30[樸燦烈]反噬 為什麼不听我的話。 ——“不要對我說謊。” 為什麼

30[樸燦烈]反噬

為什麼不听我的話。

——“不要對我說謊。”

為什麼還是要一而再再而三的地欺騙我呢。

——“你可是我的人。”

為什麼，還要和別的男人做那樣可惡的事。

邊伯賢，我該拿你怎麼辦呢。

我快恨透了你。

在我慢慢走回你身邊的時候，你卻不懂得珍惜。

我看著身下的他，猛烈的抽送快要將他瘦弱的身體貫穿。他卻仿佛失魂了一般，不再像開始時那樣哀求掙扎。

這樣的懲罰卻讓我覺得索然無味。想起不久前還曾一起溫存的歡愛，讓此時的我覺得心里如潮退一般的空落。

發泄完**，我推開了他。本是靠我的鉗制才勉強趴在桌子上站穩的他，現在則無力地摔倒在地上。

我下意識想扶起他，自尊心卻阻止了我的動作。

猶豫間，他已經自己搖搖晃晃地站了起來。

他沉默著，慢慢穿好衣服，腳步蹣跚地走向臥室門口。

夏日的天，室內的涼爽依然掩蓋不住我的燥熱。

我靠在牆上微微喘息著，看著走到門口的他忽然回過頭來。

他輕輕叫我。

“……燦烈。”

“什麼。”

我冷眼看他，等著他接下來的話。

而他只是望了我一會兒，什麼都沒再說出口。

但那眼神卻又像是訴盡了千言。

他轉過身，慢慢向浴室走去。不久，那里便響起了水聲。

燦烈。燦烈。燦烈。

腦海里全是他欲言又止地叫我的樣子，以及那幾乎是哀慟的眼神。

——那差一點，變成他最後一次叫我的名字。

之後的記憶里，場景被我無法思考的大腦模糊得只剩一片混亂。

我緊攥著手機的手無力地垂下；那些穿著白色衣褂的人進進出出，把人抬上擔架送上了車；浴缸里是滿缸的紅色，被水稀釋了的血液艷麗得如同蝕骨的毒藥。

世界的喧囂，我全听不到。

我只听到了他生命一點一點流逝的聲音，和著我內心如黑色旋流般的深深恐懼。

怎麼會……怎麼會變成這樣。

救他。

快救救他。

快救救我的伯賢啊。

我隨著救護車一同去的醫院。我完全不敢踫他，甚至連看他都需要勇氣。我怕觸踫到他漸漸冰涼的手，害怕看到他沒了起伏的胸膛。他的衣服被血水染得淋灕可怖，膚色是嚇人的蒼白。記憶恍惚被拉回他做手術的那一天。那時，是上天差點奪走他的命，這次，我卻成了把他推向死亡他的凶手。

原來，不懂得珍惜的人，是我。

我不敢去想救不回他的可能，但這一念頭卻如夜半的噩夢一般抓住我不放。我看著他被推進急救室，又一次無能為力的感覺襲來，愧疚與不安充斥了我整個漫長而煎熬的等待。

鹿 哥沖過來的時候，我甚至都沒有察覺。

“伯賢他怎麼樣了？”他焦急地問我，身後跟著同樣擔心不已的世勛和袿虧�br />
我茫然地搖搖頭。

我也很想知道他現在怎樣了。

“你為什麼不看好他！？他有抑郁癥的啊！”鹿 哥沖我吼道。

抑郁癥？我呆滯地搖著頭︰“我……我不知道……”

“怎麼突然會這樣……我以為他這幾天吃了藥會好一點……”

“是因為我，”我听到了自己喃喃的聲音，“是因為我，他才……他才自殺的……”

鹿 哥一愣︰“你說什麼？”

“我打了他……罵了他……我對他——”

話未說完，鹿 哥猛地一拳揮了過來，砸在我的臉頰。

世勛和袿褽H泵 胰疵揮懈械剿亢戀奶弁矗 檳鏡卣駒讜 匾歡 歡 br />
“我***不知道伯賢為什麼對你這麼好！就是為了讓你逼死他的嗎！”

逼死他……是啊……我是殺人凶手……

“鹿哥，別這樣，燦烈哥也沒想到會……”世勛勸著鹿 ，繼而轉頭看向我，“燦烈哥，你是不是……看到照片了？”

到現在我才終于有點反應過來，“你們……你們也知道那照片……？”

被袿褶Y蹲〉穆龜俠淅潯鴯訪凰禱啊Ｊ姥 玖絲諂骸案紓 鬩歡ㄊ俏蠡岵 透緦恕！br />
最後，終是把命懸一線的他從死神手中搶了回來。直到第二天，他才慢慢轉醒。

出了這樣的事，泰信哥又氣又急，暫停了我們所有人的工作，以防被記者追問出些什麼。公司那邊也在趕緊商量對策。

邊伯賢醒來時，我正好守在他病床邊。看到他終于睜開了雙眼，我激動得不知如何是好。我好想緊緊抓住他的手，卻又不敢去觸踫他——我只會給他帶來傷害。

他微微眯著眼，漸漸適應了眼前的光線。他臉上還帶著我那一拳打下去的瘀傷。疲倦而迷茫的神情，在看到我的一瞬間，卻變成了恐懼和不安。

“……伯賢。”我輕輕叫他。

“……我還活著麼。”他聲線沙啞，面露絕望地問道。

那神色看得我心髒一窒。大概現在告訴他他還活著這一事實，是對他更大的打擊。

“對不起，對不起……”我不知道要說什麼，只是喃喃地對他道歉。

他不再看我，沉默地別過頭去，閉上了眼。

對不起。你大概不會再原諒我了。你一次又一次地包容我，我卻更加肆無忌憚地傷害你。我犯的過錯，你總是笑笑說沒關系，而你一絲一毫的不對，便是招來我無盡的苛責。你總是擔心我吃不好睡不好，怕我生病怕我受累，又擔心我會煩，便只是悄悄地照料著我。而我卻要通過他人之口，才知道你情緒低落得患了抑郁癥，才知道你最近沒有好好吃飯又變得營養不良，才知道你到底遭遇了什麼可怕的傷害。我卻還在你受了威脅，在你最無助的時候動手打了你，做了和那些禽獸一樣的事情……我知道我那可憎的佔有欲的來源是因為我在乎你，我卻拿它當借口，一次一次給你傷害，把你推向深淵。

邊伯賢真的不再理我了。

他甚至不看我一眼，任憑我對他說話，悉心照料，他也不再理睬，只是垂著眼沉默不言。

以前總是向我的方向望來的他，此時的冷淡讓我慌亂無措。

我的報應終于來了。我是罪有應得啊。

我想他大概是不想見到我，也就盡量避免出現在他面前。有時只在他睡著時陪陪他，小心翼翼地輕輕握住他的手。看到他手腕上的紗布，我便覺得心疼又後怕。

感謝上天，再一次把他從死神手里還給了我。

他醒來後的第三日，我來到病房時，房門虛掩著。我剛想推門進去看看他，卻听到了兩個人的對話。

原來鹿 哥也在。

兩人的談話聲隔著房門傳進我耳中。

“泰信哥那邊，你別勉強自己，我會去跟他說說再推遲幾天。”

“沒事的。”他的聲音依舊帶著病愈不久的虛弱。

“你好好休息要緊。以後……也別做傻事了，听見沒。”

病房里一陣沉默。

許久，我才又听到他的聲音。

“鹿 哥，”

“嗯？”

“燦烈臉上的傷……是怎麼回事……？”

听到他提起我的名字，我心里不禁一陣激動。

你這幾日對我冷淡疏離，心里還是記掛著我的嗎。

“我揍的。”鹿 哥回答得干脆。

“哥……”他有些著急，“你別怪他啊，我現在這樣……不關燦烈的事。”

“他都這麼對你了你還幫著他說話啊！”

“我……我這樣做，不是他的原因，和他沒關系。”

“真是服了你了。”鹿 哥氣結，我卻听到了伯賢輕輕笑了下。

他緩緩開口的聲音，一字一句都像針扎一般刺在我心髒上。

“哥你們都不明說，但是你們也都清楚的不是麼……我對燦烈，是什麼感情，我好像也瞞不住誰。”

“這次這件事之後……我大概真的不能留在組合里了……”

“一想到以後不能在他身邊看著他了，就覺得很難過。”

“燦烈……他真的很好……我知道他會來悄悄看我，他現在大概很自責……哥你幫我勸勸他，叫他別怪自己，我弄成現在這樣，一點都不關他的事啊。”

“我覺得我……我現在好像沒資格跟他說話了呢。我總是讓他不開心，總是對他說謊，讓他失望。”

“現在又鬧出這樣的事，連累了整個組合。”

“我當時，當時是真的想死掉的……弄成現在這樣，我都不知道哪還有臉見你們了……”他說到這兒都有些沮喪了。

“你別胡思亂想了！”鹿 哥打斷了他。

之後說的什麼，我再也听不進去了。

你為什麼還要為我辯解呢。

明明全都是我的錯啊。

這時，鹿 哥開門走了出來。見到站在門外的我，他先是一愣，隨即便冷著臉繼續走。

“哥！”我低聲叫他，追了上去。

他停住腳步，回頭瞪著我。

“都听到了？”他問。

我點了點頭。

“虧你還听得下去。”

我不顧他的嘲諷，問道︰“泰信哥那邊怎麼了？公司要做什麼嗎。”

鹿 哥悶聲嘆了口氣︰“他們想讓伯賢這兩天去見媒體，闢謠說自己不是自殺，順便說……說自己因為身體原因，暫時無限期退出組合。”

我不敢相信公司的決定，且不說退出組合的事情，“他現在這樣怎麼去見媒體！他身體還這麼差，心理上也沒法承受的啊！”

“……伯賢他自己同意了，好像就是明天。”鹿 哥無奈道，“而且……據說有一家雜志社已經收到那些照片了。”

“什麼？”

“幸好那家雜志社和公司關系不錯，先來問了問公司，沒把照片直接發出去，”鹿 哥疲憊地捋了捋頭發，“但是消息已經傳出去了，伯賢和……和男人的不雅照一類的。”

他已經自己一個人默默承受太多了。

難道接下來的這些非議與磨難，他還要全都扛下來嗎。

我想了想，轉身要走，“我去看看他。”

“喂，”鹿 哥拉住我，“他不怪你，不代表他想見你。”

“……”

“他現在很怕你你知道麼。”

這話讓我一下子泄了氣。

……我知道。

但是……

如果我想要挽回的話，你可不可以給我最後一次機會。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทุบตี 30 [pi o 燦ร้อน] ทำไมไม่ฟังที่ฉันพูด - "ดิฉันพูดถึง謊 ” ทำไมแค่คนพาล騙อีกครั้งฉัน - "คุณผู้ชายของฉัน ” ทำไม หลักสูตรรุ่นที่นิ่งและคนอื่น ๆ ทำสิ่งชั่วร้าย ซีอาน Bian Bo ฉันนี้อะไรคือการดำเนินการกับคุณได้ ฉันจะเกลียดคุณ ผมค่อย ๆ เดินกลับไปที่ bian ล้านของการคำนวณที่คุณ แต่คุณไม่รู้วิธีบูชา ผมมองที่ใต้เขาหนักสูบเกือบสนามกวนแนะสวมกายผอม เขาไม่ชอบการปะทะกัน ไม่เป็นรุ่นเริ่มหลักสูตรเมื่อผูกร้องว่าเจิ้ง รุ่นนี้หลักสูตร懲罰 แต่ปล่อยฉันควรปิดไม่กลิ่น จำไม่ได้นานแล้วยังคงหวนคงร้อนรักกัน จับนี้เมื่อมูลค่าของฉันว่างเป็นน้ำ ปล่อยเสร็จสิ้นบรรเทา **, ผลักฉันปล่อยให้เขา บน鉗ของฉันอ่านขึ้นบน穩นอนบนโต๊ะ เขาเดี๋ยว เข้าแรงไม่ตกสู่พื้น จิตสำนึกของฉันยกเขาขึ้น ความภาคภูมิใจ แต่หยุดผม เริ่มต้น ศาสนายูดาย มณฑลเหอหนาน และพนักงาน เขาได้搖搖รอบ และลุกขึ้นยืน เขาเก็บเงียบ และช้าได้แต่งตัว เท้าขั้นวิ่งตามไปยังประตูห้องนอน ฤดูร้อนวัน ในร่ม เย็น เย็นของแกทลินเบิร์กสดแห้งของฉันร้อน กับผนังหายใจเล็กน้อย และมองไปประตูเขาก็เหนือศีรษะกลับมา เขาบอกฉัน輕輕 “…… 燦แข็งแรง ” "อะไรกัน ” ฉันจ้างงานดูเขา รอเขาจะใช้ในอนาคตว่า และเขาเพียงแค่มองฉันกับคลับเมดเอ้อ ไม่ได้พูดอะไรสำหรับการส่งออก แต่ตาไม่ชอบบอก盡คำ เขาดอาจทั่วร่าง ค่อย ๆ เดินไปห้องน้ำ เร็ว ๆ นี้ น้ำ響เซิ่ง 燦แข็งแรง 燦แข็งแรง 燦แข็งแรง 腦海里全是他欲言又止地叫我的樣子，以及那幾乎是哀慟的眼神。 ——那差一點，變成他最後一次叫我的名字。 之後的記憶里，場景被我無法思考的大腦模糊得只剩一片混亂。 我緊攥著手機的手無力地垂下；那些穿著白色衣褂的人進進出出，把人抬上擔架送上了車；浴缸里是滿缸的紅色，被水稀釋了的血液艷麗得如同蝕骨的毒藥。 世界的喧囂，我全听不到。 我只听到了他生命一點一點流逝的聲音，和著我內心如黑色旋流般的深深恐懼。 怎麼會……怎麼會變成這樣。 救他。 快救救他。 快救救我的伯賢啊。 我隨著救護車一同去的醫院。我完全不敢踫他，甚至連看他都需要勇氣。我怕觸踫到他漸漸冰涼的手，害怕看到他沒了起伏的胸膛。他的衣服被血水染得淋灕可怖，膚色是嚇人的蒼白。記憶恍惚被拉回他做手術的那一天。那時，是上天差點奪走他的命，這次，我卻成了把他推向死亡他的凶手。 原來，不懂得珍惜的人，是我。 我不敢去想救不回他的可能，但這一念頭卻如夜半的噩夢一般抓住我不放。我看著他被推進急救室，又一次無能為力的感覺襲來，愧疚與不安充斥了我整個漫長而煎熬的等待。 鹿 哥沖過來的時候，我甚至都沒有察覺。 “伯賢他怎麼樣了？”他焦急地問我，身後跟著同樣擔心不已的世勛和袿虧�br /> 我茫然地搖搖頭。 我也很想知道他現在怎樣了。 “你為什麼不看好他！？他有抑郁癥的啊！”鹿 哥沖我吼道。 抑郁癥？我呆滯地搖著頭︰“我……我不知道……” “怎麼突然會這樣……我以為他這幾天吃了藥會好一點……” “是因為我，”我听到了自己喃喃的聲音，“是因為我，他才……他才自殺的……” 鹿 哥一愣︰“你說什麼？” “我打了他……罵了他……我對他——” 話未說完，鹿 哥猛地一拳揮了過來，砸在我的臉頰。 世勛和袿褽H泵 胰疵揮懈械剿亢戀奶弁矗 檳鏡卣駒讜 匾歡 歡 br /> “我***不知道伯賢為什麼對你這麼好！就是為了讓你逼死他的嗎！” 逼死他……是啊……我是殺人凶手…… “鹿哥，別這樣，燦烈哥也沒想到會……”世勛勸著鹿 ，繼而轉頭看向我，“燦烈哥，你是不是……看到照片了？” 到現在我才終于有點反應過來，“你們……你們也知道那照片……？” 被袿褶Y蹲〉穆龜俠淅潯鴯訪凰禱啊Ｊ姥 玖絲諂骸案紓 鬩歡ㄊ俏蠡岵 透緦恕！br /> 最後，終是把命懸一線的他從死神手中搶了回來。直到第二天，他才慢慢轉醒。 出了這樣的事，泰信哥又氣又急，暫停了我們所有人的工作，以防被記者追問出些什麼。公司那邊也在趕緊商量對策。 邊伯賢醒來時，我正好守在他病床邊。看到他終于睜開了雙眼，我激動得不知如何是好。我好想緊緊抓住他的手，卻又不敢去觸踫他——我只會給他帶來傷害。 他微微眯著眼，漸漸適應了眼前的光線。他臉上還帶著我那一拳打下去的瘀傷。疲倦而迷茫的神情，在看到我的一瞬間，卻變成了恐懼和不安。 “……伯賢。”我輕輕叫他。 “……我還活著麼。”他聲線沙啞，面露絕望地問道。 那神色看得我心髒一窒。大概現在告訴他他還活著這一事實，是對他更大的打擊。 “對不起，對不起……”我不知道要說什麼，只是喃喃地對他道歉。 他不再看我，沉默地別過頭去，閉上了眼。 對不起。你大概不會再原諒我了。你一次又一次地包容我，我卻更加肆無忌憚地傷害你。我犯的過錯，你總是笑笑說沒關系，而你一絲一毫的不對，便是招來我無盡的苛責。你總是擔心我吃不好睡不好，怕我生病怕我受累，又擔心我會煩，便只是悄悄地照料著我。而我卻要通過他人之口，才知道你情緒低落得患了抑郁癥，才知道你最近沒有好好吃飯又變得營養不良，才知道你到底遭遇了什麼可怕的傷害。我卻還在你受了威脅，在你最無助的時候動手打了你，做了和那些禽獸一樣的事情……我知道我那可憎的佔有欲的來源是因為我在乎你，我卻拿它當借口，一次一次給你傷害，把你推向深淵。 邊伯賢真的不再理我了。 他甚至不看我一眼，任憑我對他說話，悉心照料，他也不再理睬，只是垂著眼沉默不言。 以前總是向我的方向望來的他，此時的冷淡讓我慌亂無措。 我的報應終于來了。我是罪有應得啊。 我想他大概是不想見到我，也就盡量避免出現在他面前。有時只在他睡著時陪陪他，小心翼翼地輕輕握住他的手。看到他手腕上的紗布，我便覺得心疼又後怕。 感謝上天，再一次把他從死神手里還給了我。 他醒來後的第三日，我來到病房時，房門虛掩著。我剛想推門進去看看他，卻听到了兩個人的對話。 原來鹿 哥也在。 兩人的談話聲隔著房門傳進我耳中。 “泰信哥那邊，你別勉強自己，我會去跟他說說再推遲幾天。” “沒事的。”他的聲音依舊帶著病愈不久的虛弱。 “你好好休息要緊。以後……也別做傻事了，听見沒。” 病房里一陣沉默。 許久，我才又听到他的聲音。 “鹿 哥，” “嗯？” “燦烈臉上的傷……是怎麼回事……？” 听到他提起我的名字，我心里不禁一陣激動。 你這幾日對我冷淡疏離，心里還是記掛著我的嗎。 “我揍的。”鹿 哥回答得干脆。 “哥……”他有些著急，“你別怪他啊，我現在這樣……不關燦烈的事。”
“他都這麼對你了你還幫著他說話啊！”

“我……我這樣做，不是他的原因，和他沒關系。”

“真是服了你了。”鹿 哥氣結，我卻听到了伯賢輕輕笑了下。

他緩緩開口的聲音，一字一句都像針扎一般刺在我心髒上。

“哥你們都不明說，但是你們也都清楚的不是麼……我對燦烈，是什麼感情，我好像也瞞不住誰。”

“這次這件事之後……我大概真的不能留在組合里了……”

“一想到以後不能在他身邊看著他了，就覺得很難過。”

“燦烈……他真的很好……我知道他會來悄悄看我，他現在大概很自責……哥你幫我勸勸他，叫他別怪自己，我弄成現在這樣，一點都不關他的事啊。”

“我覺得我……我現在好像沒資格跟他說話了呢。我總是讓他不開心，總是對他說謊，讓他失望。”

“現在又鬧出這樣的事，連累了整個組合。”

“我當時，當時是真的想死掉的……弄成現在這樣，我都不知道哪還有臉見你們了……”他說到這兒都有些沮喪了。

“你別胡思亂想了！”鹿 哥打斷了他。

之後說的什麼，我再也听不進去了。

你為什麼還要為我辯解呢。

明明全都是我的錯啊。

這時，鹿 哥開門走了出來。見到站在門外的我，他先是一愣，隨即便冷著臉繼續走。

“哥！”我低聲叫他，追了上去。

他停住腳步，回頭瞪著我。

“都听到了？”他問。

我點了點頭。

“虧你還听得下去。”

我不顧他的嘲諷，問道︰“泰信哥那邊怎麼了？公司要做什麼嗎。”

鹿 哥悶聲嘆了口氣︰“他們想讓伯賢這兩天去見媒體，闢謠說自己不是自殺，順便說……說自己因為身體原因，暫時無限期退出組合。”

我不敢相信公司的決定，且不說退出組合的事情，“他現在這樣怎麼去見媒體！他身體還這麼差，心理上也沒法承受的啊！”

“……伯賢他自己同意了，好像就是明天。”鹿 哥無奈道，“而且……據說有一家雜志社已經收到那些照片了。”

“什麼？”

“幸好那家雜志社和公司關系不錯，先來問了問公司，沒把照片直接發出去，”鹿 哥疲憊地捋了捋頭發，“但是消息已經傳出去了，伯賢和……和男人的不雅照一類的。”

他已經自己一個人默默承受太多了。

難道接下來的這些非議與磨難，他還要全都扛下來嗎。

我想了想，轉身要走，“我去看看他。”

“喂，”鹿 哥拉住我，“他不怪你，不代表他想見你。”

“……”

“他現在很怕你你知道麼。”

這話讓我一下子泄了氣。

……我知道。

但是……

如果我想要挽回的話，你可不可以給我最後一次機會。

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

30 [Pucan โกหก] กัดทำไมไม่ฟังฉัน - "อย่าโกหกฉัน." ทำไมอีกครั้งและอีกครั้งหรือจะหลอกลวงฉัน -. "คุณกำลังคนของฉัน" ทำไมยังและคนอื่น ๆ ทำสิ่งที่แสดงความเกลียดชังดังกล่าว ด้านบ่อหยินวิธีการที่ฉันจะได้รับคุณที่จะทำมัน ฉันจะเกลียดคุณ ฉันค่อยๆเดินกลับไปที่ด้านข้างของคุณคุณไม่ทราบวิธีการหวงแหน ผมมองใต้เขาอย่างรุนแรงสูบน้ำที่จะผ่านร่างกายผอมแห้งของเขา ดูเหมือนว่าเขาวิญญาณที่หายไปโดยทั่วไปไม่ชอบจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ร้องไห้ การลงโทษดังกล่าวทำให้ฉันรู้สึกน่าเบื่อ ยังทำงานร่วมกันเมื่อเร็ว ๆ นี้เตือนอ่อนโยนมีความสุขดังนั้นเวลานี้ฉันรู้สึกออกเล็กน้อยคลื่นในอากาศถอย ** ระบายเสร็จฉันผลักเขาออกไป นี้จะยึดโดยแทบจะไม่ฉันยืนนอนอยู่บนโต๊ะเขาไม่สามารถที่ตอนนี้ตกอยู่กับพื้นดิน ผมคือยากจะช่วยเขา แต่ความภาคภูมิใจของการป้องกันการกระทำของฉัน ลังเลเขามีตัวเองลุกขึ้นยืนโทงเทง เขาเป็นคนเงียบแต่งตัวช้าเขาเดินโซเซไปทางประตูห้องนอน วันฤดูร้อนภายในเย็นยังคงไม่สามารถปกปิดความร้อนของฉัน ฉันยืนพิงผนังหอบเล็กน้อยมองที่ประตูเขาก็กลับมา เขาบอกผมเบา ๆ "...... สามารถโกหก." "สิ่งที่." ฉันนั่งและมองไปที่เขารอคำต่อไปของเขา และเขาก็มองมาที่ฉันสำหรับช่วงเวลาที่จะพูดอะไรของการส่งออก แต่การร้องเรียนเช่นตา แต่ทำพันคำ เขาหันและค่อยๆเดินไปที่ห้องน้ำ ไม่นานเสียงของน้ำที่มันฟัง สามารถโกหก สามารถโกหก สามารถโกหก จิตใจของเขาก็เต็มไปบอกลังเลฉันดูและมันเกือบจะเสียใจตา - ที่หันเข้ามาในเกือบสุดท้ายของเขาเรียกชื่อฉัน หลังจากที่หน่วยความจำฉันไม่สามารถคิดของฉากจะเบลอสมองออกจากความวุ่นวายเท่านั้น ผมได้กำมือของฉันไม่สามารถที่จะแขวนโทรศัพท์; ผู้ที่สวมใส่เสื้อผ้าสีขาวคนชุดที่มาและไปคนที่ส่งรถลงบนเปล; อ่างอาบน้ำเป็นน้ำมันเต็มถังสีแดง, สีน้ำเจือจางเลือดเป็นคราสสดใส พิษกระดูก ความวุ่นวายของโลกที่ฉันได้ยินทั้งหมด ฉันได้ยินมานิด ๆ หน่อย ๆ ของชีวิตของเขาทางเดินของเสียงและด้วยหัวใจของฉันเหมือนหมุนสีดำเป็นความกลัวที่ลึกลงไป วิธีจะ ...... วิธีการที่จะกลายเป็น ช่วยเขา ได้อย่างรวดเร็วช่วยเขา รวดเร็วประหยัดหยินหลักของฉันอา ผมทำตามรถพยาบาลไปโรงพยาบาลด้วยกัน ผมไม่กล้า pong เขาและได้เห็นเขาต้องการความกล้าหาญ ผมกลัวที่จะสัมผัสเขาค่อยๆ pong มือเย็นกลัวที่จะเห็น ups และดาวน์ที่เขาทำหน้าอก เสื้อผ้าของเขาถูกย้อมด้วยสีสยองขวัญหยดเลือดผิวซีดที่น่ากลัว Trance ถูกดึงกลับความทรงจำของการผ่าตัดของเขาในวันนั้น จากนั้นพระเจ้าเกือบเอาชีวิตของเขาในเวลานี้ผมกำลังจะกลายเป็นความตายที่จะผลักเขาฆาตกรของเขา มันกลับกลายเป็นว่าคนที่ไม่ยึดมั่นก็คือฉัน ฉันไม่สามารถคิดเกี่ยวกับความเป็นไปได้ไม่สามารถบันทึกกลับไปที่เขา แต่ความคิดของฝันร้าย แต่เป็นเที่ยงคืนคว้าฉันไว้แน่น ผมมองไปที่เขาถูกเข็นเข้าไปในห้องฉุกเฉินและกดอีกครั้งความรู้สึกของความอ่อนแอความผิดและความวิตกกังวลของฉันเต็มไปทั้งยาวและความทุกข์ทรมานกับการรอคอย กวางวิ่งพี่ชายผมไม่ได้แจ้งให้ทราบล่วงหน้า "บ่อหยินว่าเขา?" เขาถามฉันตามความกังวลใจที่อยู่เบื้องหลัง Shixun เดียวกันห่วงและการขาดดุล袿br /> ผมส่ายหัว blankly ฉันยังต้องการที่จะรู้ว่าตอนนี้เขาเป็น "ทำไมไม่ดีเกี่ยวกับเขา !? เขามีภาวะซึมเศร้า ah!" พี่ชายกวางตะโกนมาที่ผม อาการซึมเศร้า? ผมก็ซบเซาสั่นศีรษะของเขา︰ "ผม ...... ผมไม่ทราบว่า ...... " "วิธีการที่จู่ ๆ ...... ดังนั้นผมคิดว่าเขาจะดีขึ้นเล็กน้อยในวันนี้การใช้ยา ...... " "เพราะฉัน" ฉันได้ยินเสียงตัวเองฟิวแรน เสียงของน่าน "เพราะกับผมเขาเป็นก่อนที่เขาจะฆ่าตัวตาย ...... ...... " พี่ชายกวางแข็งแกร่ง︰ "" สิ่งที่คุณพูด? "ฉันตีเขาดุเขา...... ...... ผมบอกเขาว่า -" คำพูด ไม่เสร็จกวางจู่ ๆ พี่ชายแกว่งหมัดมากกว่าตีแก้มของฉัน Shixun และกุยทั้งหมดกลม H ปั๊มข้อบกพร่องตับอ่อนทำลาย Xie Xie คังฮุยชูนมรักเบียนแดงเบนกระจกแผ่นโลหะ Huanhuan ลูกภาชนะไวน์ br /> "ผมไม่ทราบว่าบ่อหยิน *** ทำไมคุณ so good! จะทำให้คุณตัดสินประหารชีวิต เขาเป็นคนที่เหมาะสม! "ประโยคตายสำหรับเขา...... ใช่อา ...... ...... ผมเป็นฆาตกร" พี่ชายกวางไม่ทำเช่นนี้จันทน์ลีแอชไม่ได้คาดหวัง ...... "Shixun กดกวางแล้วหันไปมองที่ผม "สามารถ Liege คุณจะไม่ได้ดูภาพ ...... ?" และตอนนี้ในที่สุดผมก็ตอบสนองบิต "คุณ ...... ...... คุณรู้ไหมว่าภาพ?" โดยกุยพับนั่งยอง Y> หมู่เซี่ยจินซุนเต่านกอีมู ให้สัมภาษณ์กับหวาง Jiu อธิษฐานไหมอาเจอาบแดดกรณีโครงกระดูกอี๋ประกัน Eris Huan ㄊสวยน้ำเต้าเนินเขาป่าผ่านผ้าป่านเนื้อละเอียดให้อภัย! br /> สุดท้ายท้ายห้อยต่องแต่งที่จะคว้าเขากลับมาจากมือของการเสียชีวิต จนกระทั่งวันรุ่งขึ้นเขาตื่นช้า ออกจากสิ่งนั้นพี่ชาย Yasunobu โกรธกังวลระงับการทำงานของพวกเราทุกคนที่จะหลีกเลี่ยงการถูกผู้สื่อข่าวถามออกมาจากบางสิ่งบางอย่าง นอกจากนี้ บริษัท ยังมีการรีบเร่งเพื่อหารือเกี่ยวกับการตอบโต้ เมื่อด้านบ่อหยินตื่นขึ้นมาผมก็รอที่ข้างเตียงของเขา ในที่สุดเขาก็เปิดตาของเขาที่จะเห็นผมถูกย้ายไปยังไม่รู้จะทำอย่างไร ฉันต้องการที่จะจับมือมั่นของเขา แต่เขาไม่กล้าที่จะสัมผัสพงษ์ - ฉันจะทำให้เขาเป็นอันตราย ดวงตาของเขาลดลงเล็กน้อยค่อย ๆ ปรับตัวไปด้านหน้าของแสง ใบหน้าของเขายังคงอยู่กับผมว่ารอยฟกช้ำบดหมัด ดูเหนื่อยและสับสนในขณะที่ผมเห็นได้กลายเป็นความหวาดกลัวและความวิตกกังวล "...... บ่อหยิน." ผมบอกเขาเบา ๆ "...... สิ่งที่ฉันยังมีชีวิตอยู่." เสียงแหบเสียงของเขา, ทะลึ่งถาม despairingly ผมเห็นว่ามีลักษณะหัวใจกลั้น ตอนนี้บอกเขาเกี่ยวกับความจริงที่ว่าเขายังมีชีวิตอยู่เขาเป็นระเบิดที่ใหญ่กว่า "ฉันขอโทษฉันขอโทษ ...... " ผมไม่ทราบว่าสิ่งที่จะพูดพึมพำเพียงเพื่อเขาจะขอโทษ เขาไม่ได้มองที่ผมดำเนินการอย่างเงียบ ๆ ไปที่จะไปเขาปิดตาของเขา ฉันขอโทษ คุณอาจจะไม่ยกโทษให้ฉัน คุณรองรับฉันอีกครั้งและอีกครั้ง แต่ฉันทำร้ายคุณเสี่ยงมากขึ้น ผมทำผิดพลาดคุณยิ้มเสมอและบอกว่าโอเค แต่ไม่ฉีกของคุณเป็นที่ดึงดูดความผิดของฉันไม่มีที่สิ้นสุด คุณมีความกังวลใจอยู่เสมอว่าฉันกินดีนอนหลับได้ดีฉันกลัวฉันจะกลัวมีส่วนร่วม แต่ยังกังวลว่าผมจะเหนื่อยพวกเขาก็เงียบ ๆ ดูแลฉัน และฉันมีให้กับผู้อื่นผ่านทางปากเพียงรู้ว่าคุณมีภาวะซึมเศร้าความทุกข์ทรมานจากภาวะซึมเศร้ารู้ว่าคุณไม่ได้กินดีเมื่อเร็ว ๆ นี้กลายเป็นโรคขาดสารอาหารและในท้ายที่สุดคุณรู้ว่าสิ่งที่น่ากลัวอันตรายที่ได้รับความเดือดร้อน ฉันยังคงถูกคุกคามโดยคุณในกำพร้ามากที่สุดเมื่อคุณชนะคุณและสัตว์เหล่านั้นทำสิ่งเดียวกัน ...... ฉันรู้ว่าที่ผมมาที่นี่น่ารังเกียจหวงเพราะผมดูแลเกี่ยวกับคุณ แต่ฉันได้รับ มันเป็นข้ออ้างอีกครั้งหนึ่งที่จะทำร้ายคุณนำคุณเข้าสู่นรก ด้านบ่อหยินจริงๆไม่ได้พูดคุยกับผม เขาไม่ได้มองมาที่ฉันให้ฉันพูดคุยกับเขาได้รับการดูแลที่เขาจะไม่สนใจอีกต่อไปเพียงแค่มองลงเงียบ ก่อนที่ฉันมักจะไปในทิศทางที่จะมองเขาเย็นเวลานี้ดังนั้นฉันตกใจไร้ที่ติ กรรมของฉันมา ฉันสมควรได้รับอา ผมคิดว่าเขาอาจจะไม่ได้ต้องการที่จะเห็นฉันคุณจะพยายามที่จะหลีกเลี่ยงในด้านหน้าของเขา บางครั้งเพียงแค่พูดคุยกับเขาเมื่อเขาผล็อยหลับไปอย่างระมัดระวังและค่อยๆจับมือของเขา ดูตาข่ายบนข้อมือของเขาฉันจะรู้สึกมีความสุขและกลัว ขอบคุณพระเจ้าอีกครั้งหนึ่งที่เขาให้ฉันจากมือของการเสียชีวิต วันที่สามเขาตื่นขึ้นมาต่อมาเมื่อผมมาถึงวอร์ดประตูแง้ม ผมกำลังจะผลักดันประตูที่จะไปเห็นเขาพวกเขาได้ยินบทสนทนาของคนสองคน พี่ชายกวางเดิมยัง สองเสียงข้ามประตูผ่านเข้าไปในหูของฉัน "พี่ชาย Yasunobu ที่นั่นคุณไม่ได้บังคับตัวเองผมจะพูดคุยกับเขาอีกครั้งล่าช้าไม่กี่วันที่จะพูดคุยเกี่ยวกับ." "ไม่เป็นไร." เสียงของเขาก็ยังคงอ่อนแอกับความเจ็บป่วยไม่นาน "คุณมีส่วนที่เหลือดีที่สำคัญ. ...... หลังจากที่ไม่ได้ทำอะไรโง่และไม่ได้ยิน." ความเงียบวอร์ด เป็นเวลานานผมได้ยินเสียงของเขา "กวางบราเดอร์" "ah?" "สามารถโกหกใบหน้าเป็นวิธีการที่เป็นมันเจ็บ ...... ...... ?" ได้ยินเขาพูดถึงชื่อของฉันหัวใจของฉันไม่สามารถช่วย แต่การระเบิดของความตื่นเต้น คุณโอนเย็นไม่กี่วันที่ผ่านมาให้ฉันหัวใจและจิตใจของฉันฉันยังคงทำ "ผมตี." พี่ชายกวางตอบเพียง "บราเดอร์ ...... " เขาเป็นบิตกังวล "คุณไม่ได้ตำหนิเขา ah, ตอนนี้ผม ...... ไม่สามารถโกหกสิ่งที่ออก." "เขาจะทำเช่นนี้กับคุณคุณยังช่วยให้เขาที่จะพูดah!" "ฉัน...... ฉันทำ ไม่เหตุผลและเขาของเขาโอเค. "" จริงเหรอเสิร์ฟคุณ. "พี่ชายกวางโกรธ แต่ผมได้ยินยิ้มหลักหยินเบา ๆ ภายใต้ เขาค่อย ๆ เปิดเสียงทุกคำเหมือนทิ่มเข็มในทั่วไปเกี่ยวกับหัวใจของฉัน "พี่ชายคุณไม่ได้พูดอย่างนั้น แต่คุณยังมีความตระหนักในสิ่งที่ ...... ฉันไม่สามารถโกหกสิ่งที่ความรู้สึกของฉันไม่สามารถดูเหมือนจะหลอกลวงทุกคน." "หลังจากนี้ ...... ฉันอาจมันไม่สามารถอยู่ใน รวมกันใน ...... "" ผมไม่ได้มองตามหลังเขาในด้านข้างของเขาผมรู้สึกเศร้ามาก. "" เขาสามารถที่ดีดีจริงๆ ...... ...... ฉันรู้ว่าเขาจะมาอย่างเงียบ ๆ ที่จะเห็นฉันตอนนี้เขาอยู่มากอาจ ความสำนึกผิด ...... พี่ชายของคุณช่วยฉันชักชวนให้เขาและบอกเขาว่าไม่โทษตัวเองผมจบลงตอนนี้ที่ไม่ได้เป็นสิ่งที่อาของเขา. "" ผมคิดว่าผม...... ฉันไม่ได้มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะพูดถึงมันเหมือนเขา ฉันมักจะปล่อยให้เขามีความสุขเสมอนอนอยู่กับเขาให้เขาลง. "" ตอนนี้ความสามารถในการสิ่งต่างๆเช่นเจ็บองค์ประกอบทั้ง. "" ผมในเวลาที่จริงผมอยากจะตาย ...... ลือ ตอนนี้ผมไม่ทราบว่าสิ่งที่จะเห็นใบหน้าของคุณขึ้น ...... "เขากล่าวว่านี่คือบางส่วนผิดหวัง "คุณไม่ได้ทำบ้าๆบอ ๆ " พี่ชายกวางขัดจังหวะเขา หลังจากสิ่งที่จะพูดว่าฉันไม่เคยฟัง ทำไมคุณต้องปรับมันให้ฉัน เห็นได้ชัดว่าทุกความผิดของฉัน ในเวลานี้พี่ชายกวางเปิดประตูและเดินออกไป ผมเห็นยืนอยู่ข้างนอกเขาประหลาดใจสักครู่แล้วพวกเขาก็ยังคงที่จะไปใบหน้าเย็น "บราเดอร์!" ฉันร้องไห้รางที่เขาจับได้ เขาหยุดหันและจ้องมาที่ผม "ผมเคยได้ยิน?" เขาถาม ผมพยักหน้า "คุณยังคงได้ยินเสียงการขาดดุลลง." ฉันไม่สนใจถากถางของเขาถาม︰ "Yasunobu ว่าพี่ชายที่นั่นหรือไม่สิ่งที่ บริษัท ทำมัน." กวางพี่ชายถอนหายใจอู้อี้︰ "พวกเขาต้องการวันนี้ปีเตอร์อิม ไปสื่อข่าวลือที่บอกว่าเขาไม่ได้ฆ่าตัวตายโดยวิธีการที่ ...... เพราะเหตุผลด้านสุขภาพว่าเขาชั่วคราวออกจากการผสมผสานที่ไม่แน่นอน. "ฉันไม่สามารถเชื่อว่าการตัดสินใจของบริษัท ที่จะถอนตัวออกจากการรวมกันของสิ่งที่จะพูดถึง" ตอนนี้เขาดูว่า สื่อ! ร่างกายของเขายังคงไม่ดีดังนั้นจิตใจไม่สามารถที่จะแบก ah! "" ...... บ่อหยินตัวเองที่ตกลงกันไว้ถ้าเป็นวันพรุ่งนี้. "พี่ชายอย่างไม่เต็มใจกวางกล่าวว่า" และ ...... จะกล่าวว่ามีอยู่แล้วได้รับนิตยสาร ภาพถ่ายเหล่านั้น. "" คืออะไร? "" โชคดีที่นิตยสารบ้านที่ดีและความสัมพันธ์ขององค์กรแรกที่จะถามคำถาม บริษัท ที่ไม่ได้ใส่รูปถ่ายโดยตรงส่งออก "พี่ชายกวางเบื่อหน่ายลูบผมของเขา" แต่ข้อความที่ได้รับการกระจายออกไป ที่อิมหลักและ ...... และผู้ชายภาพอนาจารของชั้น. "เขามีความเงียบของเขาเองเป็นคนที่มากเกินไปที่จะทน มีการวิพากษ์วิจารณ์เหล่านี้และความยากลำบากต่อไปเขาจะต้องดำเนินการลงขวาทั้งหมด ผมคิดและหันไป "ผมไปดูเขา." "ดี" Athenagoras กวางฉันมีชีวิตอยู่ "เขาไม่โทษคุณไม่ได้หมายความว่าเขาต้องการที่จะเห็นคุณ." "...... " "เขากลัว คุณจะรู้ว่าคุณ. "นี้ทำให้ผมกิ่วอย่างกระทันหัน ...... ฉันรู้ว่า แต่ ...... ถ้าผมต้องการที่จะบันทึกแล้วคุณสามารถให้ฉันเป็นโอกาสสุดท้าย