见到她来了，皇后语气有些低落道：“皇上在内室。”    蒋贤嫔

    见到她来了，皇后语气有些低落道：“皇上在内室。”

    蒋贤嫔知道，这是昭贵妃不大好了，她觉得喉咙有些痒，对皇后福了福身道，“皇后娘娘，昭贵妃吉人天相，定会好起来的。”不知这话是在安慰她自己还是皇后，但是她觉得只有这么说，心里才能好受一点。

    没一会儿，皇上下旨让所有人都退出熙和宫，蒋贤嫔知道黄航这是不想让人吵到昭贵妃，便安安静静退出了熙和宫，刚路过荷花池，便见到太子殿下往这边行来。

    她停下脚步，身子侧向一边，福身道：“见过太子殿下。”

    太子回了半礼，尚还稚嫩的脸上多了几分焦急，“蒋贤嫔好。”

    她见太子脸颊有些红，似乎是走得太急了，也不知怎的，鬼使神差道：“娘娘还睡着，太子殿下多陪陪娘娘，也许娘娘就能醒了。”话说完，她便觉得自己逾越了，可是说出的话不能收回，她只好沉默着。

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

    เห็นเธอมาเสียงราชินีมีต่ำว่า " จักรพรรดิในตู้เสื้อผ้าของเธอ " ฮ่า    蒋贤บินรู้ว่านี้คือจ้าวหลวงเลยเธอรู้สึกลำคอบางคันกับราชินีกับพรพร " ราชินีและจ้าวหลวงอยู่จะดี " ไม่รู้ว่าคำนี้เป็นปลอบเธอเองหรือราชินีเธอรู้สึกแต่เพียงว่าเขาจะรู้สึกดีขึ้น ฮ่า    ไม่ได้สักพักจักรพรรดิสั่งให้ทุกคนออกจากฮีและพระราชวัง蒋贤บินรู้ว่า黄航นี้ไม่ต้องการให้ใครรบกวนจ้าวหลวงก็เงียบๆออกจากฮีและวังเพิ่งเดินผ่านสระบัวก็เห็นองค์ชายเดินมาทางนี้ ฮ่าๆ    เธอหยุดร่างกายร่างกายด้านข้างพรกล่าวว่า " เห็นองค์ชาย " ฮ่า    เจ้าชายกลับกึ่งพิธีกรรมยังอ่อนโยนบนใบหน้าหลายจุดกังวล " 蒋贤บินดี " ฮ่า    เธอเห็นเจ้าชายแก้มมีสีแดงดูเหมือนจะเดินเร็วหรืออย่างใดและโดยไม่รู้ตัวว่า " เจ้าแม่ยังหลับใช้เวลากับองค์รัชทายาทพระมเหสีพระมเหสีอาจจะตื่น " พูดจบเธอจึงรู้สึกถึงแต่คำพูดที่ไม่สามารถกู้คืนเธอต้องเงียบ