“哦？”封谨接过宫女递来的绸巾插手，转身看了眼已经从床上下来的庄络胭，

“哦？”封谨接过宫女递来的绸巾插手，转身看了眼已经从床上下来的庄络胭，面上出现一丝暧昧的笑意，“确实如此。”

    娇羞低下头，庄络胭看着脚下光可鉴人的地砖，嘴角微弯，不愧是皇帝，天生的演员与多情种。

    以前看电视，总觉得那些演皇帝的演员很可怜，因为那身龙袍看着就搁人，不过今天庄络胭真正的摸到龙袍，才发现做工十分精致，触之腻滑，不知经过了多少加工才制成这么一件龙袍，看来她以前不爱看那些乱七八糟电视剧还是有理由的。

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" โอ้ " จดหมายขอเอาสาวใช้มือ choujin ยุ่งหันไปมองได้จากเตียงลงมา胭จวงเครือข่ายบนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเล็กน้อยคลุมเครือ " แน่นอน " ฮ่า    อายก้มลงจ้วงเครือข่าย胭มองเท้าขัดกระเบื้องปากงอเล็กน้อยและสมควรที่จะเป็นพระราชาเกิดนักแสดงและซาบซึ้งชนิด ฮ่า    เคยดูทีวีรู้สึกว่าคนที่เล่นจักรพรรดินักแสดงน่าสงสารมากเพราะมันเป็นเสื้อคลุมใส่คนมองได้แต่วันนี้เครือข่าย胭จวงจริงสัมผัสเสื้อคลุมก็พบว่าฝีมือความละเอียดอ่อนของเลี่ยนสัมผัสเลื่อนไม่รู้กี่เครื่องก็ทำทำเสื้อและดูเหมือนว่าเธอไม่ได้ชอบดูละครที่ไม่เป็นระเบียบหรือมีเหตุผล