”封谨勉强笑了笑，在床沿边坐下，握住女人有些冰凉的手，仿佛又想到当年桃

”封谨勉强笑了笑，在床沿边坐下，握住女人有些冰凉的手，仿佛又想到当年桃花树下，女人娇艳的笑。

“宫里的桃花可开了？”他看向封祁。

封祁点了点头。

他站起身，低声道：“好好陪着你母妃，朕去去便回。”

封祁看着父皇的背影，在他坐过的地方坐下，双手捧着母妃的手，有些害怕又有些担心，“母妃，您什么时候醒来，没有您，包子被别的女人欺负怎么办？”他开始低声说着后宫那些妃嫔们的算计，一句又一句，无比的清晰。

“母妃，您快醒来，儿子害怕。”

屋子里的宫人们纷纷沉默的低下头，却希望娘娘真的就醒来了。

在桃玉阁外的桃林中，封谨亲手折了几支桃花，看着满园盛放的花，对身后的高德忠道：“朕记得昭贵妃每年都爱用这里结的桃，今年桃花开得这般好，不知昭贵妃会乐成什么样。”

高德忠躬身道：“请皇上恕奴才妄言，皇上可要管着些昭贵妃，这桃吃太多可不好。”

“她就这么个贪吃性子，朕这么多年，也拿她没法子。”封谨笑了笑，拿着几支桃花往熙和宫走。

还未到熙和宫，他就见到熙和宫一个太监满头大汗的跑来，噗通一声跪下，气喘吁吁道，“皇……皇上，昭贵妃她…”

“她怎么样了？”封谨捏着桃花枝的手紧了紧。

“昭贵妃娘娘醒了！”小太监用袖子擦着眼泪与汗水，“皇上，娘娘醒了。”

封谨脚下一顿，随即大步往熙和宫走去，手里的桃花落了一地的花瓣。

走进内室，他正巧看到女人靠坐在床头，对着太子露出温柔的笑。

似乎察觉到他到来，她侧头看了过来，清澈的目光，多了丝血色的唇，让他不自觉把桃花扔到了地上。

“皇上，你来了？”她笑开。

“嗯，朕来了。”他回答，面上依旧是一如既往的平静。

作者有话要说：码这一章前，一直单曲循环轻音乐《初见》，总算找到一些感觉。这首曲子挺符合我写这章时的心境。当初写这篇文，只是因为被穿越女爱上皇帝被虐刺激了，才冲动着开文。

这篇文伴随我经历了这辈子很重要的事，结婚，生子，成长，面对人生里很多无奈的事，让我明白生活比想象中更复杂。

有人骂，有人理解，对于我来说，这都是喜欢过这篇文的人，也是我的福气。但是我想，就算等我不写文时，这篇文也会是我记忆里最深的那篇，因为再也没有一篇文能伴随我经历这些事了。

再度感谢曾经喜欢过，或者现在仍旧看着这文的妹纸们，没有你们，也就没有这篇文，非常感谢大家，大家马年大吉。

（后面还有篇蒋贤嫔番外，里面会侧面描写一些女主的事，还一篇番外内容没有确定，我先想想吧）

27日凌晨4点留

〖 ［本章结束］

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"ฉันแทบไม่ได้ยิ้ม และนั่งลงบนเตียงนอน จับผู้หญิงบางเย็นมือ ดูเหมือนจะ คิดว่า ปีที่ใต้ต้นไม้พีช ผู้หญิงสวยยิ้ม "ในวังของพีชบลอสซั่มเปิด "เขามอง Feng Qi Feng Qi และพยักหน้า เขาลุกขึ้นยืน และ เกมส์ "ให้กับแม่หญิง ผมได้กลับไป ” Feng Qi มองหลังพ่อ ที่เขานั่งนั่งลง และ cupped มือมารดาของเจ้าหญิง บางกลัว และกังวลบาง "แม่ของเจ้าหญิง เมื่อคุณปลุกคุณ Gerrard เป็น อะไรผู้หญิงอื่น ๆ จะทำอย่างไร "เขาก่อนกระซิบสนมฮาเร็มได้นับ ประโยคหลังประโยค ต้องการ "เจ้าหญิง คุณปลุก กลัวบุตร ” ชาววังก็เงียบในห้องลดลงความหวังของเขาใหญ่ จักรพรรดินีจริง ๆ ตื่นขึ้น ลูกพีชพีชต้นไม้อยู่นอกยู GE, Feng Jin ยากจนท้อหลายตัว เห็นเต็มดอกไม้ช่วงต้นร้ายพันธุ หลังเกา Dezhong กล่าวว่า: "ผมจำได้ว่า รอยัลเส้ารักพีชที่นี่ทุกปี พีชบลอสซั่มดีปีนี้ ฉันไม่รู้ว่าจะสำเร็จรอยัลเจียว ” เกา Dezhong ตระเวน: "สมุนของจักรพรรดิเพ้อ จักรพรรดิสามารถคิดของเจียวนางสนมที่อิมพีเรียล พีชกินมากเกินไปจะไม่ดี ” "เธอเป็นธรรมชาติตะกละ มีหลายปี เกินไป เธอแทบไม่ "ฉันได้ ยิ้ม ถือกี่พีช และเดินวัน ก่อนวัน เขาจะได้เห็นสัมผัส eunuchs พามารัน ตากระตุกกาฬไหล knelt ลง ด้วยการสาด panting กล่าว, "ราชา...... จักรพรรดิ เก้าอี้ยาวเส้าเธอ... " "ว่าเธอ "จับสาขาครอบครัวต้องมือแน่น "ในชม whereof นางสนมที่อิมพีเรียลจักรพรรดินีตื่น "Eunuchs น้อยใช้แขนของเขาเช็ดเก็บน้ำตาและเหงื่อ มหาบพิตร จักรพรรดินีตื่น ” เลื่อนเท้าขึ้น แล้ว strode สัมผัสลง มือตามพื้นดินของพีชกลีบ เดินเข้าไปในห้องด้านใน เขาเกิดเห็นผู้หญิงนั่งบนเตียง หันหน้าไปทางเจ้าชายให้หัวเราะเบา ๆ ดูเหมือนว่าจะ ได้รับรู้ว่า เป็นมา เธอมองผ่านหัว limpid ตา ริมฝีปากสีแดง ทำให้เขาสติพีชโยนไปพื้นดิน "มหาบพิตร คุณมา "เธอยิ้ม "ดี ฉันมา "เบิกบาน และใบหน้าของเธอจะยังคงเงียบสงบเช่นเคย ผู้เขียนได้ให้พูด: ก่อนรหัสในบทนี้ เพลงไฟรอบเดียวครั้งแรก ก็มีความรู้สึกบางอย่าง เพลงนี้จะค่อนข้างสอดคล้องกับอารมณ์ของฉันเมื่อฉันเขียนบทนี้ เมื่อเขาเริ่มเขียนบทความนี้ เพียงเพราะถูก โดยข้ามผู้หญิงตกหลุมรักกับจักรพรรดิถูกกระตุ้นเพียงกระแสขับรถ ไปตามบทความนี้ ฉันก็ผ่านสิ่งที่สำคัญมากในชีวิต แต่ง มีลูก เติบ โต และจำนวนมากของแห้วหน้าสิ่ง แจ้งให้ทราบว่า ชีวิตมีความซับซ้อนมากขึ้นกว่าที่เราคิดว่า บางคนเรียก มันถูกเข้าใจ ฉัน เป็นคนที่ชอบบทความนี้และพรของฉัน แต่ผมคิดว่า แม้ว่าจะไม่เขียนบทความ บทความนี้จะมีส่วนลึกที่สุดใจของฉัน เพราะไม่มีใครสามารถพร้อม ไปผ่านสิ่งเหล่านี้ ขอบคุณอีกครั้งเหมือนเมื่อก่อน หรือการยังคงมองที่น้องสาวของกระดาษกระดาษ คุณ จะมีนี้ไม่บทความ ขอบคุณมาก คนทำเครื่องจิ (ตามข้อความอยู่ด้านที่อธิบายบางสิ่งที่ผู้หญิง แฟนนอกเนื้อหาไม่สร้าง ภรรยาเจียงซีอานจะคิดถึงมัน) 27 ที่ 4 โมงเช้า 〖 [ตอนท้ายของบทนี้]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" จดหมายขอฝืนยิ้มชายแดนในเตียงนั่งลงจับมือผู้หญิงบางเย็นในมือราวกับนึกถึงพีชใต้ต้นไม้เมื่อผู้หญิงยิ้มสวย ฮ่าๆ " บ้านพีชสามารถเปิด " เขามองจดหมายฉี ฮ่าๆฉบับ祁点พยักหน้า ฮ่าๆเขาลุกขึ้นและกระซิบว่า " เป็นเพื่อนคุณเจ้าหญิงไปแม่ผมจะกลับ " ฮ่าๆฉบับฉีมองด้านหลังของพ่อที่เขาเคยนั่งนั่งในมือของเขาถือเจ้าหญิงของแม่มือบางคนกลัวและกังวลของแม่ " เจ้าหญิงเมื่อคุณตื่นขึ้นมาคุณไม่มีซาลาเปาถูกผู้หญิงรังแกทำอย่างไร " เขาเริ่มกระซิบฮาเร็มนางสนมเหล่านั้นพวกเขาคำนวณประโยคอีกประโยคชัดเจนมาก ฮ่าๆแม่ " เจ้าหญิงคุณตื่นเร็วกลัวลูกชาย " ฮ่าๆบ้านวังคนเงียบลงแต่หวังว่าเทพธิดาจริงๆตื่น ฮ่าๆใน玉阁ต้นพีชภายนอกในจดหมายในมือพับบางชิ้นมองสวนดอกท้อบานของดอกไม้สำหรับ高德忠ข้างหลังว่า " ผมจำได้ว่าจ้าวหลวงรักที่นี่ทุกปีด้วยปมของพีชพีชปีนี้เปิดได้ผมดีไม่รู้จ้าวหลวงจะได้อะไร " ฮ่า高德忠โค้ง " กรุณายกโทษให้ผมเห็นฝ่าบาทฝ่าบาทจะท่อบางจ้าวหลวงซึ่งพีชกินมากเกินไปจะไม่ดี " ฮ่าๆ " เธอคนตะกละอารมณ์ฉันหลายปียังไม่สามารถเอาเธอ" จดหมายขอหัวเราะด้วยไม่กี่สาขาพีชไปฮีและพระราชวังไป ฮ่าๆยังไม่ได้ไปฮีและบ้านเขาก็เห็นฮีและวังเป็นขันทีเหงื่อวิ่ง plumped คุกเข่าหอบ " จักรพรรดิ . . . พระสนมฝ่าบาทจ้าวเธอ . . . " ฮ่าๆ " เธอเป็นไงบ้าง " จดหมายขอจับกิ่งพีชมือแล้วคับ ฮ่าๆ " จ้าวหลวงแม่ตื่น " ขันทีน้อยใช้แขนเสื้อเช็ดคราบน้ำตาและเหงื่อ " จักรพรรดิและจักรพรรดินีตื่น " ฮ่าขอมื้อถึงเท้าแล้วก้าวไปฮีและวังไปในมือของลูกพีชหล่นพื้นกลีบ ฮ่าๆเข้าไปในห้องด้านในเขาก็เห็นผู้หญิงนั่งอยู่บนเตียงกับเจ้าชายเผยยิ้มอ่อนโยน ฮ่าๆดูเหมือนจะสังเกตเห็นเขามาเธอเอียงหัวมองมาสายตาใสมากกว่าผ้าไหมสีเลือดริมฝีปากให้เขาโดยไม่รู้ตัวทำให้พีชโยนมันลงบนพื้น " ฝ่าบาทฮ่าคุณมาน่ะ " เธอหัวเราะออก ฮ่าๆ " เอ่อฉันมา " เขาตอบใบหน้ายังคงเงียบเช่นเคย ฮ่าๆผู้เขียนมีอะไรจะกล่าวบทนี้ได้รหัสก่อนเดี่ยวรอบเพลงเบาเบา " เห็น " ได้พบความรู้สึกบางอย่าง เพลงนี้มันตรงกับผมเขียนบทนี้เมื่ออารมณ์ เมื่อเขียนข้อความนี้เพียงเพราะถูกข้ามผู้หญิงตกหลุมรักจักรพรรดิ masochistic กระตุ้นแรงกระตุ้นจะเปิดบทความ ฮ่าๆกระทู้นี้ผมมีประสบการณ์กับชีวิตนี้สิ่งสำคัญที่แต่งงานและมีลูกเติบโตและเผชิญชีวิตหมดหนทางในหลายเรื่องทำให้ผมเข้าใจชีวิตมากขึ้นซับซ้อนกว่าที่คิด ฮ่าๆมีคนด่ามีคนเข้าใจสำหรับผมมันเป็นคนชอบบทความนี้และฉันโชคดี แต่ผมคิดว่าถ้ารอผมไม่เขียนบทความเมื่อบทความนี้จะเป็นความทรงจำของฉันลึกที่สุดของเรื่องเพราะไม่มีบทความสามารถมาพร้อมกับผมมีประสบการณ์เรื่องเหล่านี้ ฮ่าๆขอบคุณที่ชอบมาอีกหรือตอนนี้ยังมองกระดาษกระดาษนี้น้องสาวเราไม่มีคุณก็ไม่มีข้อความนี้ขอบคุณมากทุกคนปีม้ามงคล ฮ่าๆ ( ด้านหลังมีข้อความ蒋贤เท่านั้นจะบินจากด้านข้างบางหญิงอธิบายเรื่องของพระเจ้ายังไม่กำหนดเวลาเนื้อหาบทความนอกผมจะลองคิดดู ) ฮ่า 27 เช้าวันที่ 4 จุดทิ้งฮ่าๆ〖 [ บทนี้จบ ]