泰国守夏节时间：在阴历八月下弦月初一（大约在阳历的七月中旬）。 泰国

泰国守夏节时间：在阴历八月下弦月初一（大约在阳历的七月中旬）。

泰国守夏节起源：7月16日是泰国一年一度重要的传统佛教节日守夏节。

每年泰历十一月十五日为泰国的解夏节，亦称出夏节、逾雨节、安居竞节等，是泰国重要的佛教传统节日之一。此时为期三个月的守夏安居期满，僧人可以恢复正常外出。

奉献伽亭（thot-kathin）是指在安居期结束后至水灯节之前的一个月内，人们向僧人施舍僧衣，并为寺庙募捐。人们认为奉献伽亭将获取极大的功德，因为与送孩子出家一样，为寺庙募捐是宗教得以存在的重要条件。因为寺庙是地方社会中公共资源的中心，因此，奉献伽亭实质上是实现社会再分配的重要机制。

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประเทศไทยยำเกรงเทศกาลฤดูร้อนเวลา: สิงหาคมลดลงดวงจันทร์ในปฏิทินจันทรคติวันแรก (ประมาณเดือนกรกฎาคมถึงกลางเดือนในปฏิทินเกรกอเรียน) ประเทศไทยยำเกรงเทศกาลฤดูร้อนที่เกิดขึ้น: 16 กรกฎาคมเป็นงานเทศกาลประจำปีของชาวไทยพุทธให้เทศกาลฤดูร้อนแบบดั้งเดิมที่สำคัญ ปฏิทิน 15 พฤศจิกายนในแต่ละปีไทยสำหรับการแก้ปัญหาของเทศกาลฤดูร้อนในประเทศไทยที่เรียกกันว่าเทศกาลฤดูร้อนมากกว่าเทศกาลฝนแข่งขันที่บ้านของเทศกาลเป็นหนึ่งของประเทศไทยที่สำคัญทางพุทธศาสนาเทศกาลประเพณี ตอนนี้หมดอายุสามเดือนสังเกตสถานที่พักผ่อนในช่วงฤดูร้อนพระสงฆ์สามารถกลับมาเป็นปกติ อุทิศแกมมาพาวิลเลี่ยน (ทอด-ทอดกฐิน) หมายถึงระยะเวลาหลังจากการสิ้นสุดของที่อยู่อาศัยที่จะเดือนก่อนลอยกระทงคน Sengyi ทานแก่พระสงฆ์และเงินบริจาคที่วัด ผู้คนคิดว่าศาลาทุ่มเทสาวได้รับบุญดีเพราะเป็นพระภิกษุสงฆ์และส่งเด็กของพวกเขาสำหรับวัดการระดมทุนเป็นเงื่อนไขสำคัญสำหรับศาสนาจะมีชีวิตอยู่ เพราะวัดเป็นศูนย์กลางของทรัพยากรสาธารณะในชุมชนท้องถิ่นและดังนั้นจึงเป็นหลักโดยเฉพาะศาลาแกมมาเป็นกลไกสำคัญสำหรับการกระจายทางสังคม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไทยฉลองเทศกาลฤดูร้อนเวลา : สิงหาคมข้างแรมทางจันทรคติวันแรก ( ประมาณลดลงในช่วงกลางเดือนกรกฎาคม )

รักษาอื่นๆผลิตภัณฑ์ของประเทศ : ไทยวันที่ 16 กรกฎาคมเป็นเทศกาลฤดูร้อนประจำปีเทศกาลพุทธประเพณีที่สำคัญของไทยอยู่ในช่วงฤดูร้อน ในแต่ละปีประเทศไทย

泰历วันที่ 15 พฤศจิกายนโซลูชั่นสำหรับเทศกาลฤดูร้อน , ที่รู้จักกันว่าเทศกาลฤดูร้อน , ฝน , ที่อยู่อาศัยมากกว่าการแข่งขันเทศกาลและเทศกาลเป็นหนึ่งในเทศกาลประเพณีทางพุทธศาสนาที่สำคัญของไทย เวลา 3 เดือนที่หมดอายุให้ถอยออกไปและพระสงฆ์ที่สามารถกลับมาเป็นปกติ

. . . . . ( thot-kathin ศาลาอุทิศ ) หมายถึงการอาศัยอยู่ในช่วงก่อนถึงเทศกาลลอยกระทงภายในหนึ่งเดือนให้กับพระสงฆ์และประชาชนบริจาคให้วัดพุทธ. . . . . คนคิดอุทิศบุญที่บูธจะได้รับที่ดีเพราะด้วยส่งลูกไปบวชเป็นวัดที่การระดมทุนเป็นเงื่อนไขสำคัญของการดำรงอยู่ของศาสนา เพราะวัดเป็นสถานที่ที่เป็นศูนย์กลางของทรัพยากรสาธารณะในสังคม . . . . . ดังนั้นการถวายศาลาหลักเป็นกลไกสำคัญในการกระจายการรับรู้ทางสังคม