再来说我自己。我小时候第一首接触的流行音乐就是刘欢的少年壮志不言愁。。

再来说我自己。我小时候第一首接触的流行音乐就是刘欢的少年壮志不言愁。。不是我真记得，而是我家比较潮，我爸一直对于摄影的爱好和擅长，他当年手上有全城唯一一台摄像机，据说当时连电视台都还没有的古董。。他用这台摄像机，为我记录了童年接触音乐的记忆。。我几岁的时候就在唱少年壮志不言愁，没有经过正规声乐学习，但是可以不跑调唱完。。后来老爸发现我确实乐感很强，就让我小学的时候学习了电子琴。。不管怎样，我从小对于音乐的喜爱，加上自身嗓音不错，我很爱唱歌。。杨钰莹的孟庭苇的那个时候很红的女明星都唱。。我对唱歌的热情显然超过了读书，我家当时不只是音乐发烧友，同样是欧美片发烧友。。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แล้วตัวเอง ผมหนุ่มแรกติดต่อกับ pop เพลงเป็นแรงบันดาลใจวัยหลิวไม่ต้องกังวล... ไม่จริง ๆ อย่าลืม แต่ฉันยิ่ง คลื่น พ่อของฉันมีงานอดิเรกถ่ายภาพและดีที่ มือมีกล้องเดียวในเมือง ก็กล่าวว่า สถานีโทรทัศน์แม้จะไม่โบราณ... เขาใช้กล้องนี้สำหรับเรกคอร์ดของฉันทรงดนตรีในวัยเด็กของฉัน... ฉันกี่ซางที่ทะเยอทะยานเยาวชนพูดความโศกเศร้า ไม่มีความรู้ทางการร้องเพลง แต่คุณสามารถปรับแต่งการร้องเพลง... แล้ว พ่อพบฉันจริง ๆ รู้สึกจะแข็งแรงมาก ผมเรียนแฮมมอนด์ออร์แกนในหลัก... อย่างไรก็ตาม ฉันรักดนตรีตั้งแต่เด็ก เพิ่มเสียงของตัวเอง และชอบร้องเพลง... ยาง Yuying เมง Ting wei ที่หญิงที่นิยมเวลาดาวสิงห์... ความรักของฉันสำหรับการร้องเพลงอย่างชัดเจนมากกว่าการอ่าน ครอบครัวไม่ใช่แค่คนรักเพลง ผู้ชื่นชอบภาพยนตร์เรื่องเดียวกันในยุโรปและอเมริกา...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อีกครั้งสำหรับตัวเอง ผมเป็นเด็กของเพลงป๊อปเป็นเพลงแรกของการติดต่อครั้งแรกของความทะเยอทะยานที่จะพูดสำหรับกังวล . ฉันไม่ได้จริงๆจำ แต่สะโพกของฉันพ่อของฉันได้รับความสนใจในการถ่ายภาพและดีเขาแล้วมือทั้งเมืองมีเพียงหนึ่งกล้องมันก็บอกว่าแม้โทรทัศน์ไม่ได้ของเก่า . เขาใช้กล้องนี้สำหรับบันทึกความทรงจำของฉันจากการสัมผัสในวัยเด็กไปกับเสียงเพลง . เมื่อตอนที่ผมยังเป็นวัยรุ่นร้องเพลงความใฝ่ฝันที่จะพูดสำหรับกังวลไม่มีการเรียนรู้แกนนำอย่างเป็นทางการ แต่คุณไม่สามารถปรับแต่งกว่าและมากกว่า . ต่อมาพ่อของฉันไม่ได้พบกับความรู้สึกที่แข็งแกร่งของเพลงให้ฉันได้เรียนรู้โรงเรียนประถมแป้นพิมพ์ . อย่างไรก็ตามผมเริ่มจะรักดนตรีควบคู่กับเสียงที่ดีของผมรักการร้องเพลง . เม้ง Tingwei ว่าเวลานักแสดงมากสีแดงยาง Yuying ร้องเพลง . ความรักของฉันสำหรับการร้องเพลงอย่างชัดเจนเกินกว่าการอ่านที่ครอบครัวของฉันไม่ได้เป็นแฟนเพลงเพียงชิ้นเดียวกันผู้ที่ชื่นชอบในยุโรปและอเมริกา .

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จะบอกว่าผมเอง เมื่อฉันเป็นเด็กที่สัมผัสแรกคือเพลงป๊อปวัยรุ่นไม่พูดเกี่ยวกับความทะเยอทะยานของหลิว ผมจำได้ว่าผมไม่ได้เปรียบเทียบแต่บูมกับพ่อที่ชอบการถ่ายภาพเป็นงานอดิเรกและดีสำหรับเขาในมือมีเมืองเดียวที่กล้องมันบอกว่าตอนนั้นแม้แต่ทีวียังไม่โบราณ เขาใช้กล้องนี้สำหรับฉันสัมผัสกับเพลงที่บันทึกความทรงจำในวัยเด็ก ผมไม่กี่ปีเมื่อเขาร้องเพลงวัยรุ่นไม่พูดความจริงทั้งหมดไม่ได้ผ่านการเรียนรู้เพลงปกติแต่อาจจะไม่ได้ร้องเพลงเสียงหลง แล้วพ่อผมก็พบว่าเพลงที่แข็งแกร่งและให้ฉันตอนประถมเรียนอิเล็กโทน . ไม่ว่ายังไงฉันก็ยังเป็นเพลงโปรดที่ใส่เสียงตัวเองดีผมชอบร้องเพลง ยาง yuying 孟庭苇ตอนนั้นแดงมากที่ดาราหญิงทุกคนร้องเพลง ฉันร้องเพลงรักที่ชัดเจนมากกว่าการอ่านในครอบครัวของฉันก็ไม่ได้มีแค่แฟนเพลงที่ชื่นชอบในยุโรปและอเมริกายังเป็นชิ้น