“这说明我们的孩子聪明呢，”庄络胭闻言忙反驳道，“他一个孩子知

    “这说明我们的孩子聪明呢，”庄络胭闻言忙反驳道，“他一个孩子知道什么呢。”不过是缺钙罢了，鉴于对方不知道何为缺钙，她识趣的没有开口。

    见对方一说到孩子便精神起来的样子，封谨无奈的笑了笑，放下她已经恢复平静的小腿，躺□把人揽住：“看来朕日后不能说他的不是了，不然你定能找出一堆理由反驳。”

    “那也不是，”庄络胭结结巴巴道，“你是孩子父亲么，所谓严父慈母，您负责对孩子严厉，妾负责对孩子温柔就好了。”

    “那日后孩子岂不是害怕朕了。”封谨突然忆起太后，她对自己从来都是严厉的，似乎自己做好一个太子然后登上帝位，就是对她最重要的事。

    他们之间早无多少母子之情，母后想护着叶家，而他想做一个不需要人指挥的帝王，所以这是永远的矛盾。

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

     " นั่นแสดงว่าลูกเราฉลาดแล้ว " จวงเครือข่าย胭ได้ยินรีบสวนกลับ " เขาเป็นเด็กที่รู้อะไร " แต่เป็นแค่การขาดแคลเซียมเนื่องจากพวกเขาไม่รู้ว่าอะไรคือขาดแคลเซียมฉูไม่ได้พูดกับเธอ ฮ่า    เห็นกันว่าวิญญาณเด็กก็ลุกขึ้นดูจดหมายขอหมดหนทางหัวเราะใส่เธอได้คืนสงบน่องนอน - คนที่กอด " ดูเหมือนว่าผมไม่สามารถพูดได้ว่าไม่ใช่ของเขาในอนาคตหรือคุณจะสามารถหากองเหตุผลโต้แย้ง " ฮ่า     " ไม่ใช่ " จวงเครือข่าย胭พูดตะกุกตะกักว่า " คุณเป็นพ่อเด็กเหรอที่เรียกว่าพ่อแม่คุณรับผิดชอบเด็กรุนแรงผมรับผิดชอบสำหรับเด็กอ่อนโยนก็จะดี " ฮ่า     " แล้วเด็กไม่กลัวผมในอนาคต . " จดหมายขอก็นึกถึงท่านแม่เธอกับตัวเองไม่เคยทำรุนแรงเหมือนตัวเองเป็นองค์รัชทายาทแล้วขึ้นเป็นพระเจ้าเป็นสิ่งที่สำคัญกับเธอมากที่สุด ฮ่า    เร็วเท่าไหร่ระหว่างพวกเขาไม่มีความรักระหว่างแม่กับลูกและแม่ต้องการปกป้องใบบ้านและเขาต้องการที่จะเป็นคนไม่ต้องสั่งจักรพรรดิดังนั้นนี้คือความขัดแย้งตลอดไป