“昭充仪？”    在庄络胭还来不及退出去时，便遇到了挽着堕倭髻身

  “昭充仪？”

    在庄络胭还来不及退出去时，便遇到了挽着堕倭髻身着雪色宽袖罗裙的徐昭仪。见此情状，庄络胭老老实实的行礼。

    “罢了，你起来吧，”徐昭仪轻轻叹息一声，“我这里素来清静，无甚人来，你能来也是这些绿竹的缘分。”说着，面上露出一丝惆怅的笑意，“我也没什么可招待你的，不若一起喝杯淡茶？”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"ในชม whereof เต็มไป ด้วยเครื่องมือ ” เมื่อยานลูมีโอกาสออก เขาพบโยงล้มบุญญี่ปุ่นสวมหิมะกระโปรงกับแขนกว้าง Xu Zhaoyi เห็นสถานการณ์นี้ ย่านสวนสุจริตอย่างทักทายจ้วง "เพียง หาค่า Xu Zhaoyi ถอนหายใจเบา ๆ, " ฉันนี่ได้เสมอคนเงียบ เล็กน้อย คุณสามารถมาเป็นชะตากรรมของสีเขียวเหล่านี้ "พูด หน้าสัมผัสรอยยิ้มทันที ไม่มีอะไรที่ให้ความบันเทิงท่าน ไม่มีถ้วยชาอ่อน ”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

  "ค่าใช้จ่าย Zhao เรียม"     ที่ซองจดหมายสีแดงหมู่บ้านได้มีโอกาสที่จะทำให้พวกเขาพบกับแขนของญี่ปุ่นลดลงขนมปังหิมะสวมแขน Luoqun ของ徐昭仪สี เห็นสถานการณ์เช่นกวางสีแดงเครือข่ายตรงไปตรงมาทักทาย     "เติมคุณขึ้นขวา" Xuzhao ยี่เบา ๆ ถอนหายใจ "ฉันได้รับเสมอที่นี่เงียบสงบผู้คนเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คุณสามารถมาเป็นชะตากรรมของไม้ไผ่เหล่านี้." จากนั้นคำใบ้พื้นผิวของรอยยิ้มเศร้า "ฉัน มีอะไรที่จะสร้างความบันเทิงให้คุณไม่เป็นถ้วยชาที่อ่อนแอหรือไม่? "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

   " จ้าวเครื่องชาร์จ " ฮ่า    ในเครือข่าย胭จ้วงยังไม่ทันที่จะลาออกไปเมื่อเจอดึงล้มในญี่ปุ่นขนมปังหิมะสี罗裙ซู昭仪แขนกว้าง เห็นสถานการณ์นี้จวงเครือข่าย胭ซื่อสัตย์คำนับ ฮ่า     " แค่นั้นนะ " ซู昭仪ถอนหายใจเบาๆ " ฉันที่นี่ได้เสมอเงียบมากไม่มีคนมาช่วยมาเป็นไผ่เหล่านี้ของโชคชะตา " พูดใบหน้าเศร้ายิ้มยิ้ม " ผมไม่มีอะไรจะให้คุณถ้าไม่ไปดื่มชา "