作为苍风帝国最小的城，流云城似乎永远和“热闹”与“繁华”无缘。 当稍显

作为苍风帝国最小的城，流云城似乎永远和“热闹”与“繁华”无缘。

当稍显安静和陈旧的小城完整的呈现在视线中时，云澈的心脏不受控制的“扑腾”、“扑腾”跳动起来。

在这里生活了十六年，云澈对这个承载了他所有童年记忆的小城又怎么会没有感情。

视线中的流云城越来越近，越来越大，逐渐的，他隐约看到了萧门的所在，还有萧门后方那座呈暗绿色的后山。

一种近乡情怯的情感在心间泛动，两个人的身影在他的脑海中无比清晰的浮现着，想要马上见到他们的渴望就如决堤的洪水一般激烈，看着前方，他的双目微微的模糊，口中不自禁的自言自语着：“爷爷，小姑妈，我回来了……我回来了……我再也不会让任何人欺凌你们……”

心潮涌动间，他已来到了流云城的城门上方，如果再继续前行，雪凰兽无疑将引发全城的巨大轰动，云澈收起雪凰兽，落在城门之外，徒步走入了熟悉，又稍稍陌生的流云城之中。

不知不觉，三年已过。

这三年的经历，此刻想来，当真如梦幻一般。

当初，他含恨离开流云城，誓言要在三年之内，带着足以碾压萧门的实力回来，要让整个萧门跪着求爷爷和小姑妈离开思过峡……而那时，虽然毒誓，但他很清楚要做到这一点是多么的艰难。所以他拼命的修炼，拼命的去招惹敌人来最大程度的提升自己……

那时他不会想到，三年过去，他的实力又岂止是碾压萧门……此刻的萧门，在他目前的实力层面面前，连让他正眼看一眼的资格都没有。

行走在流云城的土地上，云澈的脚步竟有些虚飘，明明内心无比急切，但脚步，却并不是那么的快，他在想着见到爷爷和小姑妈之后，该怎么去拥抱他们，又对他们说什么，是该笑。还是该哭……

流云城的街道人流不多不少，人们都是脚步匆匆，并没有什么人去注意到他，即使擦肩而过，也没有谁会直接认出他是三年前被赶出流云城的那个废物加笑话。

云澈走过一条又一条的街道，距离萧门越来越近，这时，他停下了脚步，抬头看向了前方那一扇气派的大门，门上牌匾镶着两枚金色的大字：

夏府。

这是夏倾月和夏元霸的家。

作为一个从商世家，夏府平日里都会洋溢着一种带着商业味道的热闹气息，但此时站在夏府门前，云澈所能感受到的却是一种记忆里没有过的安静。他站在那里好一会儿，没有再继续前行，而是收敛气息，高高跃起，跳过围墙，悄无声息的落入夏府大院之中。

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในฐานะที่เป็นเมืองที่มีขนาดเล็กที่สุดของจักรวรรดิ Cang ลมเมฆและเมืองที่ดูเหมือนว่าจะเสมอ "สนุก" และ "ความเจริญรุ่งเรือง" พลาด เมื่อนำเสนอเงียบกว่าเล็กน้อยและเมืองเก่าที่สมบูรณ์ในการมองเห็นเมฆ Che หัวใจไม่สามารถควบคุมได้ "กระหน่ำ" "กระหน่ำ" ตีขึ้น อยู่ที่นี่มาสิบหกปีเมฆ Che นี้ดำเนินการทั้งหมดของความทรงจำวัยเด็กของเขาของเมืองและวิธีการที่จะไม่มีความรู้สึก เมฆเมืองสายตาการใกล้ชิดมากขึ้นและมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาเห็นรางเสี่ยวประตูที่มีประตูเสี่ยวอยู่เบื้องหลังภูเขาสีเขียวเข้มสูง อารมณ์คิดถึงเกือบของจิตใจอารมณ์กระทะเคลื่อนไหวคนสองคนในที่เกิดเหตุในใจของเขาอย่างชัดเจนออกมาด้วยความปรารถนาของพวกเขาเพื่อต้องการที่จะเห็นได้ทันทีว่าเป็นน้ำท่วมที่รุนแรงออกมาโดยทั่วไปมองไปที่หน้าของเขา ตาเบลอเล็กน้อยปากล่อใจให้กับตัวเอง "คุณปู่ป้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ฉันกลับมาฉันกลับ ...... ...... ฉันจะไม่ยอมให้ใครรังแกคุณ ...... " ระหว่างการขึ้นของพล่าน เขาได้มาถึงประตูของเมฆเหนือเมืองถ้าเราย้ายหิมะสัตว์ฟีนิกซ์ไม่ต้องสงสัยจะนำไปสู่ความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ทั่วเมืองเมฆ Che ยุบหิมะฟีนิกซ์สัตว์อยู่นอกประตูเดินเข้าไปใน เมืองที่คุ้นเคยและไม่คุ้นเคยบ้างในหมู่เมฆ โดยไม่รู้ตัวสามปีผ่านไป ประสบการณ์ในปีนี้ตอนนี้คิดเกี่ยวกับมันจริงๆเป็นเหมือนฝัน ตอนแรกเขากลืนกินความโกรธออกจากเมืองเมฆของพวกเขาให้คำมั่นว่าจะภายในสามปีที่มีความแข็งแรงประตู RCC เสี่ยวเพียงพอประตูหลังเพื่อให้หัวเข่าทั้งเสี่ยวที่กำลังมองหาคุณปู่และป้าที่เหลือคิดกินขนาดเล็กเกินไป ...... แล้ว แม้ว่าสาบาน แต่เขารู้วิธีที่จะทำเช่นนี้เป็นเรื่องยาก ดังนั้นเขาจึงพยายามที่จะปฏิบัติหมดหวังที่จะกระตุ้นศัตรูที่จะเพิ่มการอัพเกรด ...... พวกเขาแล้วเขาจะไม่ได้มีความคิดในอดีตที่ผ่านมาสามปีที่เป็นมากกว่าความแข็งแรงและกลิ้งประตูของเขา...... ประตูเสี่ยวเสี่ยวในขณะที่เขาเป็นอยู่ในปัจจุบัน ในด้านหน้าของระดับความแข็งแรงแม้เขาจึงไม่ได้มองอย่างรวดเร็วคุณสมบัติ เดินบนเมฆที่ดินเมืองรอยเท้าเมฆเจ๊จริงบางอย่างลอยจินตนาการเห็นได้ชัดหัวใจกระตือรือร้นมาก แต่ก้าวก็ไม่ได้เร็วเขาคิดว่าหลังจากที่ได้เห็นคุณปู่และป้าเล็ก ๆ วิธีที่จะโอบกอดพวกเขา แต่ยังเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาบอกว่ามันเป็นเรื่องที่จะหัวเราะ หรือร้องไห้ ...... เมฆฝูงชนถนนของเมือง แต่ไม่มากเกินไปคนจะรีบก้าวและมีสิ่งหนึ่งที่จะสังเกตเห็นเขาไม่แม้ว่าผ่านหรือใครจะเป็นที่รับรู้โดยตรงเขาสามปีที่ผ่านมา ไล่ออกจากโรงเรียนเมืองเมฆที่เสียตลกบวก Yun ชลลงถนนและจากชอว์ใกล้ชิดประตูแล้วเขาหยุดมองขึ้นไปที่ประตูด้านหน้าที่一扇สไตล์ประดับด้วยแผ่นโลหะสองสีทองบนประตูของตัวอักษร: บ้านในช่วงฤดูร้อน นี่คือฤดูร้อนและฤดูร้อน Yuanba เทบ้าน ในฐานะที่เป็นครอบครัวพ่อค้าทาสที่บ้านในช่วงฤดูร้อนในวันธรรมดาจะเต็มไปด้วยบรรยากาศที่มีชีวิตชีวาที่มีรสชาติในเชิงพาณิชย์ แต่เวลานี้ยืนอยู่หน้าบ้านในช่วงฤดูร้อนเมฆ Che สามารถรู้สึกว่ามันเป็นความทรงจำที่ไม่เงียบเกินไป . เขายืนอยู่ที่นั่นสักครู่ไม่ย้าย แต่การบรรจบกันของลมหายใจกระโดดข้ามกำแพงเงียบตกอยู่ในรัฐบาลผสมลงในช่วงฤดูร้อน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นเมืองที่เล็กที่สุดของจักรวรรดิขณะที่ลม , เมฆและเมืองที่ดูเหมือนจะ " มีชีวิตชีวา " และ " เมือง " " " " " " " ไม่มีขอบ

เมื่อค่อนข้างเงียบและแสดงในเมืองเก่าที่สมบูรณ์ในสายตายุนชอลไม่สามารถควบคุมได้ " หัวใจเต้น " " " " " " " " " " " " " เต้น " " " " " " " และเต้น

อยู่มา 16 ปี , เมฆชัดเจนเกี่ยวกับความทรงจำวัยเด็กของความจุทั้งหมดของเขาในเมืองแล้วจะไม่มีความรู้สึก

เห็นเมฆในเมืองมากขึ้นและมากขึ้น , ค่อยๆ , เขาไม่ค่อยเห็นมี萧门萧门อยู่ด้านหลังบ้านเป็นสีเขียวเข้มของภูเขา

เป็น近乡情怯ความรู้สึกในหัวใจของแพนนิ่งเงาของคนสองคนที่ชัดเจนมากในความคิดของเขาที่ลอยอยู่ให้เห็นความปรารถนาของพวกเขาทันทีเหมือนเขื่อนแตกน้ำท่วมรุนแรงมักจะมองไปข้างหน้าดวงตาของเขาพร่ามัวเล็กน้อยในปากรู้สึกตัวเองว่า " ปู่ๆป้าที่ฉันกลับมา . . . . . . . . . . . . . . ผมกลับมาแล้ว . . . . . . . . . . . . . . ผมจะไม่ปล่อยให้ใครรังแกคุณ " " " " " " " . . . . . . . . . . . . . .

อารมณ์พล่านระหว่างที่เขาได้เข้ามาในเมฆที่ด้านบนของประตูเมืองและถ้าจะย้ายไปเมืองหิมะสัตว์ของเราแน่นอนจะทำให้เกิดความรู้สึกที่ดีขึ้นในเมฆหิมะสัตว์หวงฮีชอลลงบนโลกภายนอกประตูเดินเข้าไปในเมฆที่คุ้นเคยและไม่คุ้นเคยในเมืองเพียงเล็กน้อย

ผม 3 ปี


สามปีของประสบการณ์ในขณะนี้จะเป็นเหมือนความฝัน

ตอนแรกเขาเดินเขาสาบานที่จะออกจากเมืองใน 3 ปีมีเพียงพอที่จะทำลายความแข็งแรงของ萧门กลับมาทั้งหมดจะทำ萧门คุกเข่าและขอร้องให้คุณปู่และแม่พี่สะใภ้ออกจากช่องว่าง . . . . . . . . . . . . . . และในตอนนั้นแม้ว่าพิษไว้แต่เขาก็รู้ว่าการทำเช่นนี้เป็นสิ่งที่ยาก ดังนั้นเขาก็ต้องไปฝึกกับศัตรูเพื่ออัพเกรดตัวเองมากที่สุด . . . . . . . . . . . . . .

แล้วเขาจะไม่คิดว่าสามปี , ความแข็งแรงของเขาก็มีมากกว่า萧门บดอัด . . . . . . . . . . . . . . ขณะนี้萧门ความแข็งแรงในระดับปัจจุบันของเขาก่อนให้เขาเหลือบมองแทบจะไม่ได้เข้า

เดินในเมฆเมืองบนที่ดินที่เท้าของฮีชอลมีเมฆลอยอยู่ข้างในมันกระหายแต่ฝีเท้าไม่ได้เร็วเขากำลังคิดถึงปู่และป้าน้อยเห็นแล้วว่าจะไปกอดพวกเขาและบอกพวกเขาว่าอะไรที่ควรจะหัวเราะ หรือฉันควรจะร้องไห้ . . . . . . . . . . . . . .

คนเดินบนถนนของเมืองและไม่น้อยกว่าคนรีบและไม่มีคนมาเห็นเขาแม้ว่าจะยังไม่มีใครได้โดยตรงผ่านการยอมรับว่าเขาเป็นเมฆที่ถูกขับไล่ออกจากเมืองเมื่อ 3 ปีก่อนที่ของเสียและตลก

ยุนชอลเดินอีกหนึ่ง萧门ถนนระยะทางใกล้กว่าแล้วเขาก็หยุดเดินเงยหน้าขึ้นมองตรงไปข้างหน้าในลักษณะที่บานอยู่บนประตูสีทองประดับด้วยเม็ดสองตัวอักษร :

คฤหาสน์ฤดูร้อน

มันเป็นฤดูร้อนเดือนและ Blaster บ้านวังหยวนเซียเอียง

เป็นธุรกิจครอบครัวที่เกี่ยวข้องกับคฤหาสน์ฤดูร้อนในวันธรรมดาก็จะเต็มไปด้วยชนิดของรสชาติกับบรรยากาศคึกคักของธุรกิจแต่เขายืนอยู่หน้าประตูคฤหาสน์ฤดูร้อนและเมฆที่ฮีชอลจะรู้สึกว่ามันเป็นความทรงจำที่ไม่เคยเงียบ เขายืนอยู่ตรงนั้นสักพักแล้วดันไปบรรจบกันไม่ได้แต่กลิ่นสูงข้ามและกระโดดข้ามรั้วของคฤหาสน์ฤดูร้อนบริเวณตกอยู่ในความเงียบ .