一件高兴的事 今天，是星期天，爸爸妈妈都出差了，我一个人在家，上午，我

一件高兴的事
今天，是星期天，爸爸妈妈都出差了，我一个人在家，上午，我先把作业做完了，吃过午饭后，我没事干，就决定把那件已经沾了钢笔水的衣服洗了，给妈妈一个惊喜。
我先拿来一个脸盆，放满水，然后把衣服放进去，用力搓洗脏的部位，可根本没有用，半小时过去了，衣服还是不干净，忽然想起来忘了放洗衣粉了，我赶紧去拿洗衣粉，匆忙间，我拿了风油精去洗，没想到钢笔水居然被洗干净了。我不相信，心想：风油精真的能洗去钢笔水吗？于是，我又把钢笔水涂在了衣服上，再洗，果然被我洗干净了。我欣喜若狂，我又拿洗衣粉洗了一遍衣服，再把衣服用请水过了几遍，最后，一件干净崭新的衣服出现在了我面前，我把它晾到了阳台上，欣赏着我的杰作，我高兴地笑了。
晚上，妈妈回来了，看见那件干净整洁的衣服，又看看我，开心地笑了，把我抱在怀里说：“我的儿子长大了，会洗衣服了。”我可高兴了，今天我不仅洗了衣服，更重要的是，我知道了用风油精可以洗去钢笔水的秘密，这真是一个巨大的收获啊！
这真是快乐的一天，这种快乐是和外出旅游的快乐无法相比的，因为这是我辛辛苦苦劳动得来的快乐。以后，我要经常帮家长做家务，减轻他们的负担。
最感人的一件事
时间如流水一般匆匆而逝，很多的记忆已随日子的消失而褪色。但有一件事，让我历历在目，感动不已——那一份深沉的母爱。

那天早晨，我背着书包正要上学，妈妈递给我一把伞，说：“晶晶，天气预报今天有雨，还是带上伞好。”我抬头看看天空，万里晴空，怎么会下雨呢?我丢下伞，一溜烟跑出门去。

正当中午放学的时候，忽然电闪雷鸣，顷刻间暴雨骤然而下。带了雨具的同学都回家了，其他人也一个个被家长接走了。我爸爸在外地学校教书，中午从不回家。刚好，妈妈这几天正发着高烧打着点滴。我想不会有人来接我了。我一个人在教室里呆呆地坐着，又急又饿，望着窗外哗哗直下的大雨，我不由得哭了起来。

这时，大雨中出现了一个我熟悉的身影。哦，是妈妈!狂风夹着大雨好象要把妈妈吞没似的。妈妈挣扎着向我艰难地走来。“晶晶，快过来，穿好雨衣。”妈妈边说边脱下身上的雨衣披在我身上。此时，雨越下越大。妈妈的头发，脸上，身上都被雨水淋透了。望着“落汤鸡”似的妈妈，望着她那青白着的脸，我不禁又哭了起来……

一把伞撑起一片天，妈妈爱的伞给我快乐和幸福。事情虽然过去了很久，但它时时感动着我，教我好好做人，好好读书…

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สิ่งที่มีความสุขในวันนี้คือวันอาทิตย์ที่แม่และพ่อกำลังในการเดินทางธุรกิจ, ผมเป็นคนที่บ้านในตอนเช้าผมใส่งานทำหลังอาหารกลางวันผมมีอะไรจะทำอย่างไรมันก็ตัดสินใจที่จะมีน้ำที่ได้รับการปนเปื้อนด้วยปากกา ซักเสื้อผ้าให้แม่ของฉันประหลาดใจ ผมอยากจะนำอ่างที่เต็มไปด้วยน้ำแล้วใส่เสื้อผ้าในพวกเขาถูกบังคับให้ขัดส่วนที่สกปรกสามารถเพียงแค่ไม่ได้ใช้ครึ่งชั่วโมงต่อมาก็ยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าที่สะอาดก็จำลืมใส่ผงซักฟอกและฉัน ได้อย่างรวดเร็วรับผงซักฟอกวิ่งผมเอาวิญญาณของลมที่จะล้างไม่ได้คิดว่าปากการับจริงล้างน้ำสะอาด ผมไม่เชื่อว่าผมคิดว่า: Fengyoujing จริงๆล้างน้ำปากกา? ดังนั้นฉันใส่ปากกาในน้ำภาพวาดบนเสื้อผ้าล้างและเธอก็ฉันล้างทำความสะอาด ผมสุขสันต์ผมเอาผงซักฟอกซักเสื้อผ้าอีกครั้งแล้วเสื้อผ้าโปรดน้ำในช่วงหลายครั้งและในที่สุดก็เป็นเสื้อผ้าใหม่สะอาดปรากฏในด้านหน้าของฉันฉันใส่ให้แห้งบนระเบียงเพลิดเพลินไปกับ ผลงานชิ้นเอกของฉันฉันยิ้มอย่างมีความสุข ในตอนเย็นแม่ของฉันกลับมาและเห็นว่าชิ้นส่วนของเสื้อผ้าที่สะอาดพวกเขามองมาที่ฉันหัวเราะเอาฉันอยู่ในอ้อมแขนของเขากล่าวว่า :. "ลูกชายของฉันเติบโตขึ้นมาจะทำซักรีด" ฉันจะมีความสุข วันนี้ผมไม่เพียง แต่ซักเสื้อผ้าและที่สำคัญฉันรู้ว่าคุณสามารถล้างออกปากกาที่มีความลับน้ำ Fengyoujing นี้เป็นจริงอาเก็บเกี่ยวที่ดี! มันเป็นวันที่มีความสุขความสุขนี้มีความสุขในการเดินทางและไม่สามารถเทียบเพราะนี่เป็นงานหนักของฉันเป็นความสุข ต่อมาผมมักจะช่วยพ่อแม่ทำงานบ้านเพื่อแบ่งเบาภาระของพวกเขา สิ่งที่ประทับใจที่สุดเวลาที่เร่งด่วนเช่นน้ำเสียชีวิตจำนวนมากของความทรงจำได้จางหายไปกับการหายตัวไปของวันที่ แต่สิ่งหนึ่งที่ให้ฉันเต็มตาสะเทือนใจ - ที่ความรักของมารดาลึก เช้าวันนั้นผมก็แบกกระเป๋าไปโรงเรียนแม่ของฉันมือฉันร่มกล่าวว่า :. "Jingjing สภาพอากาศวันนี้ฝนหรือนำร่มที่ดี." ผมมองขึ้นไปบนท้องฟ้า, ท้องฟ้าสีฟ้าใสวิธีการที่จะต่อไป ฝน? ฉันออกจากร่มอย่างรวดเร็ววิ่งออกจากประตู พักผ่อนเที่ยงถูกต้องตามกฎหมายเมื่อจู่ ๆ ฟ้าร้องและฟ้าผ่าทันทีทันใดนั้นฝนลดลง กับนักเรียนเกียร์ฝนได้ไปบ้านคนอื่น ๆ หยิบขึ้นมาทีละคนโดยพ่อแม่ของพวกเขา พ่อของฉันสอนโรงเรียนในด้านที่ไม่เคยไปที่บ้านตอนเที่ยง เพียงแค่แม่ของฉันเป็นไข้สูงวันนี้บิตชื่อ ฉันต้องการไม่มีใครที่จะรับฉันขึ้น ผมผู้ชายคนหนึ่งที่จะนั่งอยู่ในห้องเรียนเดือดร้อนหิวมองออกไปที่สายฝนวิ่งลงผมไม่สามารถช่วย แต่ร้องไห้ ในเวลานี้มีฝนตกหนักผมตัวเลขที่คุ้นเคย โอ้แม่! คั่นกลางลมฝนราวกับจะเขมือบเหมือนแม่ของเธอ แม่พยายามที่ยากที่จะเดินมาหาผม "Jingjing มาใส่เสื้อกันฝน." แม่กล่าวว่าในขณะที่เขาเอาออกเสื้อกันฝนของเขาพาดอยู่บนร่างกายของฉัน ณ จุดนี้ฝนหนักและยาก ผมแม่ของใบหน้า, ร่างกายมีฝนสาด มองไปที่ "จมน้ำตายหนู" เหมือนแม่กำลังมองหาที่เธอมีใบหน้าชัดผมไม่สามารถช่วย แต่ร้องไห้อีกครั้ง ...... ร่ม propped ขึ้นวันหนึ่งแม่ของฉันให้ฉันรักความสุขและความสุขร่ม แม้ว่าสิ่งที่ได้ผ่านมาเป็นเวลานาน แต่ก็มักจะย้ายฉันสอนให้ฉันเป็นคนดีที่มีการอ่านที่ดี ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นสิ่งที่มีความสุข

วันนี้ก็เป็นวันอาทิตย์แม่กับพ่อก็ออกไปทำงานแล้วผมเป็นผู้ชายในบ้านตอนเช้าผมต้องทำการบ้านให้เสร็จหลังมื้อเที่ยงผมไม่มีอะไรทำจึงตัดสินใจที่จะทำให้มันได้สัมผัสปากกาน้ำซักผ้าให้แม่ประหลาดใจ

ผมจะเอาอ่างใส่น้ำและใส่เสื้อในขัดสถานที่สกปรกแต่มันไม่ใช้ชั่วโมงครึ่งผ่านไปเสื้อผ้ายังไม่สะอาดก็ลืมใส่ผงซักฟอกแล้วฉันก็รีบไปเอาผงซักฟอกผง , รีบ , ฉันได้รับการกลั่นน้ำมันลมไปล้างและไม่คิดว่าน้ำจะถูกล้างให้สะอาดแล้วปากกา ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่า :ลมก็สามารถล้างหมึก ? ? ? ? ? ? ? ดังนั้นผมจึงวางปากกาน้ำป้ายบนเสื้อผ้าก่อนที่จะล้างก็จะล้างทำความสะอาด ผมดีใจมากและผมใช้ผงซักฟอกล้างอีกครั้งแล้วให้เสื้อผ้าชุดโปรดน้ำใช้ไม่กี่ครั้งและสุดท้ายเป็นหนึ่งสะอาดเสื้อผ้าแบรนด์ใหม่ที่ปรากฏในที่ผมก่อนที่ผมจะโยนมันออกไปถึงระเบียงและชื่นชมผลงานของฉันที่ฉันยิ้มอย่างมีความสุข

ตอนเย็นแม่กลับมาเห็นชุดเสื้อผ้าที่สะอาดและดูผมยิ้มร่ากอดผมไว้ในอ้อมแขนของเขาและกล่าวว่า : " ลูกชายของฉันโตขึ้นจะซักผ้า . . . . . . . ฉันมีความสุขมากที่วันนี้ไม่เพียงแต่ฉันซักเสื้อผ้า , ที่สำคัญ ,ผมรู้ว่าการใช้ปากกาน้ำลมน้ำมันล้างเอาความลับนั่นคือการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่ ! ! ! ! ! ! !


มันคือวันแห่งความสุขนี้คือความสุขความสุขและท่องเที่ยวในต่างประเทศไม่อาจเทียบได้กับ , เพราะนั่นคือสิ่งที่ฉันต้องทำงานหนักเพื่อความสุข หลังจากที่ฉันมักจะต้องช่วยพ่อแม่ทำงานบ้านแบ่งเบาภาระของพวกเขา สิ่งหนึ่งที่น่าประทับใจที่สุด





เวลาผ่านไปเร็วเหมือนน้ำและความทรงจำที่เลือนหายไปกับการหายตัวไปของวัน แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันประทับใจอย่างที่แม่ความรักที่ลึกซึ้ง . . .

เช้าวันนั้นฉันแบกกระเป๋าที่กำลังไปโรงเรียนแม่ก็ส่งฉันให้ร่ม , กล่าวว่า : " คริสตัล ,รายงานสภาพอากาศวันนี้มีฝนตกจะเอาร่มไปดีกว่า . . . . . . . " " " " " " " ฉันเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าท้องฟ้าจะตก ? ผมทิ้งร่มและวิ่งออกจากบ้านไป

เมื่อเที่ยงหลังเลิกเรียนเมื่อจู่ๆเสียงฟ้าร้องและฝนตกหนักฉับพลัน , ทันที เอาร่มของนักเรียนทุกคนกลับบ้านทุกคนก็ถูกหยิบขึ้นมาหนึ่งโดยหนึ่ง พ่อฉันสอนในโรงเรียนในเขตเที่ยงไม่เคยมาที่บ้าน เพียงไม่กี่วัน , แม่มีไข้สูงและหยด ผมไม่คิดว่าจะมีใครมารับฉัน ฉันเป็นคนที่ได้นั่งในห้องเรียนแล้วรีบและหิวและมองออกไปนอกหน้าต่างที่ฝนสาดโดยตรงและฉันเริ่มที่จะร้องไห้

ตอนนี้ฝนตกหนักที่ได้ปรากฎตัวในรูปที่ผมรู้จัก โอ้แม่ ! ! ! ! ! ! ฝนตกหนักแรงลมราวกับจะกลืนกินเขาให้แม่ แม่พยายามให้ฉันมาอย่างยากลำบาก " คริสตัลมาใส่เสื้อกันฝน . แม่พูดขณะที่เธอเอาเสื้อกันฝนใส่ลงบนตัวฉัน ตอนนี้ยิ่งฝนตก แม่ผม , ใบหน้าและร่างกายที่เปียกฝน มองไปที่ " จมน้ำ " เหมือนแม่ของเธอและมองไปที่ใบหน้าซีดและฉันก็เริ่มร้องไห้อีกครั้ง . . . . . . . . . . . . . .

ร่มล่าสุดวันที่แม่รักร่มให้ฉันมีความสุข แม้เรื่องผ่านมานานแต่ก็มักจะสัมผัสฉันและสอนให้ฉันตั้งใจเรียน . . . . . . .