熟悉而又陌生的在楼下，她给他打电话。 他暂时结束了会议，去办公室，拿

熟悉而又陌生的

在楼下，她给他打电话。
他暂时结束了会议，去办公室，拿了钥匙，然后坐电梯，从高楼下来。
她忘记了拿家里的钥匙，过来取。
那段时间，他们的感情出了一点问题，没有确切的原因，如果非要找一个原因，那就是他们结婚已经十年。
十年，住在一个屋檐下，睡在同一张床上，吃着同一个锅里的饭菜，看着同一台电视节目－－出一点问题，也是正常的。
十年，他始终奔波着，为一份所谓的事业，或者说，为一份能保证全家安稳生活的薪水。她则在家做了十年的家庭主妇，接送孩子上学，打扫卫生，做饭，洗衣－－和所有主妇的生活一样，与别的女人不同的是，对此她从没有抱怨过。
没有抱怨，生活也就没有了争吵，日子像宽阔的河流一样，平稳而迅速的流逝。
马路对面，公交车站上，她站在那里，阳光很刺眼，她撑着一把遮阳伞。自行车，公交车，小轿车－－飞快地形成了一道流动的屏障。站在路对面，隔着车流看她，一瞬间，他那颗僵硬的心像被针刺了下一般，疼痛过后，是悸动。他忽然意识到，对面等他送钥匙过去的那个人，是他曾经爱过的少女，十年前，她美丽的样子，几乎是他全部的梦想。
他记得，在他们确定走进婚姻殿堂的那天，也是一个阳光灿烂的正午，她同样撑着一把遮阳伞。那时候青春的尾巴还残存在她身上，他对着车辆打着暂停的手势，飞快地穿过马路。在车站边上，一把将她抱起来，转了几圈。两个人快乐的像合谋去做一个坏事的孩子。
而现在，他已经说自己老了，其实他知道，自己只不过是疲惫了。
她也看见了他，恋爱的时候，遇到这样的情景，她一定会激动兴奋的向他招手，然后在他的呵斥中收回已经迈出去的步子，焦急的转着圈儿，直到他顺利的到达身边。
而现在，她没有任何举动，身边每一个都脚步匆匆，只有她静立街边，任风吹着她的裙角。这个姿态明白无误的告诉别人，她在等人。
当他意识到她在等他的时候，内心久违的温柔涌了出来，周围所有的事物彷佛都恍惚起来，曾经再熟悉的公交车站，也好像变了一个谋生的站台，她也似乎不再是她－－一个前来取钥匙的主妇，而是一个来赴约的爱人。
在一串尖声鸣叫的喇叭声中，他快速地跑向她。
'那么着急干嘛？多危险！'她嗔怪。
'怎么搞的，钥匙怎么会锁在家里？'他略带责备。
她接过钥匙，沉默不语。
'回去路上小心点。'他叮嘱。
'恩。你去上班吧。'说完这句话，他准备走向开来的公交车。
他拉住她，拥抱一下。
回到办公室，他作出了一个决定－－带她去看海。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คุ้นเคย และไม่คุ้นเคยชั้นล่าง เธอทำให้เขาโทร เขาปิดการประชุม ไปที่สำนักงาน เอาคีย์ แล้ว ลิฟท์จะลงจากอาคารที่ เธอลืมใช้คีย์ รับ ในช่วงเวลานั้น ความรู้สึกของพวกเขามีปัญหา ไม่มีเหตุผลแน่นอน ถ้ามีหาเหตุผล เป็นที่พวกเขาได้แต่งงานสิบปี สิบปี อยู่ภายใต้หนึ่งหลังคา นอนในเตียงเดียวกัน กินอาหารหม้อเดียว ดูเหมือนทีวี – ปัญหาเล็กน้อย เป็นเรื่องปกติ สิบปี เขาจะเสมอรีบ สำหรับการประกอบอาชีพเรียกว่า หรือ สำหรับชีวิตครอบครัวรับรองเงินเดือน เธอใช้เวลาสิบปีที่บ้าน housewives เด็ก ๆ ไปโรงเรียน ทำความสะอาด ทำอาหาร และซัก รีด – และ housewives ทั้งหมดในชีวิต คือเธอไม่เคยแนะนำเกี่ยวกับเรื่องนี้แตกต่างจากผู้หญิงอื่น ๆ ไม่บ่น ชีวิต โดยไม่มีการทะเลาะวิวาท วันได้เช่นแม่น้ำกว้าง เป็นผ่านราบรื่น และรวดเร็ว ข้ามถนน ในสถานี เธอยืนมี ดวงอาทิตย์ถูกจำกัด ถือร่มให้เธอ จักรยาน รถบัส รถ – ได้อย่างรวดเร็วเพื่อเป็นอุปสรรคต่อการไหล ยืนข้าม ผ่านการจราจร และดูเธอ ในทันที เขาแข็งหัวใจเหมือนฝังเข็มทั่วไป หลังจากที่อาการปวดไม่กระเพื่อม เขาก็รู้ว่า รอคนส่งเขาคีย์ในอดีต เป็นที่รักหญิง 10 ปี รูปลักษณ์ของเธอสวยงาม ความฝันของเขาเกือบทั้งหมด 他记得，在他们确定走进婚姻殿堂的那天，也是一个阳光灿烂的正午，她同样撑着一把遮阳伞。那时候青春的尾巴还残存在她身上，他对着车辆打着暂停的手势，飞快地穿过马路。在车站边上，一把将她抱起来，转了几圈。两个人快乐的像合谋去做一个坏事的孩子。 而现在，他已经说自己老了，其实他知道，自己只不过是疲惫了。 她也看见了他，恋爱的时候，遇到这样的情景，她一定会激动兴奋的向他招手，然后在他的呵斥中收回已经迈出去的步子，焦急的转着圈儿，直到他顺利的到达身边。 而现在，她没有任何举动，身边每一个都脚步匆匆，只有她静立街边，任风吹着她的裙角。这个姿态明白无误的告诉别人，她在等人。 当他意识到她在等他的时候，内心久违的温柔涌了出来，周围所有的事物彷佛都恍惚起来，曾经再熟悉的公交车站，也好像变了一个谋生的站台，她也似乎不再是她－－一个前来取钥匙的主妇，而是一个来赴约的爱人。 在一串尖声鸣叫的喇叭声中，他快速地跑向她。 '那么着急干嘛？多危险！'她嗔怪。 '怎么搞的，钥匙怎么会锁在家里？'他略带责备。 她接过钥匙，沉默不语。 '回去路上小心点。'他叮嘱。 '恩。你去上班吧。'说完这句话，他准备走向开来的公交车。 เขาคว้าเธอ ให้ฉันความฮัก ในสำนักงาน เขาได้ทำการตัดสินใจให้พาเธอไปดูทะเล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่คุ้นเคยและไม่คุ้นเคยชั้นล่างเธอให้เขาโทร เขาชั่วคราวสิ้นสุดการประชุมไปที่สำนักงานเอากุญแจแล้วใช้ลิฟท์ลดลงจากตึกสูง เธอลืมที่จะใช้ที่บ้านคีย์มากกว่าที่จะใช้ ในช่วงเวลาที่ความรู้สึกของพวกเขาเป็นปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่มีเหตุผลที่แน่นอนหากไม่ได้มองหาเหตุผลและนั่นคือสิ่งที่พวกเขาได้รับการแต่งงานเป็นเวลาสิบปี ปีที่อาศัยอยู่ภายใต้หลังคาเดียวนอนหลับอยู่บนเตียงเดียวกันรับประทานอาหารด้วยหม้อ, ดูรายการโทรทัศน์เดียวกัน - ปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ มันเป็นเรื่องปกติ สิบปีที่เขาได้วิ่งไปรอบ ๆ สำหรับการประกอบอาชีพที่เรียกว่าหรือว่าคนในครอบครัวเพื่อให้แน่ใจว่าชีวิต paycheck มั่นคง จากนั้นเธอก็ไม่แม่บ้านทศวรรษที่บ้านเด็กไปโรงเรียน, การทำความสะอาด, การทำอาหาร, ร้านซักรีด - และแม่บ้านทั้งหมดในชีวิตและผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่แตกต่างกันซึ่งเธอไม่เคยบ่น ไม่ได้บ่นจะไม่มีชีวิตทะเลาะกันวันเช่นแม่น้ำกว้างเป็นอย่างราบรื่นและผ่านได้อย่างรวดเร็ว ข้ามถนน, สถานีรถประจำทางที่เธอกำลังยืนอยู่ที่นั่นดวงอาทิตย์อยู่พราวเธอยืนกรานที่ร่ม จักรยาน, รถโดยสาร, รถ - ที่เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วกั้นการไหล ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามถนนข้ามการจราจรที่จะเห็นเธอในขณะที่เขาหัวใจแข็งจมเหมือนเข็มโดยทั่วไปหลังจากที่อาการปวดจะสั่น เขาก็รู้ว่าเขาสามารถที่จะส่งข้ามคนสำคัญในอดีตที่ผ่านมาเป็นหญิงสาวที่เขาเคยรัก, ทศวรรษที่ผ่านมาเธอดูสวยงามเกือบทั้งหมดของความฝันของเขา เขาจำได้ว่าวันที่พวกเขาเข้ามาในการแต่งงานจะถูกกำหนดและมันก็เป็นเวลาเที่ยงวันแดดเธอยังยืนยันในร่ม เมื่อหางของเยาวชนที่ยังเหลืออยู่ในตัวเธอเขาหยุดชั่วคราวในด้านหน้าของชื่อของท่าทางรถข้ามถนนอย่างรวดเร็ว ที่สถานีบนขอบ, ถือของเธอขึ้นมาเปิดไม่กี่รอบ คนสองคนที่มีความสุขที่จะทำสิ่งที่ไม่ดีเป็นเด็กสมรู้ร่วมคิด และตอนนี้เขาได้กล่าวว่าเขามีความเก่าแก่ในความเป็นจริงเขารู้ดีว่าเขาเหนื่อยเพียง นอกจากนี้เธอยังเห็นเขารักพบสถานการณ์เช่นเธอจะตื่นเต้นกวักมือเรียกให้เขาและแล้วกลับไปที่ขั้นตอนดำเนินการอยู่แล้วในการด่าว่าของเขาและความกังวลใจหันวงกลมจนกว่าเขาจะประสบความสำเร็จ ด้านมาถึง และตอนนี้เธอไม่ได้มีการเคลื่อนไหวใด ๆ รอบ ๆ แต่ละรอยเท้ารีบเธอก็เฝ้าถนนเท่านั้น Qunjiao เธอลมใด ๆ ท่าทางนี้ติดหูติดตาบอกคนอื่น ๆ ว่าเธอและคนอื่น ๆ เมื่อเขารู้ว่าเธอกำลังรอให้เขากลับไปที่หัวใจอ่อนโยนน้ำท่วมออกจากทุกสิ่งรอบตัวพวกเขาดูเหมือนว่าจะมึนงงเมื่อคุ้นเคยกับสถานีรถบัส แต่ก็ดูเหมือนว่าจะได้กลายเป็นแพลตฟอร์มที่จะทำให้ชีวิตของเธอไม่น่า คือเธอ - แม่บ้านมารับกุญแจ แต่คนรักเพื่อให้ได้รับการแต่งตั้ง ในชุดของเขาร้องเจี๊ยก ๆ โหยหวนเขารีบวิ่งไปที่เธอ 'ดังนั้นทำไมต้องกังวล? อันตรายมากขึ้น! 'เธอตำหนิ 'วิธีการมีส่วนร่วมวิธีที่สำคัญจะถูกขังอยู่ในบ้านได้หรือไม่ 'เขากล่าวหา เธอหยิบกุญแจเงียบ 'ระวังในทางกลับ 'เขาบอกว่า 'ดี คุณไปทำงานในขณะนี้ 'จบประโยคเขาก็พร้อมที่จะเปิดให้รถโดยสาร เขาพาเธอกอด กลับไปที่สำนักงานของเขาได้ตัดสินใจ - จะพาเธอไปเห็นทะเล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฮ่าฮ่าที่คุ้นเคยและไม่คุ้นเคยข้างล่างเธอโทรหาเขา * เขาสามารถสรุปการประชุมไปที่ออฟฟิศเอากุญแจแล้วใช้ลิฟท์ลงมาจากตึกสูง เธอจะลืมเอากุญแจบ้านมาใช้ * เวลาที่ความรู้สึกของพวกเขาจากจุดปัญหาไม่มีแน่นอนเหตุผลถ้าไม่มองหาเหตุผลหนึ่งคือว่าพวกเขาได้รับแต่งงาน 10 ปี * สิบปีอาศัยอยู่ใต้หลังคาเดียวกันนอนเตียงเดียวกันกินหม้อเดียวกันอาหารมองเครื่องเดียวกัน - ออกรายการโทรทัศน์ปัญหานิดหน่อยเป็นปกติ * 10 ปีเขาก็วิ่งไปข้างหน้าเป็นหนึ่งอาชีพที่เรียกว่า " หรือเป็นหนึ่งสามารถรับประกันชีวิตครอบครัวมั่นคงเงินเดือน เธออยู่บ้านทำสิบปีแม่บ้านรับส่งลูกไปโรงเรียนทำความสะอาดทำอาหารซักผ้า - และทุกชีวิตของแม่บ้านเหมือนกับผู้หญิงอื่นที่แตกต่างกันคือซึ่งเธอไม่เคยบ่นเลย อิอิไม่ได้บ่นชีวิตจะไม่มีการทะเลาะกันวันเหมือนแม่น้ำกว้างเหมือนผ่านไปอย่างราบรื่นและรวดเร็ว * ถนนฝั่งตรงข้ามป้ายรถเมล์ที่เธอยืนอยู่ในแสงแดดเจิดจ้ามากเธอหยิบร่มถือ จักรยานรถรถยนต์ - อย่างรวดเร็วในรูปแบบของอุปสรรค สถานีข้ามถนนข้ามการจราจรเธอทันทีเขาหัวใจหัวใจเหมือนถูกเข็มแข็งทั่วไปหน้าปวดหลังปวด เขาก็ตระหนักว่าเขาส่งกุญแจตรงข้ามเช่นอดีตคือคนที่เขาเคยรักสาวสิบปีก่อนเธอดูสวยงามและฝันเกือบทั้งหมดของเขา ฮ่าเขาจำได้ว่าพวกเขาตัดสินใจเดินเข้าไปในพระราชวังในวันนั้นเป็นแดดเที่ยงเธอยังถือเป็นม่านบังแดด เมื่อเยาวชนหางยังตกค้างอยู่ในร่างเธอเขาหันไปทางยานพาหนะชื่อระงับท่าทางรีบข้ามถนน ที่สถานีบนขอบและดึงเธอขึ้นและหมุนได้กี่รอบ ความสุขของคนสองคนเหมือนสมรู้ร่วมคิดที่จะเป็นเด็กไม่ดี *ตอนนี้เขาบอกว่าเขาแก่แล้วแต่ในความเป็นจริงเขารู้ว่าเขาเหนื่อย เธอยังเห็นเขารักเมื่อเจอสถานการณ์เช่นนี้เธอจะตื่นเต้นตื่นเต้นโบกมือให้เขาแล้วเขาด่าในการกู้คืนได้และก้าวไปอย่างใจจดใจจ่อเป็นวงกลมรอบจนกระทั่งเขามาถึงด้านข้างเรียบ * และตอนนี้เธอไม่มีย้ายไปรอบๆแต่ละคนรีบฝีเท้าเท่านั้นเธอยืนนิ่งถนนลมของเธอแต่งตัวของเธอ ท่าทางแน่แท้บอกคนอื่นๆเธอและคนอื่นๆ ในขณะที่เขาตระหนักว่าเธอรอเขานานอ่อนโยนภายในทะลักออกมาทุกอย่างรอบตัวดูเหมือนจะมึนงงลุกขึ้นเคยคุ้นเคยสถานีรถบัสก็เหมือนเปลี่ยนไปเป็นแพลตฟอร์มของชีวิตเธอยังเป็นเธอ - ไม่ได้ดูเหมือนจะเป็นแม่บ้านมาเก็บกุญแจแต่เป็นคนรักที่นัดมา ในสตริงของแตรเสียงแหลมในเขารีบวิ่งไปหาเธอ ' ' กังวลทำไม มันอันตรายนะ ' เธอรำคาญ ' ' ทำไมในวิธีสามารถกุญแจล็อคบ้าน ' เขาค่อนข้างที่จะตำหนิ เธอเอากุญแจเงียบ ' ' กลับไประวัง ' ' เขาถาม ' ' อืม คุณไปทำงาน ' ' พูดจบประโยคนี้เขาเตรียมไปจากรถ ฮ่าเขาดึงเธอไปกอด * กลับมาที่ออฟฟิศเขาตัดสินใจพาเธอไปดูทะเล -- *