我们所有的陌生和寂寞，有很多人就这样从我们身边匆匆走过，或许留恋，或许不舍，但谁也没有为谁停留，我想我也该习惯，我的路我还是要走下去，哪怕即使一个人。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดูมีนิสัยเดินข้างไม่แน่คน นิสัยมีคนวิ่งของหน้า เมืองนั่งซ้ายเรามีนิสัยแปลก และโดดเดี่ยว มีหลายคนบนเช่นจากเราข้างรีบผ่าน พฤษภาคมความคิดถึง อาจไม่ homes แต่ที่ยังสำหรับที่พัก ฉันต้องการฉันยังนิสัย ฉันถนนผมยังจะไปลง แม้จะเป็นคน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คุ้นเคยกับการเห็นคนเดินรีบไปรอบ ๆ ที่คุ้นเคยกับการเผชิญกับการวิ่งของคนที่คุ้นเคยกับเมืองออกจากพวกเราทุกคนที่แปลกและเหงามีผู้คนจำนวนมากเกี่ยวกับเรื่องนี้จากด้านข้างของเรารีบอาจจะคิดถึงเศร้าบางที แต่ หนึ่งสำหรับผู้ที่จะเข้าพักไม่มีผมคิดว่าผมมีนิสัยทางของฉันฉันยังคงต้องไปแม้ว่าคน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เคยเห็นคนรีบร้อนเดินเคียงข้างกับคนวิ่งหน้าคุ้นเคยกับเมืองนี้ทิ้งให้เราเหงาทั้งแปลกและมีหลายวิธีที่เราวิ่งผ่านจากด้านข้างของเราและบางทีคุณอาจจะให้ขึ้นแต่ไม่มีใครหยุดสำหรับใครที่ฉันเดาว่าฉันจะใช้ของฉันเส้นทางที่ฉันต้องเดินลงไปแม้แม้แต่คนเดียว