วันสิ้นโลกปีสี่ร้อยสามสิบสองดงแก้วหนึ่งร้อยสิบหกในฤดูร้อนของปีหรือเสียงกลองหลังจากนั้นท้องฟ้าก็เปิดให้แสงส่องบนคืนที่ท้องฟ้าเปิดและเส้นด้ายที่พลับพลาแห่งชุมนุมหมอกจางๆให้มันชัดเจนขึ้น ที่เห็นที่รู้วันนี้เป็นวันที่ท้องฟ้าสดใสอากาศดีทางทิศตะวันออกของนายกฯที่มุมตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศแก้วสระบุรีเป็นผุบ้านลานเล็กๆมาสองเสียงส่วนบุคคล ฟังเสียงว่าเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า" แล้วถ้านายยังอยู่กับฉันและเห็นคุณในวันนี้ก็มองเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์จะดีใจ . . . . . . . ภาพวันซาทรุดโทรมเก่าผ่านทางหน้าต่างซึ่งสามารถมองเห็นเป็นหนึ่งในสิบสองหรือสิบสามปีผอมแห้งเล็กแม่บ้านที่ยืนอยู่ในชุดมีผ้าสีเหลืองซีดเซียยังผู้หญิงข้างหลังกระซิบ
การแปล กรุณารอสักครู่..
