“苏修仪何出此言？”庄络胭笑望苏修仪。『雅*文*言*情*首*发

    “苏修仪何出此言？”庄络胭笑望苏修仪。『雅*文*言*情*首*发』

    苏修仪看着那双眼睛,不知是不是她的错觉，在烟花的映射下，这双眼中带着一种说不出的讽刺。

    其他妃嫔倒是很配合的看向两人，无论两人谁倒霉,对她们都没有坏处。

    “只是见昭修仪无心用膳，便多嘴问了一句罢了，”苏修仪放下手中的银筷，忽视了庄络胭眼中的讽刺，“难不成是我看错了。”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"Su Xiuyi เขาบอกว่า "ย่านสวนจ้วงยิ้ม Su Xiuyi วัง "ยา * จะ * กล่าว * แบบ * แรก * " มอง ตา Su Xiuyi ฉันไม่รู้ถ้าเธอภาพลวงตาของดอกไม้ไฟแสดง แผนที่ ตา มีการประชด inexpressible ลักษณะที่สองของนางสนมอื่น ๆ จะยินดีให้ความร่วมมือ และ woe betide ทุกคนว่าพวกเขา สำหรับทำอันตรายไม่ "แค่เห็นเจียวเครื่องไม่แบ่งอาหาร Abel ถามพวกเขา Su Xiuyi วางตะเกียบเงิน และละเว้นยานลูจ้วงในสายตาของตัวเรื่อง, " ไม่เห็นผิดได้ ”

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

     " 苏修仪มาจากไหนกัน " เครือข่าย胭หัวเราะมอง苏修仪จวง " ยา * * * * * * * * * * * * * บทความคำพูดความรู้สึกแรก * ส่ง " ฮ่า    苏修仪มองตาไม่รู้ไม่ใช่ภาพลวงตาของเธอในดอกไม้ไฟในแผนที่นี้ภายใต้ตาด้วยที่พูดไม่ได้ประชด ฮ่า    นางสนมอื่นค่อนข้างพอดีมอง 2 คนทั้ง 2 คนที่โชคร้ายสำหรับพวกเขาไม่มีอันตราย ฮ่า     " แค่เห็นจ้าวซ่อมเครื่องมือตั้งใจทานอาหารก็พูดถามแค่ " 苏修仪วาง银筷ไม่สนใจสายตาจ้วงเครือข่าย胭ประชด " ไม่ได้เป็นฉันดูผิด .