ลืมตาแล้วน้ำตาจะตก
ทุกคนจะได้ไม่เหงา
ผมเหงาแต่ไม่เคยผ่าน
เธอได้ทิ้งและไม่มีใครรอผม
ว่างอยู่ในมุมมืด
ในชั่วพริบตาที่กวาดมา
ร้องไห้เสียงดังตะโกนชื่อเธอ
ที่จุดสิ้นสุดของโลกอ่อนแอ , ก้องแล้ว
อยากให้แต่เธอไม่กล้าพูด
เสียใจน้ำตาขอฉันคำนับหนัก
อย่าทิ้งทำไมไม่พูดมันออกมา
ความรักทำให้คนเปิดบทสนทนา
ไม่เหมือนทะเลาน้ำตาจะท่วม
ร้องไห้เสียงดังตะโกนชื่อเธอ
ที่จุดสิ้นสุดของโลกและขอความช่วยเหลือที่ถูกน้ำท่วม
อยากให้แต่งง
เสียใจน้ำตารั่วผมเปราะบางเปราะ
ร้องไห้เสียงดังตะโกนชื่อเธอ
ที่จุดสิ้นสุดของโลก , ขอความช่วยเหลือที่ถูกน้ำท่วม
อยากให้แต่งง
เสียใจน้ำตาปล่อยเปราะบางของฉัน
ตาเปิดรูปเก่าที่เข้ามา
บางความทรงจำที่เคยอบอุ่น
แต่ตอนนี้อยู่ที่ท่าเรือ
แต่ตอนนี้อยู่ที่ท่าเรือ
มันบางส่วนของความทรงจำที่เคยอบอุ่น
แต่ตอนนี้อยู่ที่ท่าเรือ
แต่ตอนนี้อยู่ที่ท่าเรือ
การแปล กรุณารอสักครู่..
