เทศกาลหยวนเซียว วันขึ้น 15 ค่ำเดือน

เทศกาลหยวนเซียว

วันขึ้น 15 ค่ำเดือนอ้ายตามปฏิทินจันทรคติของจีนเป็นเทศกาลหยวนเซียว ซึ่งเป็นเทศกาลเก่าแก่อีกเทศกาลหนึ่งของจีน และเป็นเทศกาลที่ต่อจากเทศกาลตรุษจีน

คืนของเทศกาลหยวนเซียวเป็นคืนแรกของปีใหม่ที่เห็นพระจันทร์เต็มดวง คืนนั้น มีประเพณีแขวนโคมไฟ ดังนั้น เทศกาลหยวนเซียวมีอีกชื่อหนึ่งว่า“เทศกาลโคมไฟ” การชมโคมไฟและการกินขนมหยวนเซียวเป็นกิจกรรมสำคัญของเทศกาลหยวนเซียว เหตุใดต้องแขวนโคมไฟในเทศกาลหยวนเซียว

เล่ากันว่า เมื่อปี 180 ก่อนคริสต์กาล กษัตริย์ฮั่นเหวินตี้ของราชวงศ์ฮั่นขึ้นครองราชย์ในวันขึ้น 15 ค่ำเดือนอ้าย เืพื่อฉลองเรื่องนี้ กษัตริย์ฮั่นเหวินตี้กำหนดวันขึ้น 15 ค่ำเดือนอ้ายเป็นเทศกาลโคมไฟ พอถึงคืนนั้น พระองค์จะเสด็จออกจากวังไปร่วมสนุกกับประชาชน วันนั้น ไม่ว่าบ้านเล็กบ้านใหญ่ ตรอกซอกซอยล้วนจะแขวนโคมไฟหลากสีที่มีรูปลักษณะต่างๆให้ชมกัน ถึงปี 104 ก่อนคริสตกาล เทศกาลหยวนเซียวได้รับการกำหนดเป็นเทศกาลสำคัญแห่งชาติ ทำให้การฉลองเทศกาลหยวนเซียวมีขนาดใหญ่โตยิ่งขึ้น ตามข้อกำหนด สถานที่สาธารณะต่่างๆและทุกบ้านต้องประดับโคมไฟ โดยเฉพาะย่านการค้าและศูนย์วัฒนธรรมต้องจัดงานโคมไฟขนาดใหญ่ ไม่ว่าผู้หญิงผู้ชาย เด็กหรือผู้เฒ่าล้วนจะไปชมโคมไฟ ทายปริศนาโคมไฟและเชิดโคมไฟมังกรตลอดคืน ต่อมา ประเพณีนี้ได้สืบทอดกันมาทุกยุคทุกสมัย ตามการบันทึก ปีค.ศ. 731 สมัยราชวงศ์ถางเคยทำภูเขาโคมไฟสูง 7 เมตรที่ประกอบด้วยโคมไฟกว่า 5 หมื่นดวงตั้งอยู่ในเมืองฉางอัน เมืองหลวงของราชวงศ์ถาง

โคมไฟที่แขวนโชว์ในเทศกาลหยวนเซียวส่วนมากจะทำด้วยกระดาษสีต่างๆ จะทำเป็นรูปภูเขา สิ่งก่อสร้าง คน ดอกไม้ นกและสัตว์ชนิดต่างๆ โคมไฟ“โจ่วหม่าเติง”เป็นโคมไฟที่มีเอกลักษณ์ของจีนอย่างเด่นชัด โคมไฟ“โจ่วหม่าเติง”เป็นของเล่นชนิดหนึ่ง มีประวัติกว่าพันปีแล้ว ภายในโคมไฟได้ติดตั้งล้อวงจักร พอจุดเทียนในโคมไฟ กระแสอากาศที่ได้รับความร้อนจากเปลวเทียนจะดันวงจักรที่ติดกระดาษรูปคนขี่ม้าในอิริยบถต่างๆหมุนไปตามวงจักร เงาของรูปคนขี่ม้าจะสะท้อนอยู่บนกระดาษชั้นนอกของโคมไฟ มองแล้วเสมือนม้ากำลังวิ่งห้อตะบึง

การกินขนมหยวนเซียวเป็นประเพณีสำคัญอย่างหนึ่งของเทศกาลหยวนเซียว สมัยราชวงศ์ซ่ง ประชาชนนิยมกินขนมพื้นบ้านชนิดหนึ่งในเทศกาลโคมไฟ ขนมชนิดนี้มีรูปลักษณ์กลม ทำด้วยแป้งข้าวเหนียว ข้างในมีไส้หวาน ภาคเหนือของจีนเรียกขนมชนิดนี้ว่า“หยวนเซียว”ส่วนภาคใต้เรียก“ทังหยวน” หรือ“ทังถวน”

ปัจจุบัน ขนมหยวนเซียวมีไส้หลายสิบชนิด เช่น ซันจา พุทรา ถั่วแดง โหงวยิ้น งา เนยและช็อกโกแลตเป็นต้น รสชาติของหยวนเซียวในพื้นที่ต่างๆจะแตกต่างกัน

นอกจากชมโคมไฟและกินขนมหยวนเซียวแล้ว เทศกาลหยวนเซียวยังมีกิจกรรมละเล่นต่างๆมากมาย เช่น ระบำไม้ต่อขา รำพัด เชิดสิงห์โตเป็นต้น โดยเฉพาะการเชิดสิงห์โต มิเพียงแต่ในปะเทศจีนเท่านั้น ไม่ว่าแหล่งชุมชนชาวจีนในแห่งหนตำบลใดของโลกก็ตาม พอถึงเทศกาลสำคัญๆก็จะจัดการแสดงเชิดสิงห์โตทั้งนั้น การเชิดสิงห์โตแบ่งเป็นสำนักใต้กับสำนักเหนือ การเชิดสิงห์โตของสำนักใต้เน้นอิริยาบถและเทคนิคท่วงท่า ส่วนมากใช้สองคนเชิด ส่วนสำนักเหนือจะเน้นความสง่าผ่าเผย ปกติจะมี 10 กว่าคนกระทั่งหลายสิบคนเชิดด้วยกัน ขณะเชิดสิงห์โตนั้น จะมีดนตรีพื้นเมืองของจีนเล่นประกอบด้วย ไม่ว่าผู้แสดงหรือผู้ชม ต่างสนุกสนานกันถ้วนหน้า ทำให้บรรยากาศของเทศกาลหยวนเซียวคึกคักยิ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เทศกาลหยวนเซียว

วันขึ้น 15 ค่ำเดือนอ้ายตามปฏิทินจันทรคติของจีนเป็นเทศกาลหยวนเซียวซึ่งเป็นเทศกาลเก่าแก่อีกเทศกาลหนึ่งของจีนและเป็นเทศกาลที่ต่อจากเทศกาลตรุษจีน

คืนของเทศกาลหยวนเซียวเป็นคืนแรกของปีใหม่ที่เห็นพระจันทร์เต็มดวงคืนนั้นมีประเพณีแขวนโคมไฟดังนั้นเทศกาลหยวนเซียวมีอีกชื่อหนึ่งว่า "เทศกาลโคมไฟ" เหตุใดต้องแขวนโคมไฟในเทศกาลหยวนเซียว

เล่ากันว่าเมื่อปี 180 ก่อนคริสต์กาลกษัตริย์ฮั่นเหวินตี้ของราชวงศ์ฮั่นขึ้นครองราชย์ในวันขึ้น 15 ค่ำเดือนอ้ายเืพื่อฉลองเรื่องนี้กษัตริย์ฮั่นเหวินตี้กำหนดวันขึ้น 15 ค่ำเดือนอ้ายเป็นเทศกาลโคมไฟพอถึงคืนนั้นวันนั้นไม่ว่าบ้านเล็กบ้านใหญ่ตรอกซอกซอยล้วนจะแขวนโคมไฟหลากสีที่มีรูปลักษณะต่างๆให้ชมกันถึงปี 104 ก่อนคริสตกาลเทศกาลหยวนเซียวได้รับการกำหนดเป็นเทศกาลสำคัญแห่งชาติ ตามข้อกำหนดสถานที่สาธารณะต่่างๆและทุกบ้านต้องประดับโคมไฟโดยเฉพาะย่านการค้าและศูนย์วัฒนธรรมต้องจัดงานโคมไฟขนาดใหญ่ไม่ว่าผู้หญิงผู้ชายเด็กหรือผู้เฒ่าล้วนจะไปชมโคมไฟ ต่อมาประเพณีนี้ได้สืบทอดกันมาทุกยุคทุกสมัยตามการบันทึกปีคศ. 731 สมัยราชวงศ์ถางเคยทำภูเขาโคมไฟสูง 7 เมตรที่ประกอบด้วยโคมไฟกว่า 5 หมื่นดวงตั้งอยู่ในเมืองฉางอันเมืองหลวงของราชวงศ์ถาง

โคมไฟที่แขวนโชว์ในเทศกาลหยวนเซียวส่วนมากจะทำด้วยกระดาษสีต่าง ๆ จะทำเป็นรูปภูเขาสิ่งก่อสร้างคนดอกไม้นกและสัตว์ชนิดต่าง ๆ โคมไฟ "โจ่วหม่าเติง" เป็นโคมไฟที่มีเอกลักษณ์ของจีนอย่างเด่นชัดมีประวัติกว่าพันปีแล้วภายในโคมไฟได้ติดตั้งล้อวงจักรพอจุดเทียนในโคมไฟ กระแสอากาศที่ได้รับความร้อนจากเปลวเทียนจะดันวงจักรที่ติดกระดาษรูปคนขี่ม้าในอิริยบถต่างๆหมุนไปตามวงจักรมองแล้วเสมือนม้ากำลังวิ่งห้อตะบึง

การกินขนมหยวนเซียวเป็นประเพณีสำคัญอย่างหนึ่งของเทศกาลหยวนเซียวสมัยราชวงศ์ซ่งประชาชนนิยมกินขนมพื้นบ้านชนิดหนึ่งในเทศกาลโคมไฟขนมชนิดนี้มีรูปลักษณ์กลม ทำด้วยแป้งข้าวเหนียวข้างในมีไส้หวานหรือ "ทังถวน"

ปัจจุบันขนมหยวนเซียวมีไส้หลายสิบชนิดเช่นซันจาพุทราถั่วแดงโหงวยิ้นงาเนยและช็อกโกแลตเป็นต้นรสชาติของหยวนเซียวในพื้นที่ต่างๆจะแตกต่างกัน

นอกจากชมโคมไฟและกินขนมหยวนเซียวแล้วเทศกาลหยวนเซียวยังมีกิจกรรมละเล่นต่างๆมากมายเช่นระบำไม้ต่อขารำพัดเชิดสิงห์โตเป็นต้นโดยเฉพาะการเชิดสิงห์โต มิเพียงแต่ในปะเทศจีนเท่านั้นพอถึงเทศกาลสำคัญๆก็จะจัดการแสดงเชิดสิงห์โตทั้งนั้นการเชิดสิงห์โตแบ่งเป็นสำนักใต้กับสำนักเหนือการเชิดสิงห์โตของสำนักใต้เน้นอิริยาบถและเทคนิคท่วงท่าส่วนมากใช้สองคนเชิด ปกติจะมี 10 กว่าคนกระทั่งหลายสิบคนเชิดด้วยกันขณะเชิดสิงห์โตนั้นจะมีดนตรีพื้นเมืองของจีนเล่นประกอบด้วยไม่ว่าผู้แสดงหรือผู้ชมต่างสนุกสนานกันถ้วนหน้า ทำให้บรรยากาศของเทศกาลหยวนเซียวคึกคักยิ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เทศกาลหยวนเซียววันขึ้น 15 ค่ำเดือนอ้ายตามปฏิทินจันทรคติของประเทศจีน China เป็นเทศกาลหยวนเซียวซึ่งเป็นเทศกาลเก่าแก่อีกเทศกาลหนึ่งของประเทศจีน China และเป็นเทศกาลที่ต่อจากเทศกาลตรุษจีนคืนของเทศกาลหยวนเซียวเป็นคืนแรกของปีใหม่ที่เห็นพระจันทร์ เต็มดวงคืนนั้นมีประเพณีแขวนโคมไฟดังนั้นเทศกาลหยวนเซียวมีอีกชื่อหนึ่งว่า "เทศกาลโคมไฟ" การชมโคมไฟและการกินขนมหยวนเซียวเป็นกิจกรรมสำคัญของเทศกาลหยวนเซียวเหตุใดต้องแขวนโคมไฟในเทศกาลหยวนเซียวเล่ากันว่าเมื่อปี 180 ก่อนคริสต์กาลกษัตริย์ฮั่นเหวินตี้ของราชวงศ์ฮั่นขึ้นครองราชย์ในวันขึ้น 15 ค่ำเดือนอ้ายเืพื่อฉลองเรื่องนี้กษัตริย์ฮั่นเหวินตี้กำหนดวันขึ้น 15 ค่ำเดือนอ้ายเป็นเทศกาลโคมไฟพอ ถึงคืนนั้นพระองค์จะเสด็จออกจากวังไปร่วมสนุกกับประชาชนวันนั้นไม่ว่าบ้านเล็กบ้านใหญ่ตรอกซอกซอยล้วนจะแขวนโคมไฟหลากสีที่มีรูปลักษณะต่างๆให้ชมกันถึงปี 104 ก่อนคริสตกาลเทศกาลหยวนเซียวได้รับ การกำหนดเป็นเทศกาลสำคัญแห่งชาติทำให้การฉลองเทศกาลหยวนเซียวมีขนาดใหญ่โตยิ่งขึ้นตามข้อกำหนดสถานที่สาธารณะต่่าง ​​ๆ และทุกบ้านต้องประดับโคมไฟโดยเฉพาะย่านการค้าและศูนย์วัฒนธรรมต้องจัดงานโคมไฟขนาดใหญ่ไม่ ว่าผู้หญิงผู้ชายเด็กหรือผู้เฒ่าล้วนจะไปชมโคมไฟทายปริศนาโคมไฟและเชิดโคมไฟมังกรตลอดคืนต่อมาประเพณีนี้ได้สืบทอดกันมาทุกยุคทุกสมัยตามการบันทึก ปีค.ศ. 731 สมัยราชวงศ์ถางเคยทำ ภูเขาโคมไฟสูง 7 เมตรที่ประกอบด้วยโคมไฟกว่า 5 หมื่นดวงตั้งอยู่ในเมืองฉางอันเมืองหลวงของราชวงศ์ถางโคมไฟที่แขวนโชว์ในเทศกาลหยวนเซียวส่วนมากจะทำด้วยกระดาษสีต่างๆจะทำเป็นรูปภูเขาสิ่งก่อสร้างคนดอกไม้นก และสัตว์ชนิดต่างๆโคมไฟ "โจ่วหม่าเติง" เป็นโคมไฟที่มีเอกลักษณ์ของจีนอย่างเด่นชัดโคมไฟ "โจ่วหม่าเติง" เป็นของเล่นชนิดหนึ่งมีประวัติกว่าพันปีแล้วภายในโคมไฟได้ติดตั้งล้อวง จักรพอจุดเทียนในโคมไฟกระแสอากาศที่ได้รับความร้อนจากเปลวเทียนจะดันวงจักรที่ติดกระดาษรูปคนขี่ม้าในอิริยบถต่างๆหมุนไปตามวงจักรเงาของรูปคนขี่ม้าจะสะท้อนอยู่บนกระดาษ ชั้นนอกของโคมไฟมองแล้วเสมือนม้ากำลังวิ่งห้อตะบึงการกินขนมหยวนเซียวเป็นประเพณีสำคัญอย่างหนึ่งของเทศกาลหยวนเซียวสมัยราชวงศ์ซ่งประชาชนนิยมกินขนมพื้นบ้านชนิดหนึ่งในเทศกาลโคมไฟขนมชนิดนี้มีรูปลักษณ์กลมทำ ด้วยแป้งข้าวเหนียวข้างในมีไส้หวานภาคเหนือของจีนเรียกขนมชนิดนี้ว่า "หยวนเซียว" ส่วนภาคใต้เรียก "ทังหยวน" หรือ "ทังถวน" ปัจจุบันขนมหยวนเซียวมีไส้หลายสิบชนิดเช่นซันจาพุทราถั่วแดง โหงวยิ้นงาเนยและช็อกโกแลตเป็นต้นรสชาติของหยวนเซียวในพื้นที่ต่างๆจะแตกต่างกันทางบ้านชมโคมไฟและกินขนมหยวนเซียวแล้วเทศกาลหยวนเซียวยังมีกิจกรรมละเล่นต่างๆมากมายเช่นระบำไม้ต่อขารำพัดเชิดสิงห์โตเป็นต้น โดยเฉพาะการเชิดสิงห์โตมิเพียง แต่ในปะเทศจีนเท่านั้นไม่ว่าแหล่งชุมชนชาวจีนในแห่งหนตำบลใดของโลกก็ตามพอถึงเทศกาลสำคัญ ๆ ก็จะจัดการแสดงเชิดสิงห์โตทั้งนั้นการเชิดสิงห์โตแบ่งเป็นสำนักใต้กับ สำนักเหนือการเชิดสิงห์โตของสำนักใต้เน้นอิริยาบถและเทคนิคท่วงท่าส่วนมากใช้สองคนเชิดส่วนสำนักเหนือจะเน้นความสง่าผ่าเผยปกติจะมี 10 กว่าคนกระทั่งหลายสิบคนเชิดด้วยกันขณะเชิดสิงห์โตนั้นจะมีดนตรีพื้นเมือง ของจีนเล่นประกอบด้วยไม่ว่าผู้แสดงหรือผู้ชมต่างสนุกสนานกันถ้วนหน้าทำให้บรรยากาศของเทศกาลหยวนเซียวคึกคักยิ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เทศกาลหยวนเซียวฮ่าวันขึ้น 15 ค่ำเดือนอ้ายตามปฏิทินจันทรคติของจีนเป็นเทศกาลหยวนเซียวซึ่งเป็นเทศกาลเก่าแก่อีกเทศกาลหนึ่งของจีนและเป็นเทศกาลที่ต่อจากเทศกาลตรุษจีนฮ่าคืนของเทศกาลหยวนเซียวเป็นคืนแรกของปีใหม่ที่เห็นพระจันทร์เต็มดวงคืนนั้นมีประเพณีแขวนโคมไฟดังนั้นเทศกาลหยวนเซียวมีอีกชื่อหนึ่งว่า " เทศกาลโคมไฟ "เหตุใดต้องแขวนโคมไฟในเทศกาลหยวนเซียวฮ่า*เล่ากันว่าเมื่อปี 180 ก่อนคริสต์กาลกษัตริย์ฮั่นเหวินตี้ของราชวงศ์ฮั่นขึ้นครองราชย์ในวันขึ้น 15 ค่ำเดือนอ้ายเืพื่อฉลองเรื่องนี้กษัตริย์ฮั่นเหวินตี้กำหนดวันขึ้น 15 ค่ำเดือนอ้ายเป็นเทศกาลโคมไฟพอถึงคืนนั้นวันนั้นไม่ว่าบ้านเล็กบ้านใหญ่ตรอกซอกซอยล้วนจะแขวนโคมไฟหลากสีที่มีรูปลักษณะต่างๆให้ชมกันถึงปี 104 ก่อนคริสตกาลเทศกาลหยวนเซียวได้รับการกำหนดเป็นเทศกาลสำคัญแห่งชาติตามข้อกำหนดสถานที่สาธารณะต่่างๆและทุกบ้านต้องประดับโคมไฟโดยเฉพาะย่านการค้าและศูนย์วัฒนธรรมต้องจัดงานโคมไฟขนาดใหญ่ไม่ว่าผู้หญิงผู้ชายเด็กหรือผู้เฒ่าล้วนจะไปชมโคมไฟต่อมาประเพณีนี้ได้สืบทอดกันมาทุกยุคทุกสมัยตามการบันทึกปีค .ศ . 731 สมัยราชวงศ์ถางเคยทำภูเขาโคมไฟสูง 7 เมตรที่ประกอบด้วยโคมไฟกว่า 5 หมื่นดวงตั้งอยู่ในเมืองฉางอันเมืองหลวงของราชวงศ์ถางฮ่าโคมไฟที่แขวนโชว์ในเทศกาลหยวนเซียวส่วนมากจะทำด้วยกระดาษสีต่างๆจะทำเป็นรูปภูเขาสิ่งก่อสร้างคนดอกไม้นกและสัตว์ชนิดต่างๆโคมไฟ " โจ่วหม่าเติง " เป็นโคมไฟที่มีเอกลักษณ์ของจีนอย่างเด่นชัดมีประวัติกว่าพันปีแล้วภายในโคมไฟได้ติดตั้งล้อวงจักรพอจุดเทียนในโคมไฟกระแสอากาศที่ได้รับความร้อนจากเปลวเทียนจะดันวงจักรที่ติดกระดาษรูปคนขี่ม้าในอิริยบถต่างๆหมุนไปตามวงจักรมองแล้วเสมือนม้ากำลังวิ่งห้อตะบึงฮ่า*การกินขนมหยวนเซียวเป็นประเพณีสำคัญอย่างหนึ่งของเทศกาลหยวนเซียวสมัยราชวงศ์ซ่งประชาชนนิยมกินขนมพื้นบ้านชนิดหนึ่งในเทศกาลโคมไฟขนมชนิดนี้มีรูปลักษณ์กลมทำด้วยแป้งข้าวเหนียวข้างในมีไส้หวานหรือ " ทังถวน " อิอิฮ่าปัจจุบันขนมหยวนเซียวมีไส้หลายสิบชนิดเช่นซันจาพุทราถั่วแดงโหงวยิ้นงาเนยและช็อกโกแลตเป็นต้นรสชาติของหยวนเซียวในพื้นที่ต่างๆจะแตกต่างกันฮ่านอกจากชมโคมไฟและกินขนมหยวนเซียวแล้วเทศกาลหยวนเซียวยังมีกิจกรรมละเล่นต่างๆมากมายเช่นระบำไม้ต่อขารำพัดเชิดสิงห์โตเป็นต้นโดยเฉพาะการเชิดสิงห์โตมิเพียงแต่ในปะเทศจีนเท่านั้นพอถึงเทศกาลสำคัญๆก็จะจัดการแสดงเชิดสิงห์โตทั้งนั้นการเชิดสิงห์โตแบ่งเป็นสำนักใต้กับสำนักเหนือการเชิดสิงห์โตของสำนักใต้เน้นอิริยาบถและเทคนิคท่วงท่าส่วนมากใช้สองคนเชิดปกติจะมี 10 กว่าคนกระทั่งหลายสิบคนเชิดด้วยกันขณะเชิดสิงห์โตนั้นจะมีดนตรีพื้นเมืองของจีนเล่นประกอบด้วยไม่ว่าผู้แสดงหรือผู้ชมต่างสนุกสนานกันถ้วนหน้าทำให้บรรยากาศของเทศกาลหยวนเซียวคึกคักยิ่ง