武术是以徒手和器械的攻防，动作及其攻法为内容，通过套路和对抗形式，来达

武术是以徒手和器械的攻防，动作及其攻法为内容，通过套路和对抗形式，来达到增强体质、培养意志及训练格斗技能的目的的体育运动。武术在中国具有悠久的历史和广泛的群众基础。
武术萌芽于原始社会人类的生产活动。武术的器械来源于原始人类的生产工具，一些朴素的攻防概念则从同大自然的搏斗中产生出来。武术的雏形则与阶级、国家产生之后的战争有关。到秦汉时手搏、剑道已经很盛行。唐代兴武举，促进了练武活动。宋代开始有了使拳、踢脚、弄棍、掉刀、打套子等表演，宫廷中则有“枪对牌”、“剑对牌”等对练项目。武术从此渐以套路运动为主。员明清时代，不同拳种流派林立，“十八般武艺”及各家拳法广泛流传。建国后，武术被正式列为体育竞技项目，得到了广泛的普及与推广。

武术是以肉体与冷兵器互相格斗的技术，前者之内容为锻链身体各部位以攻击对手，种类分为踢打拿摔四大类；后者之内容，族繁不及备载。发明火枪(musket)前，兵器为以刀枪棍剑鞭镖锤矛钯等冷兵器为主，另有不常见之奇兵；发明火枪后，冷兵器逐渐被淘汰。火枪的发明，间接导致以冷兵器与肉体为武器的攻击技术在战场上势微，而仅存于警察、公安、保全业与军中特种部队。

“武术”这词语，在历史上的第一个记载是负面的。南朝宋的太子舍人，颜延之（384～456）做了首四言诗《皇太子释奠会作》：“偃闭武术，阐扬文令。庶士倾风，万流仰镜。” 意思是“废止武术，促进文学。使百姓佩服，大家仰慕好榜样。”但是此句中的“武术”应该是指“军事”。此词后来还有在明朝用。李渔的《闲情偶寄•种植部》：“自幼好武术。”也称功夫。

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

武术是以徒手和器械的攻防，动作及其攻法为内容，通过套路和对抗形式，来达到增强体质、培养意志及训练格斗技能的目的的体育运动。武术在中国具有悠久的历史和广泛的群众基础。 武术萌芽于原始社会人类的生产活动。武术的器械来源于原始人类的生产工具，一些朴素的攻防概念则从同大自然的搏斗中产生出来。武术的雏形则与阶级、国家产生之后的战争有关。到秦汉时手搏、剑道已经很盛行。唐代兴武举，促进了练武活动。宋代开始有了使拳、踢脚、弄棍、掉刀、打套子等表演，宫廷中则有“枪对牌”、“剑对牌”等对练项目。武术从此渐以套路运动为主。员明清时代，不同拳种流派林立，“十八般武艺”及各家拳法广泛流传。建国后，武术被正式列为体育竞技项目，得到了广泛的普及与推广。 武术是以肉体与冷兵器互相格斗的技术，前者之内容为锻链身体各部位以攻击对手，种类分为踢打拿摔四大类；后者之内容，族繁不及备载。发明火枪(musket)前，兵器为以刀枪棍剑鞭镖锤矛钯等冷兵器为主，另有不常见之奇兵；发明火枪后，冷兵器逐渐被淘汰。火枪的发明，间接导致以冷兵器与肉体为武器的攻击技术在战场上势微，而仅存于警察、公安、保全业与军中特种部队。 "ศิลปะ" คำ บันทึกครั้งแรก ในประวัติศาสตร์ถูกลบ เจ้าชายเพลงหลิวน่าปัด ยัน yanzhi (384 ~ 456) ทำไรซิ่งแรกของยุพราชรุ่นดื่มจะทำให้ ": " ปิดศิลปะ เวิ่น ชูชิเอียงลม ไหลกระจกหลัง ยกเลิก "หมายถึง" ของศิลปะการต่อสู้ เอกสารประกอบการ ทำให้คนชื่นชม เราชื่นชมเป็นตัวอย่างที่ดี "แต่ประโยคนี้"ศิลปะ "หมายถึง" ทหาร" คำนี้ในภายหลังในสมัยราชวงศ์หมิง ส่ง Li Yu หนังสือเป็นครั้งคราว•ปลูก ": " ศิลปะดีช่วงอายุ "ตามที่เรียกว่ากังฟู

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ศิลปะการต่อสู้ด้วยอาวุธและอุปกรณ์ป้องกันการโจมตีผ่านกฎหมายและเป็นเนื้อหาของละครและการต่อสู้กับรูปแบบเพื่อเสริมสร้างร่างกายและพัฒนาจิตใจและวัตถุประสงค์ของการฝึกทักษะการต่อสู้กีฬา ศิลปะการต่อสู้ในประเทศจีนมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานและฐานมวลชนในวงกว้าง
ศิลปะการต่อสู้มาจากกิจกรรมการผลิตของสังคมดั้งเดิม ศิลปะการต่อสู้ที่มาจากมนุษย์ดึกดำบรรพ์ของอุปกรณ์เครื่องมือในการผลิตบางส่วนของแนวคิดที่เรียบง่ายการป้องกันและการโจมตีจากการต่อสู้กับธรรมชาติที่เกิดขึ้น รูปแบบของศิลปะการต่อสู้ที่เป็นระดับประเทศและสร้างหลังสงครามที่เกี่ยวข้อง และเมื่อถึงเวลาที่手搏เคนโด้ก็เป็นที่นิยม 武举ราชวงศ์ถังและส่งเสริมกิจกรรมศิลปะเพลงที่ทำให้เริ่มมีหมัด , เตะ , ทำหล่น , ซองมีดและกระบอง , เล่นและการแสดงในราชสำนักมี " ปืนในมือ " , " ดาบคู่ " " " " " " " การฝึกโครงการ จากนั้นค่อยตามด้วยรูทีนการออกกำลังกายวูซู สมาชิกประเภทที่แตกต่างกันประเภทของราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงยุคแห่ง " 18 ศิลปะการต่อสู้ " และแต่ละอย่างแพร่หลาย ? หลังจากการก่อตั้งของศิลปะการต่อสู้อย่างเป็นทางการสำหรับการแข่งขันในกีฬาที่ได้รับความนิยมและการส่งเสริมการขาย

ของศิลปะการต่อสู้และการต่อสู้กันในเนื้อเหล็กเย็นเทคโนโลยีเนื้อหาของอดีตเพื่อออกกำลังกายทุกส่วนของร่างกายเพื่อโจมตีฝ่ายตรงข้ามชนิดแบ่งได้เป็น 4 ชนิดใหญ่เตะล้มเอาหลังเนื้อหาของตระกูลที่ซับซ้อนน้อยกว่าที่เตรียมไว้ ประดิษฐ์ปืน ( musket ) ก่อนอาวุธดาบและกระบองเพื่อฟาดคทาอาวุธอื่นๆเย็นโผแพลเลเดียมเป็นอย่างอื่นไม่พบชนิดของสิ่งประดิษฐ์ปืนอาวุธเย็นหลังล้างออก , ปืนที่ประดิษฐ์โดยอ้อมส่งผลให้กับร่างกายเป็นอาวุธในการโจมตีของอาวุธในสนามรบที่มีศักยภาพไมโครเทคโนโลยีโดยเฉพาะในอุตสาหกรรมการรักษาความปลอดภัย , ความปลอดภัย , ตำรวจและทหารกองกำลังพิเศษ

" ศิลปะการต่อสู้ " คำว่า , บันทึกแรกในประวัติศาสตร์ที่เป็นด้านลบ องค์รัชทายาทของราชวงศ์ใต้เพลงกลอนของคน ( 384 ~ 456 ) ได้ปล่อยเพลง " คำบูชาองค์รัชทายาทจะเป็น " : " หยุดการกระทำลงบทความเผยแพร่ศิลปะการต่อสู้ . ดังนั้นหากการไหลลมยาง , กระจก . . . . . . . หมายถึง " การส่งเสริมศิลปะและวรรณคดี เพื่อให้ประชาชนทั่วไปได้ชื่นชมทุกคนชื่นชมเป็นตัวอย่างที่ดี " " " " " " " . . . . . . . แต่ในประโยคนี้น่าจะหมายถึง " ศิลปะ " " " " " " " " " " " " " ทหาร " คำที่ใช้และต่อมาในช่วงราชวงศ์หมิง ของเขาซีอานชิงหรือจี - ปลูกกระทรวง " : " ศิลปะการต่อสู้ตั้งแต่อายุยังน้อยมาก . . . . . . . หรือที่เรียกว่ากังฟู